Ραγκούση Πέπη

Οσο πλησιάζει η καταληκτική ημερομηνία του Ιουλίου, όλο και περισσότερες είναι οι αφορμές που με κάνουν να αναλογιστώ τη Μεταπολίτευση. Και, ένα περίεργο πράγμα, οι πρώτες εικόνες που μου έρχονται στον νου είναι από δύο θεατρικά έργα. Το πρώτο είναι το «Μεγάλο μας τσίρκο 2», η συνέχεια της εμβληματικής παράστασης που είχαν ανεβάσει επί χούντας […]

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω όλο και πιο συχνά άρθρα και κείμενα για το ελληνικό καλοκαίρι που χάθηκε στη σκόνη, για την ανάπτυξη που το πήρε μέσα από τα χέρια μας, για την απόλυτη τουριστικοποίηση που μας έκλεψε τις καλοκαιρινές μας αναμνήσεις, από ‘δω το καλοκαίρι που πλενόμαστε με το λάστιχο στην αυλή, από ‘κει το […]

Η είδηση του θανάτου της Φρανσουάζ Αρντί ήρθε κάπως να «απαλύνει» – εντελώς συμβολικά βέβαια – τις εντυπώσεις από τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στη Γαλλία. Μα στη Γαλλία, τη χώρα που έθεσε τις αρχές της σύγχρονης δημοκρατίας, εκεί που τον Μάη του ’68 «ανακάλυψαν» την παραλία κάτω από τα πεζοδρόμια**, πρώτο κόμμα η Ακροδεξιά; Τα […]

Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσω κάτι. Οσα γράφω παρακάτω δεν είναι συμπεράσματα από συζητήσεις με κομματικά στελέχη ούτε εσωκομματικές πληροφορίες ούτε «ψίθυροι» πηγών προσκείμενων σε αρχηγούς. Είναι αυτά που κατάλαβα εγώ, όσα αποκωδικοποίησα με την εμπειρία των χρόνων μου και την κοινή λογική, από όσα είδα κι άκουσα την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα […]

Ο κύριος Αντώνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, μέσα στον πόλεμο. Πώς το λέει ο Σαββόπουλος; «Δεκέμβης του ’44 με μια μοτοσικλέτα του ΕΛΑΣ / η μάνα μου ετοιμόγεννη, γυρίζει ο θανατάς / Να η μαμή, ανασηκώνει το μανίκι / έτσι γεννήθηκα στη Σαλονίκη». Κάπως ή ακριβώς έτσι. Από την οικογένεια του πατέρα του είχε αριστερές καταβολές. […]

Την περασμένη Παρασκευή, την πρώτη ημέρα των Πανελλαδικών, οι μαθητές των Γενικών Λυκείων εξετάστηκαν στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας. Αυτής της δύσμοιρης γλώσσας που κακοποιείται καθημερινά σε ιδιωτικές και δημόσιες συζητήσεις, από επίσημα και ανεπίσημα χείλη, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Και όταν μιλάω για «κακοποίηση», δεν εννοώ τους γλωσσικούς ιδιωματισμούς των νέων, διότι […]

Πριν από λίγα χρόνια ο κορυφαίος οίκος μόδας Balenciaga λάνσαρε μια πλαστική μπλε τσάντα που η τιμή της ήταν 2.000 ευρώ και, ουσιαστικά, μόνο ως προς το λογότυπο της φίρμας ξεχώριζε από τις γνωστές πλαστικές τσάντες του ΙΚΕΑ διά πάσαν χρήσιν που στοιχίζουν λιγότερο από 1 ευρώ. Πριν από λίγους μήνες ο ίδιος οίκος παρουσίασε […]

Τι να πω τώρα εγώ για το βράδυ της Τετάρτης, τι να πω για τις πρώτες ώρες της Πέμπτης; Τι να πω για το πρώτο ευρωπαϊκό κύπελλο στο ποδόσφαιρο που κέρδισε ποτέ ελληνική ομάδα; Πενήντα τρία χρόνια ολόκληρα το περίμενα αυτό. Από το 1971, ντάλα δικτατορία, από εκείνο το καλοκαίρι που ο Παναθηναϊκός πήγε στο […]

Κοίτα τώρα κάτι τερτίπια που κάνει η γλώσσα. Η λέξη «είδωλο» σημαίνει, κατ’ αρχάς, ομοίωμα αλλά που είναι, συγχρόνως, και αντικείμενο λατρείας. Λόγω αυτής της ερμηνείας σημαίνει και εκείνον που χαίρει μεγάλης αγάπης και θαυμασμού από τον κόσμο. Τον, ας τον πούμε, σταρ. Το είδωλό μας όμως είναι και αυτό που αντικρίζουμε στον καθρέφτη, η […]

«…Το ασανσέρ αγκομαχά, επικρατεί ζουλάρδα / η Ελλάδα αρχίζει να γελά και γίνεται γελάδα / και μια φωνή με προφορά, ωχ αμάν αμάν, απ’ των Σερρών την Πρώτη / ρωτάει άμα συμφωνώ, ωχ αμάν αμάν, να γίνουμε Ευρώπη / Μα κι αν ταΐζεις του απαντώ κακάο τη γελάδα / δε θα ‘ναι πάλι πιθανόν ν’ […]

Η τηλεόραση, στο σπίτι της φίλης μου, ήταν ανοιχτή, ουδείς όμως παρακολουθούσε το μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων που έπαιζε εκείνη την ώρα. Και βέβαια δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα το παρακολουθούσε ο 12χρονος γιος της που, εκείνη την ώρα, είχε κολλήσει με κάποιο παιχνίδι στο τάμπλετ. Μέχρι που, κάποια στιγμή, έγινε, εντελώς τυχαία, ένας […]

Η πρόταση, αρχικά, διατυπώθηκε από τον πρόεδρο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Γιώργο Μπαμπινιώτη και αφορά τη θεσμοθέτηση από την UNESCO μιας Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας. Με προτεινόμενη μάλιστα την 9η Φεβρουαρίου, ημερομηνία θανάτου του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού. Και η συνέχεια ήρθε από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη που, με «οδηγό» την πρόταση Μπαμπινιώτη, […]

Στη δεκαετία του 1960 (υποθέτω και του 1950) ήταν πολύ της μόδας τα λεγόμενα μπιμπελό που οι γαλλομαθείς, ή όποιοι επεδίωκαν να δείξουν ότι ήταν, τα έλεγαν και «μπιμπλό». Καθόριζαν, κατά κάποιον τρόπο, την αστική ταυτότητα ενός σπιτιού σε μία χώρα με πολύ υψηλά, ακόμη, ποσοστά αγροτικού πληθυσμού. Και, φυσικά, το είδος του μπιμπελό ταυτοποιούσε […]