Η αντικατάσταση του στρατηγού Αλέξανδρου Σίρσκι στην ηγεσία του ουκρανικού στρατού ίσως αποδειχθεί καταλυτικά θετική για τον πόλεμο. Ο στρατηγός κατηγορείτο ως σοβιετικής νοοτροπίας στρατιωτικός που αδιαφορεί για τους ανθρώπους: ακόμα και όταν ήταν βέβαιο ότι ο αντίπαλος θα υπερισχύσει σε κάποια θέση, ο Σίρσκι επέμενε να μένουν και να πεθαίνουν οι στρατιώτες. Ακολουθούσε τους κανόνες των Σπαρτιατών που οδηγήθηκαν σε πλήρη σχεδόν πολιτική και δημογραφική εξαφάνιση λόγω του –άνωθεν επιβαλλόμενου και σε αυτούς– ηρωισμού τους.
Εικάζεται ότι ο νέος αρχηγός Μιχαήλ Ντραπάτι θα ενισχύσει τη στρατηγική αντίληψη του «τεχνολογικού πολέμου», ότι θα επιδιώξει να μειωθούν οι ανθρωποθυσίες μέσω της χρησιμοποίησης όπλων –δρόνων πρωτίστως– που καταστρέφουν τον οπλισμό του εχθρού για να διαφυλάξουν τις ζωές των ημετέρων δυνάμεων: σε πόλεμο «εντάσεως οπλικών συστημάτων» αντί «εντάσεων πολεμιστών θυμάτων».
Πρόκειται για το είδος πόλεμου που διεξάγουν οι ΗΠΑ: οι επιθέσεις στο Ιράν των δύο τελευταίων χρόνων (120 ημέρες συνολικά ως την ανακωχή του Ιουνίου) της κόστισαν 400 τετρακόσιους πολεμιστές, από τους οποίους μόλις 14 νεκροί. Οι αθροιστικές στρατιωτικές απώλειες ΗΠΑ, Ιράν Ισραήλ, στο διάστημα αυτό ήσαν περίπου 25.000 πολεμιστές (νεκροί, τραυματίες, αγνοούμενοι), ενώ στο μέτωπο τις Ουκρανίας στα 4,5 χρόνια που διαρκεί ο πόλεμος οι αθροιστικές απώλειες των δύο εμπολέμων αγγίζουν τα 2.000.000.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε ~200 θύματα την ημέρα, στη δεύτερη ~1.200 – ως προς τη βαρβαρότητά του και τις επιπτώσεις του στους νέους ανθρώπους που πολεμούν θυμίζει τον Α’ «των χαρακωμάτων» και «τον ολοκληρωτικό» Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διαφορά προέρχεται από την τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ και του Ισραήλ η οποία, είναι «σωτήρια» όχι μόνο για το δικό τους προσωπικό αλλά και για τους στρατιώτες του Ιράν: οι δύο εισβολείς στρέφονται πρωτίστως κατά των στρατιωτικών υποδομών που τους απειλούν. Και δεν τολμούν να ανοίξουν πόλεμο στο έδαφος γιατί οι απώλειες τους δεν θα ήσαν πολιτικά ανεκτές στις χώρες τους, κυρίως στις ΗΠΑ όπου οι μπούμερ κατάφεραν πριν 53 ακριβώς χρόνια να καταργήσουν τη υποχρεωτική θητεία.
Μόνο πόλεμος τεχνολογικής υπεροχής και όχι «ηρωικών θυσιών» από την πλευρά της Ουκρανίας, πόλεμος ανάλωσης μηχανημάτων και των δύο πλευρών, μπορεί να σώσει ζωές και ταυτόχρονα να αναγκάσει τον Βλαδίμηρο Πούτιν σε διαπραγματεύσεις για την ειρήνη.
Οι ΗΠΑ ξόδεψαν ~110 δισεκατομμύρια στις 120 ημέρες του δίχρονου πολέμου για να μην έχουν πολιτικά επιζήμιες απώλειες. Τεράστιο ποσό φαινομενικά, μικρότερο όμως του 4‰–τέσσερα χιλιοστά– του αμερικανικού ΑΠΕ των 30 τρισεκατομμυρίων. Η Ευρωπαϊκή Ενωση του ΑΠΕ των 20 τρισεκατομμυρίων έχει την υποχρέωση να φερθεί ανάλογα προς την Ουκρανία.
