25.07.2020
Οταν τραγουδούσε το ζούδι
Βαρύνουσα σημασία σε ένα κείμενο που στοιχειοθετείται στο μεγαλύτερό του μέρος με αναμνήσεις είναι κατά πόσο μπορεί να ταυτιστούν με αυτές άνθρωποι γεννημένοι και μεγαλωμένοι σε τελείως διαφορετικά γεωγραφικά σημεία σε σχέση με τον άνθρωπο που μας γνωστοποιεί τις δικές του αναμνήσεις. Κάτι που κάνει ακόμη και τις ιδιωματικές λέξεις ανάβρυσμα μιας ενιαίας λεκτικής δεξαμενής. Είναι η περίπτωση της δυναμικής νέας πεζογράφου Ευριδίκης Νικήτα που αισθάνεσαι πως όσα θυμάται συνιστούν τη δική σου ανεκτίμητη προσωπική περιουσία, έστω καταχωνιασμένη στα βάθη του είναι σου
