Τα μεταλλικά δέντρα των Αέρηδων
Λεπτομέρεια εγκατάστασης των δύο δέντρων με πουλιά. Γλαύκες και πέρδικες
Τα «φύτευσε» πάνω στο σκληρό πεντελικό μάρμαρο. Κι εκείνα άπλωσαν τις ρίζες τους στα αυλάκια που κάποτε περνούσε το νερό και γινόταν κινητήριος δύναμη για να μετρήσει τον χρόνο. Δύο δέντρα ψηλά, μεταλλικά, βρήκαν τη θέση τους στη σκιά της Ακρόπολης. Είναι αυτά που αποφάσισε να «προσφέρει» η γλύπτρια Αφροδίτη Λίτη μέσα σε ένα μνημείο που χτίστηκε για να διαβάζει τον καιρό και άντεξε όρθιο, αν και μετατράπηκε έως και σε τεκέ. Σε ένα οικοδόμημα που αναδείχθηκε σε τοπόσημο κι ακόμη κι εκείνοι που δεν γνωρίζουν τη διαδρομή του στον χρόνο, γνωρίζουν το προσωνύμιό του: Αέρηδες.
Κι είναι αυτό το μνημείο, το Ωρολόγιο του Ανδρονίκου Κυρρήστου στην καρδιά της Ρωμαϊκής Αγοράς, που αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά φιλόξενο. Ανοίγει τις πόρτες του όχι μόνο για να υποδεχτεί για πρώτη φορά ένα σύνολο έργων σύγχρονης τέχνης – εκτός από τα δύο μεταλλικά δέντρα, και ένα «σμήνος» από πέρδικες και γλαύκες (το σύμβολο της θεάς Αθηνάς) –, αλλά και για να αποδειχτεί συμβολικά ως καταφύγιο της διαρκώς διωκόμενης φύσης.
Σαν τάμα που είχε από παιδί, όταν τα κυριακάτικα απογεύματα περνούσε με την οικογένειά της δίπλα από το αινιγματικό για τα μάτια της τότε μνημείο, προσεγγίζει τρόπον τινά τη νέα αυτή γλυπτική εγκατάσταση η Αφροδίτη Λίτη. «Το Ωρολόγιο είναι ένα αρχιτεκτόνημα που παρέμεινε ανέπαφο από τις επελάσεις και τους βανδαλισμούς των κατακτητών συνεχίζοντας να προσφέρει στοχασμό και ψυχική ευφορία, περιμένοντας ένα δώρο από εμάς», σημειώνει για τη νέα της έκθεση που εγκαινιάζεται σήμερα (16.00-19.00), φέρει τον τίτλο «Δύο δέντρα συγκλίνουν για μια νέα εκδοχή προσφοράς», σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Λουίζας Καραπιδάκη, και διαρκεί έως το τέλος Οκτωβρίου. Την οργάνωση υπογράφει η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και της Εφορείας της Πόλεως των Αθηνών Ελενα Κουντούρη σε συνεργασία με τους αρχαιολόγους της Εφορείας της Πόλεως των Αθηνών Νικόλαο Πετρόχειλο και Δημήτρη Σούρλα.














