Πριν από χρόνια, όταν βασίλευε ο Μέσι στη Βαρκελώνη και είχε φτιάξει σιδερένια μεσαία γραμμή παρέα με τους Τσάβι και Ινιέστα βάζοντας παντού και πάντα τον ρυθμό, όλοι είχαν τους Μπλαουγκράνα ως μέτρο σύγκρισης των δικών τους δυνατοτήτων.
Στη λογική πως «αν τα πας καλά, αντέξεις ή έστω δυσκολέψεις τη Μπαρτσελόνα, είσαι σε καλό δρόμο».
Ο καιρός κύλησε και φτάσαμε στην εποχή της Παρί. Που πλέον θέτει αυτή τον πήχη των απαιτήσεων για όποια ομάδα θέλει να σταθεί απέναντί της.
Είναι χαρακτηριστικό δε, πως στο Παρίσι μετά τους χλιδάτους σούπερ σταρ (Μέσι, Εμπαπέ και σία) που δεν πανηγύρισαν κάτι το πολύ σπέσιαλ, έφεραν τον Λουίς Ενρίκε, κόουτς που έφτασε ψηλά με τη Μπάρτσα και αυτός τους έδειξε τον δρόμο της δημιουργίας και ακολούθως της επιτυχίας.
Τώρα, η Παρί είναι το μέτρο. Για να την ξεπεράσεις, πρέπει πρώτα να τη φτάσεις. Η Αρσεναλ είχε και αυτή Ισπανό προπονητή στον πάγκο της αλλά επέλεξε στον τελικό της Βουδαπέστης ένα …ιταλικό μοντέλο, ένα σύγχρονο κατενάτσιο και δίχως να ενοχλήσει πολύ τους κατόχους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Χωρίς αμφιβολία, έπαιξε μεγάλο ρόλο πως προηγήθηκαν τα Κανόνια στο σκορ τόσο νωρίς και εκ των πραγμάτων έδωσαν μέτρα στο γήπεδο και οπισθοχώρησαν – το γεγονός όμως παραμένει.
Η Παρί πάσχιζε να παίξει σωστά, η Αρσεναλ να «κλείσει» το ματς. Εμεινε αήττητη στη διοργάνωση και έφυγε με την πίκρα πως έχασε την κούπα στη διαδικασία των πέναλτι.
Κι αυτή, ωστόσο, δικαιοσύνη αποδίδει. Και τώρα, τι ακριβώς; Λέγεται πως ο Αρτέτα για την επόμενη μέρα στο Λονδίνο ζητεί μεταγραφές προκειμένου να κοντράρει στα ίσια την Παρί, το σύνολο που δεν φοβήθηκε να παίξει παράταση δίχως τους Ντεμπελέ και Κβαρατσχέλια.
Ολοι στην υπηρεσία του συνόλου. Οσο για την Αρσεναλ, με την ομάδα που είδαμε το απόγευμα του Σαββάτου στην Πούσκας Αρένα, αυτό δεν μοιάζει εφικτό.
Μόνο να επιδιώξει μήπως «κλέψει» ένα ματς, έναν (μελλοντικό) τελικό. Αλλά επειδή η φιλοσοφία του Αρτέτα επιμένει σε ένα διαφορετικό στυλ προσέγγισης και σε κυριαρχία, θέλει να ανεβάσει το επίπεδο της ομάδας του.
Ναι μεν γιόρτασε τον τίτλο στην Αγγλία και την Κυριακή βγήκαν πάνω από ένα εκατ. οπαδοί στους δρόμους του Λονδίνου για τους πανηγυρισμούς, το ζήτημα όμως είναι αφ’ ενός η διατήρηση των (εγχώριων) σκήπτρων και αφ’ ετέρου η διεκδίκηση με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες του Τσάμπιονς Λιγκ.
Είπαμε, η Παρί ορίζει τον πήχη. Με την παρέα του Λουίς Ενρίκε να τον έχει τοποθετήσει ψηλά. Πολύ ψηλά.
