Μήνες είχα να περάσω απ’ τον Μπιντέ. Ετσι λέγαμε πριν από χρόνια την Πλατεία Κολωνακίου. Λόγω σχήματος. Μπιντέ. Ηταν, βλέπεις, και η εποχή, εκεί ανάμεσα ’55 με δικτατορία, που το εν λόγω ψευτοπορσελάνινο αντικείμενο ήταν απαραίτητο στο μπάνιο κάθε νεοεγειρόμενης πολυκατοικίας Αθηνών και περιχώρων. Μπορεί το λουτρό να σε χώραγε μόνο όρθιο ή καθιστό, και δη στη λεκάνη, αλλά ο μπιντές, μπιντές. Θυμάμαι, είχε γράψει μερικά έξοχα διηγήματα ο Μάριος Χάκας με τίτλο «Ο μπιντές». Οπως και να το δεις, ο μπιντές ήταν ο σταρ της εποχής.

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ

- ΠΟΕΡΓΙ: «Τρύπιο» το σύστημα συνταγογράφησης – Παραπεμπτικό αποκαλύπτει κενά ελέγχου και φουσκωμένες χρεώσεις
- Πεκίνο: Συνάντηση του Σι με τον πρωθυπουργό του Πακιστάν εν μέσω διπλωματικών διεργασιών για το Ιράν
- Ρόδος: Πατριός και παππούς άφησαν το παιδί τους να πιει αλκόολ – Συνελήφθησαν μαζί με την ιδιοκτήκρια καταστήματος







