«Να μπει εμπάργκο στις πωλήσεις όπλων στην Τουρκία»
«Εντονη αποδοκιμασία» από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για {CR}τις προκλητικές {CR}ενέργειες της Τουρκίας {CR}n Τι αναφέρεται στο κείμενο συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής
Σύνοδος κορυφής των ηγετών των κρατών μελών της Ευρωπαίκής Ένωσης την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020. (EUROKINISSI/ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ)
Θέμα ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας για την απαγόρευση πώλησης όπλων προς την Τουρκία έθεσε ανοιχτά ενώπιον των ομολόγων του ο Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες, ως μία νέα «κατάλληλη έκφραση αλληλεγγύης» όπως είπε, θυμίζοντας σχετικές προηγούμενες αποφάσεις κρατών-μελών για εμπάργκο όπλων στην υπόθεση της τουρκικής εμπλοκής στη Συρία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρομοίασε την Ευρώπη με «υπερωκεάνιο που αργεί να στρίψει», αλλά όταν το κάνει, «μένει σταθερό στην κατεύθυνση που επιλέγει», έχοντας το βλέμμα στραμμένο στον καταληκτικό ορίζοντα του Δεκεμβρίου για την αξιολόγηση από την ΕΕ της στάσης της Τουρκίας. Στην ελληνική πλευρά υπάρχει ικανοποίηση για την ένταξη των νέων προκλήσεων στα συμπεράσματα της Συνόδου καθώς ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι ο ίδιος και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης επεδίωξαν νέα ρητή αναφορά. Με τη συμφωνία των «27» εκφράζεται «έντονη αποδοκιμασία για τις νέες μονομερείς και προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων ερευνητικών δραστηριοτήτων», η Τουρκία καλείται να σεβαστεί τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αλλά και να «αντιστρέψει αυτές τις ενέργειες και να εργαστεί για τη μείωση των εντάσεων κατά τρόπο συνεπή και συστηματικό». Οπως πρόσθεσε ο Πρωθυπουργός «η Ελλάδα υπερασπίζεται τα δικαιώματά της και στη θάλασσα και στον αέρα».
Τα επόμενα βήματα της ελληνικής πλευράς, στον απόηχο των πολλαπλών προκλητικών ενεργειών της Αγκυρας και της έκτακτης διαβούλευσης για την Ανατολική Μεσόγειο από τους ευρωπαίους ηγέτες στις Βρυξέλλες, «κουμπώνουν» πλέον στη στρατηγική των συμμαχιών και στη φράση «εγρήγορση διαρκείας» διπλωματικά αλλά και επιχειρησιακά, με τις Ενοπλες Δυνάμεις «εκεί που πρέπει, όπως και για όσο πρέπει» κατά την αποστροφή αρμόδιων πηγών.
Στρατηγικές επιδιώξεις της Αθήνας είναι αφενός να δείχνει εμφαντικά προς την Ευρώπη και τις ΗΠΑ «το πραγματικό πρόσωπο» της απέναντι πλευράς, με την πρόκληση να μην παρασυρθεί στο «λάθος», όπως εκτιμάται ότι θέλει η Τουρκία με τα επικίνδυνα «παιχνίδια», αφετέρου να καταδεικνύει ποιος και για ποιους λόγους ρίχνει τις γέφυρες. Και αυτά γιατί με δεδομένες τις αποστάσεις της Ευρώπης από την άμεση επιβολή κυρώσεων (κάτι τέτοιο δεν υπήρξε καν ως ενδεχόμενο στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής) στο κυβερνητικό επιτελείο κυριαρχεί η πεποίθηση ότι η διπλωματία «θέλει χρόνο και στοχευμένες επιλογές» για να λειτουργήσει. Ομως επικρατεί πλέον και μια νέα διαπίστωση που, σύμφωνα με την Αθήνα, εγκυμονεί εξελίξεις προσεχώς: η υπομονή του διεθνούς παράγοντα εξαντλείται από τα αιφνιδιαστικά μπρος – πίσω της Τουρκίας, ακόμα και για όσους απέφευγαν ως τώρα τη σκληρή γλώσσα προς τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως αποτυπώνουν τα πιο πρόσφατα μηνύματα από το Βερολίνο.
ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ. Είναι σαφές ότι μετά και τη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής και την επανεπιβεβαίωση όσων συμφώνησαν οι ηγέτες στις αρχές του μήνα (δεν είναι προγραμματισμένη άλλη συνάντηση των 27 μέχρι τον Δεκέμβριο) προδιαγράφεται νέος κύκλος διπλωματικής κινητικότητας, ενόσω ο Κυριάκος Μητσοτάκης έβαλε ήδη στο τραπέζι των ομολόγων του τις λεπτομέρειες της νέας σοβαρής κλιμάκωσης, τον τορπιλισμό των ελληνοτουρκικών συνομιλιών με υπαιτιότητα της Αγκυρας αλλά και το θέμα των κυρώσεων εφόσον συνεχιστούν οι εκβιασμοί. Με το Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών αποφασισμένα να αξιοποιήσουν όλα τα διπλωματικά επίπεδα, προγραμματίζεται, σύμφωνα με πληροφορίες, για τις 21 Οκτωβρίου η 8η τριμερής συνδιάσκεψη κορυφής Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου. Στη Λευκωσία και τις συζητήσεις ανάμεσα στον Μητσοτάκη, τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αλ Σίσι και τον Νίκο Αναστασιάδη θα τεθούν επί τάπητος οι έκνομες κινήσεις της Αγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο μαζί προφανώς με θέματα ενίσχυσης της περιφερειακής συμμαχίας. Στόχος, μια κοινή διακήρυξη για τις θέσεις των τριών χωρών.














