Ολικό λίφτινγκ στο κτίριο Γκίνη

Το κτίριο Γκίνη, το εμβληματικό κτίριο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ταλαιπωρημένο από τη βία και τις επιθέσεις πολλών ετών, λαμπρό όμως σύμβολο γνώσης αλλά και κοινωνικών αγώνων, ανακαινίζεται, αλλάζει μορφή και «ανοίγει» στην κοινωνία. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Οτι σύντομα θα προσφέρει χώρους για μουσειακά εκθέματα, hub τεχνολογίας, επιστημονικά συνέδρια διεθνούς εμβέλειας, συνεδριακούς χώρους… Αυτό δηλαδή που θα περίμενε κανείς από το κεντρικό τεχνολογικό πανεπιστήμιο της χώρας, πρώτο σε επιστημονικές επιτυχίες διεθνώς, εμβληματικό και βαθμολογικά δυσπρόσιτο. Κάτι όμως που δυστυχώς κανείς δεν περίμενε να δει στο παρελθόν. Τουλάχιστον όχι σε ένα κτίριο που βρισκόταν επί δεκαετίες στο επίκεντρο μιας σκοτεινής ιστορίας βίας και επιθέσεων από αντιεξουσιαστές και ταραξίες, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ως ορμητήριο επιθέσεων.

Την απόφαση για ανακαίνιση και αξιοποίηση του κτιρίου έπρεπε να την είχαν πάρει οι κατά καιρούς διοικήσεις και η Σύγκλητος του ΕΜΠ εδώ και πολλά έτη. Ωστόσο, κάθε περίοδο έμενε πίσω: ο φόβος για επεισόδια, οι πολιτικές ισορροπίες, η αδυναμία ενός ολόκληρου πολιτικού συστήματος να παρέμβει και να αλλάξει τη φυσιογνωμία της περιοχής, η δυσκολία των ίδιων των ακαδημαϊκών «αρχόντων» του να συμφωνήσουν…

Εργοτάξιο. Σήμερα ή αύριο το κτίριο θα μετατραπεί σε εργοτάξιο, θα μπουν σκαλωσιές, πανιά, θα κρυφτεί όλη η πρόσοψή του και θα ξεκινήσει η πλήρης ανακαίνισήη του. Στόχος είναι η ανακαίνιση και το «άνοιγμα» του κτιρίου να λειτουργήσει ως «καταλύτης» για όλο το συγκρότημα του ΕΜΠ στην οδό Πατησίων και τη συνολική αναμόρφωσή του.

Πώς θα το πετύχει αυτό η πρυτανεία του Ιδρύματος; Αυτό είναι ένα στοίχημα για το οποίο μένει να δούμε την έκβασή του τους επόμενους μήνες. Φύλακες και νέο σύστημα προστασίας του δεν υπάρχουν ακόμη. Ωστόσο, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχει «επιχειρησιακό σχέδιο» για να προστατευτεί και να αποτραπούν νέες επιθέσεις ταραξιών στο μέλλον.

Ο νέος πρύτανής του Ανδρέας Μπουντουβής δηλώνει στα «ΝΕΑ» ότι «η αποκατάσταση και επαναλειτουργία του κτιρίου Γκίνη είναι για εμάας υποχρέωση και πρόκληση». «Το κτίριο είναι εμβληματικό αφ’ εαυτού αλλά και επειδή έχει στεγάσει πολλές γενιές μηχανικών που σπούδασαν στο ΕΜΠ» αναφέρει ο πρύτανης του ΕΜΠ. «Ο στόχος είναι η πολύμορφη αξιοποίηση του κτιρίου, εκπαιδευτική, ερευνητική, πολιτιστική, με τρόπο που το κτίριο θα είναι ανοιχτό και ελκυστικό όχι μόνο στην πολυτεχνειακή κοινότητα αλλά στην πόλη και την κοινωνία και θα έχει διεθνή εμβέλεια. Σχεδιασμός και μελέτες θα γίνουν κυρίως από μέλη του ΕΜΠ και μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης θα επιδιωχθεί από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους. Είμαι βέβαιος ότι η μεγάλη κοινότητα του ΕΜΠ, συμπεριλαμβανομένων των αποφοίτων του, θα αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια» καταλήγει.

Κόμβος ερευνών. Να μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα κτίριο 7.500 τ.μ. «Ως βάση για τη συζήτηση αυτή που συνδέεται με τους προγραμματικούς στόχους της επαναλειτουργίας του κτιρίου Γκίνη προτείνεται η ίδρυση ενός κόμβου ερευνών για τη στρατηγική αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών που αφορούν στις επιστήμες του μηχανικού σε θέματα υγείας, πολιτισμού, περιβάλλοντος και φυσικών καταστροφών, σε συνδυασμό με ένα συνεδριακό κέντρο “τεχνών και επιστημών” και ένα σύγχρονο μουσείο τεχνολογίας με εκπαιδευτικό χαρακτήρα» αναφέρουν τα μέλη της Συγκλήτου του Ιδρύματος, που σε πρώτη φάση «τα βρήκαν» μεταξύ τους.

Το κτίριο Γκίνη είναι ένα εμβληματικό κτίριο. Στέγασε για πολλές δεκαετίες τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και φέρει το όνομα του καθηγητή και διευθυντή της Αγγελου Γκίνη που συνέβαλε στη διαμόρφωση του σύγχρονου Πολυτεχνείου μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η παλιά πτέρυγα οικοδομήθηκε τη δεκαετία του 1920 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη, μετέπειτα καθηγητή και κοσμήτορα της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, που ανέλαβε επίσης της επέκτασή του με προσθήκες και νέα πτέρυγα στις δεκαετίες του 1950 και ’60. Είναι διατηρητέο ιστορικό μνημείο, όπως και τα άλλα κτίρια του συγκροτήματος, «για κοινωνικούς, αρχιτεκτονικούς, τεχνικούς, ιστορικούς και επιστημονικούς λόγους».

Το κτίριο έχει πέντε αμφιθέατρα των 250 θέσεων, πολλές μεγάλες αίθουσες με ευελιξία χρήσεων και ευρείς κοινόχρηστους χώρους γύρω από το μνημειακό κλιμακοστάσιο.

Βέβαια, μετά τη μεταφορά πολλών Σχολών του ΕΜΠ στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου, το κτίριο παρήκμασε και εφθάρη. Ηρθε η ώρα να επανέλθει σε …πλήρη λειτουργία;