Οφελος €238 εκατ. από δύο μεγάλα έργα
Εάν είχε προχωρήσει το θεσμικό πλαίσιο για την αποθήκευση, δεν θα αναγκαζόταν η κυβέρνηση σε δαπάνη €150 εκατ. για επιδότηση των λογαριασμών ρεύματος

Χαμηλότερο κατά 238 εκατ. ευρώ θα ήταν το ενεργειακό κόστος στην Ελλάδα μόνο από δύο μεγάλα έργα αποθήκευσης πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου. Αυτό προκύπτει από μελέτες και στοιχεία της αγοράς και σύμφωνα με αυτά η εξοικονόμηση του προαναφερόμενου ποσού – αν είχε προχωρήσει το θεσμικό πλαίσιο για την αποθήκευση ενέργειας – δεν θα ανάγκαζε την κυβέρνηση σε δαπάνη 150 εκατ. ευρώ για την επιδότηση των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος προκειμένου να μετριαστούν οι επιπτώσεις των αυξήσεων. Η εκτόξευση των τιμών ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου στην Ευρώπη και στη χώρα εξαιτίας της φρενήρους ανατιμητικής πορείας των ορυκτών καυσίμων έχει προκαλέσει μεγάλη επιβάρυνση στους παραγωγούς και προμηθευτές ενέργειας αλλά και στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Οι εκτιμήσεις αναλυτών θέλουν μάλιστα οι τιμές του ρεύματος και του φυσικού αερίου να κινούνται τουλάχιστον μέχρι την άνοιξη του 2022 πάνω από τα 100 ευρώ ανά Μεγαβατώρα στις χρηματιστηριακές αγορές. Στη μεταβατική περίοδο προς την κλιματικά ουδέτερη εποχή αναδεικνύεται η σημασία των ΑΠΕ και των έργων μεγάλης κλίμακας αποθήκευσης ενέργειας. Ρίχνουν τις τιμές και μετριάζουν δραστικά τις επιπτώσεις στο κόστος ενέργειας. Σχετικές επισημάνεις έκαναν πριν από δύο ημέρες ο αντιπρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής και αρμόδιος για την Πράσινη Συμφωνία Φρανς Τίμερμανς και την περασμένη Παρασκευή ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ Γιώργος Περιστέρης.
Ο Τίμερμανς μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τόνισε: «Αν είχαμε την Πράσινη Συμφωνία (Green Deal) πέντε χρόνια νωρίτερα, δεν θα ήμασταν σε αυτή τη θέση, γιατί τότε θα είχαμε λιγότερη εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, από το φυσικό αέριο. Είδαμε στην πορεία αυτής της κρίσης των τιμών της ενέργειας ότι οι τιμές των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας παρέμειναν χαμηλές και σταθερές». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η τοποθέτηση του Γιώργου Περιστέρη στο συνέδριο του Economist. Οπως είπε, «τις ημέρες όπου οι ΑΠΕ συμμετείχαν με μεγάλο μερίδιο στην ηλεκτροπαραγωγή οι τιμές έπεσαν κατά 30%. Αν είχαμε και την αποθήκευση ενέργειας, η εξοικονόμηση θα ήταν μεγαλύτερη».
Ωστόσο, το αναγκαίο θεσμικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο για την αποθήκευση ενέργειας δεν έχει εκπονηθεί ακόμα, αν και πλειάδα επίσημων κειμένων εθνικής ενεργειακής πολιτικής από τη δεκαετία του 2010 τονίζουν την αναγκαιότητα αυτών των έργων. Για να γίνει κατανοητό το θετικό οικονομικό αποτέλεσμα της αποθήκευσης, αρκεί να αναφερθούν τα ποσοτικά αποτελέσματα πρόσφατης (Νοέμβριος 2020) μελέτης του ΕΜΠ για την αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα μας. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα αυτά, η λειτουργία ενός αντλησιοταμιευτικού σταθμού μεγάλης κλίμακας οδηγεί σε ετήσια εξοικονόμηση σταθερού και μεταβλητού (λειτουργικού) κόστους για το εθνικό ηλεκτρικό σύστημα της τάξης των 174.000 ευρώ/MW/έτος ή προκειμένου π.χ. για τον αντλησιοταμιευτικό σταθμό της Αμφιλοχίας (680 MW), σε μια ετήσια εξοικονόμηση 118 εκατ. ευρώ ανά έτος. Το ποσό αυτό θα μπορούσε, κάθε χρόνο, να χρησιμοποιείται για την ανακούφιση των νοικοκυριών που πλήττονται από τις υπέρογκες αυξήσεις στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος.
ΟΙ ΕΚΤΙΜHΣΕΙΣ. Αντίστοιχα, στον τομέα του φυσικού αερίου, εάν για παράδειγμα είχε ολοκληρωθεί και τεθεί σε λειτουργία η υποθαλάσσια αποθήκη αερίου της Νότιας Καβάλας, θα ήταν διαθέσιμο ένα σημαντικό όπλο έναντι των διακυμάνσεων των διεθνών τιμών του αερίου. Με δυνατότητες για διοχέτευση περίπου 1 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου σε δύο φάσεις τον χρόνο, με τα σημερινά δεδομένα θα ήταν εφικτή η κάλυψη περίπου του 20% της ζήτησης σε ετήσια βάση σε περιόδους που οι διεθνείς τιμές του αερίου απογειώνονται. Από τα απολογιστικά στοιχεία του 2020, δηλαδή με ετήσια κατανάλωση φυσικού αερίου 5,5 δισ. κ.μ. (63 εκατ. θερμικές MWh) και μεσοσταθμική τιμή εισαγωγής του για το καλοκαιρινό τρίμηνο Ιουνίου – Αυγούστου 2020 ίση περίπου με 6 ευρώ/MWh (έναντι τιμής καλοκαιριού 2021 πάνω από 25 ευρώ/MWh), μια συντηρητική εκτίμηση της εξοικονόμησης που θα μπορούσε να προκύψει, τόσο για τη χώρα (σε σκληρό συνάλλαγμα) όσο και για τους τελικούς καταναλωτές αερίου, θα ήταν περίπου 120 εκατ. ευρώ ετησίως [63 εκατ. MWh x 20% x (ελάχιστη διαφορά τιμής 10ευρώ/MWh)].














