Σοκ

Ηταν από τις εικόνες που τις βλέπεις και δεν πιστεύεις στα μάτια σου. Κοντά στα 20 άτομα, οπαδοί του Παναθηναϊκού, με όλη τους την άνεση ξεπέρασαν το όποιο προστατευτικό κιγκλίδωμα και φορώντας ακόμα και full-face κουκούλες έφτασαν στον πάγκο του Ολυμπιακού. Είχαν δεν είχαν περάσει πέντε λεπτά αγώνα. Χωρίς να γίνει το παραμικρό, δίχως να υπάρχει η ελάχιστη αφορμή. Πού ακούστηκε ξανά αυτό! Ποτέ στο παρελθόν. Εντελώς ανενόχλητοι οι φανατικοί, χωρίς να τους σταματήσει ο οποιοσδήποτε, δίχως να δούμε καν αστυνομικούς ή ανθρώπους ασφαλείας, οπλισμένοι και με μαχαίρι, έκαναν ντου σε μέλη της τεχνικής ηγεσίας και σε αναπληρωματικούς ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού. Η παρέμβαση κάποιων ήταν καταλυτική. Οπως και των ποδοσφαιριστών του Τριφυλλιού που έσπευσαν στο σημείο της φωτιάς. Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί την κατακριτέα εικόνα: μια επίθεση σε ανυπεράσπιστα και πλήρως αιφνιδιασμένα άτομα δεν είναι επίδειξη μαγκιάς. Και αργότερα, η δεύτερη εισβολή και οι μάχες με την αστυνομία εκτός του γηπέδου. Τα δακρυγόνα πετάγονταν συνεχώς. Στο Μαρούσι δεν μπορούσες να αναπνεύσεις. Οι εξέδρες άδειασαν αλλά όχι όλες, οι ομάδες έφυγαν και ο διαιτητής αφού τσέκαρε και ξανατσέκαρε την κατάσταση, αποφάσισε: οριστική διακοπή του ντέρμπι. Ενα ακόμη σημαντικό ραντεβού που δεν ολοκληρώθηκε όχι με ευθύνη ποδοσφαιριστών, αλλά επειδή κάποιοι οπαδοί αυτό αποφάσισαν. Και η αστυνομία; Ωραία ερώτηση. Δεν έκανε το παραμικρό, αμφιβάλλουμε αν προχώρησε σε κάποια σύλληψη, οπότε για ποια αστυνόμευση να μιλάμε; Ολοι αδρανείς. Να βλέπουν τους χουλιγκάνους να επιτίθενται σε μέλη μιας ομάδας (πάλι καλά που δεν έγινε κάτι πολύ χειρότερο), να μπουκάρουν στον αγωνιστικό χώρο, να παίζουν ξύλο με όποιον θέλουν. Γιατί έτσι γουστάρουν. Με αποτέλεσμα το πικρό φινάλε ενός ματς. Υπάρχει αύριο;