Οσο κι αν αυτό απογοητεύει τους οπαδούς του Θάνου Πλεύρη, η επαναστατική ιδέα για μπόνους στους δικηγόρους που πείθουν μετανάστες να εγκαταλείψουν «εθελοντικά» τη χώρα δεν είναι δική του. Τη συνέλαβε πρώτη η κυβέρνηση Μελόνι, αλλά όταν την έθεσε σε διαβούλευση υπήρξαν αντιδράσεις, όχι για το ποσό (615 ευρώ το κεφάλι δεν είναι και λίγα), αλλά επειδή θα καταβαλλόταν μόνο σε δικηγόρους και μόνο με την ολοκλήρωση του επαναπατρισμού. Με ξεχωριστή τροπολογία που πέρασε λοιπόν στις 24 Απριλίου, η ιταλική κυβέρνηση επεξέτεινε το μπόνους και σε άλλους επαγγελματίες που «βοηθούν», ενώ αφαίρεσε τον όρο της ολοκλήρωσης.
Πάλι τσιγκούνηδες αποδείχθηκαν λοιπόν οι δικοί μας. Διότι η ΚΥΑ που υπογράφουν οι υπουργοί Μετανάστευσης, Δικαιοσύνης και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας (αλήθεια, ο Κυριάκος Πιερρακάκης συμφωνεί;) θεσπίζει αμοιβή μόλις 250 ευρώ το κεφάλι (εντάξει, συν τον ΦΠΑ), αποκλειστικά σε δικηγόρους (τα άλλα επαγγέλματα δεν έχουν ψυχή;) και μόνο αν ο λαθράνθρωπος έχει πατήσει αποδεδειγμένα το πόδι στην πατρίδα του. Καλά, δεν ξέρουν τι θαύματα μπορεί να κάνει η ΑΙ;
Λογικά, η επόμενη ιδέα που θα αντιγράψουμε είναι η πρόθεση της κυβέρνησης Τραμπ να απαγορεύσει την είσοδο εγκύων στο αμερικανικό έδαφος. Θα μπορούσαμε μάλιστα να το χοντρύνουμε λίγο, εκλογές έρχονται: να επεκταθεί η απαγόρευση και στις γυναίκες που σχεδιάζουν, ή έστω το σκέφτονται, να μείνουν έγκυοι.
Σε αυτόν τον ανταγωνισμό βαρβαρότητας, ο Πάπας Λέων ΙΔ’ είναι μια όαση. Την ώρα που η χώρα στην οποία γεννήθηκε γιόρταζε τη 250ή επέτειο της ανεξαρτησίας της με συγκεντρώσεις, γιορτές και πυροτεχνήματα, εκείνος επέλεξε να επισκεφθεί το «Σημείο Μηδέν της ευρωπαϊκής μετανάστευσης», τη Λαμπεντούζα, για να αποτίσει φόρο τιμής στους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που έχουν χάσει τη ζωή τους προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη. Στην ομιλία που εκφώνησε φορώντας ρούχα στολισμένα με εικόνες κυμάτων, ο Ποντίφικας ευχαρίστησε τους κατοίκους του νησιού για «το θαύμα της συμπόνιας» που επιδεικνύουν στους μετανάστες και κάλεσε την Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της. «Πριν από οποιαδήποτε διανοητική προσέγγιση ή ιδεολογική πεποίθηση», τόνισε, «η συνάντηση με τους ικέτες, ανθρώπους που έχουν χάσει τα πάντα, είναι ένα κάλεσμα για να σταθούμε κοντά τους».
Την τιμή της πολιτικής θα τη σώσει λοιπόν η Εκκλησία; Ή μήπως ο Πάπας αποδεικνύεται πιο ρεαλιστής από τους πολιτικούς; «Ο Τρίτος Κόσμος χτυπά την πόρτα της Ευρώπης και μπαίνει ακόμη κι αν η Ευρώπη δεν είναι σύμφωνη», έλεγε ο Ουμπέρτο Εκο το 2010. «Το πρόβλημα δεν είναι να αποφασίσουμε αν θα δεχθούμε στο Παρίσι φοιτήτριες με τσαντόρ ή πόσα τζαμιά να χτίσουμε στη Ρώμη. Το πρόβλημα είναι ότι την επόμενη χιλιετία η Ευρώπη θα είναι μια πολυφυλετική ή, αν προτιμάτε, «έγχρωμη» ήπειρος. Αν σας αρέσει, έτσι θα γίνει. Αν δεν σας αρέσει, πάλι έτσι θα γίνει».
