Τι δουλειά έχουν οι παπάδες, ο Φουρνιέ, ένας σεκιουριτάς και ο Ίβκοβιτς σε ένα άρθρο; Είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν κάποιες από τις πιο ιδιαίτερες ιστορίες του Ολυμπιακού στα Final 4, οι οποίες δε συμπεριλαμβάνουν ηρωικές ανατροπές, μεγάλα καλάθια ή δραματικά φινάλε.
Ο Ιωαννίδης και οι παπάδες
Κάθε φίλαθλος που σέβεται τον εαυτό του έχει τα γούρια και τις προλήψεις του. Μπορεί να είναι το άτομο με το οποίο βλέπει τους αγώνες, μπορεί να είναι μια θέση στο γήπεδο, ένα μαγαζί ή μια πολυθρόνα. Γούρια, όμως, δεν έχουν μόνο οι θεατές αλλά και οι πρωταγωνιστές, με ίσως γνωστότερη περίπτωση αυτή του Γιάννη Ιωαννίδη.
Όταν έχτιζε τον μύθο του στον Άρη, μια από τις προλήψεις του ήταν το αγαπημένο του σακάκι που φορούσε στους αγώνες ή μια συγκεκριμένη διαδρομή που ακολουθούσε πηγαίνοντας στο γήπεδο. Όταν κατηφόρισε στον Πειραιά, εκτός απ’ ότι έφερε μαζί του αυτές τις συνήθειες, έφτιαξε και μερικές ακόμα.
Το 1994 ο Ολυμπιακός είχε μια υπερηχητική ομάδα με τους Πάσπαλι, Τάρλατς, Τάρπλεϊ, Φασούλα κ.α. και ήταν φαβορί για την κατάκτηση της κούπας στο Final Four του Τελ Αβίβ. Πριν τον ημιτελικό με τον αιώνιο αντίπαλο, Παναθηναϊκό, ο Ιωαννίδης επισκέφτηκε το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων για να πάρει την ευχή του Πατριάρχη. Πράγματι, οι Πειραιώτες επικράτησαν 77-72 των Πράσινων και θα αντιμετώπιζαν στον τελικό τη Μπανταλόνα του Ομπράντοβιτς.
Ο “Ξανθός” πήγε ξανά στο Πατριαρχείο, πήρε εκ νέου την ευχή και ένιωθε έτοιμος για την κούπα μέχρι την… προθέρμανση. Εκείνη την ώρα, με το που η ομάδα βγήκε στο γήπεδο, ο Ιωαννίδης είδε στην κερκίδα περίπου 20 παπάδες με σημαιάκια του Ολυμπιακού, οι οποίοι δεν βρίσκονταν στον ημιτελικό, γεγονός που εξέλαβε ως μεγάλη γρουσουζιά.
Ο μετρ των εκρήξεων θυμού επιδόθηκε σε άλλη μια μπροστά σε αυτό το θέαμα και σα να είχε δίκιο, καθότι ο Ολυμπιακός έχασε ένα τρόπαιο με τον πιο απίθανο τρόπο από τρίποντο του Κορνίλιους Τόμσον, ένα όνομα που κανένας Ολυμπιακός που έβλεπε εκείνο το ματς δε θα ξεχάσει.
ΣΦ Θύρα 7 Παρισίου
Το 2010 ο Ολυμπιακός κάνει back to back εμφανίσεις σε Final Four με μια ομάδα που στα χαρτιά φαινόταν… “avengers”. Παπαλουκάς, Τεόντοσιτς, Τσίλντρες, Μπουρούσης, Κλέιζα, Σχορτσιανίτης κ.α. και στον πάγκο ο “Δράκος” του ελληνικού μπάσκετ, Παναγιώτης Γιαννάκης.
Όλοι αυτοί οι αστέρες προσδοκούσαν να λάμψουν στην πόλη του φωτός κατακτώντας το τρόπαιο της EuroLeague για πρώτη φορά μετά το 1997. Στον ημιτελικό ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε την Παρτιζάν των Μακκάλεμπ, Μάριτς, Ρόμπερτς και του προσφάτως αποσυρθέντα, τότε νεαρού, Βέσελι. Σε αυτόν τον δραματικό ημιτελικό, ο Ολυμπιακός ισοφάρισε στην εκπνοή με follow του Τζος Τσίλντρες και πήρε το ματς στην παράταση. Στον τελικό αντιμετώπισε την Μπαρτσελόνα του Ναβάρο και ηττήθηκε.
Τι άλλο συνέβη, όμως, στο Palais Omnisports de Paris-Bercy; Γεννιόταν μια μεγάλη αγάπη που 14 χρόνια μετά θα ευδοκιμούσε. Φυσικά αναφερόμαστε σε αυτήν του Εβάν Φουρνιέ και του Ολυμπιακού. Ο νεαρός τότε Εβάν βρισκόταν στις κερκίδες των φίλων του Ολυμπιακού που είχαν κάνει το Παρίσι Πειραιά. Το 2024 μετά από μια μεγάλη καριέρα στο ΝΒΑ πήρε την απόφαση να φορέσει τα ερυθρόλευκα και προκάλεσε ντελίριο ενθουσιασμού στους φίλους των Πειραιωτών που κατέκλυσαν το αεροδρόμιο για να τον υποδεχτούν. Ο Φουρνίε θα δήλωνε πως “η σχέση μου με τον Ολυμπιακό πάει πολύ πίσω.
Ήμουν το 2010 στο Παρίσι στην κερκίδα με τους οπαδούς του. Ήταν τρελοί! Μου έκαναν κάτι που μου έμεινε”. Πλέον, ετοιμάζεται για το Final Four της Αθήνας για να κάνει το μεγάλο του όνειρο πραγματικότητα: να πάρει ένα ευρωπαϊκό με την ομάδα που ερωτεύτηκε ως έφηβος και να το γιορτάσει με τους οπαδούς που τον λατρεύουν.
Ο Ίβκοβιτς, το πινακάκι και ο Σπανούλης
Για τον Σπανούλη και τον Ίβκοβιτς δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ο ένας είναι ο παίκτης – θρύλος του Ολυμπιακού και ο άλλος ο προπονητής – θρύλος που μαζί πέτυχαν τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία των Final Four. Αυτή, όμως, δεν ήρθε χωρίς ούτε εύκολα, ούτε ήρεμα.
Το ματς δεν πήγαινε καλά για τον Ολυμπιακό και στο ημίχρονο βρισκόταν πίσω με 34-20 από την πανίσχυρη ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Στην ανάπαυλα στα αποδυτήρια, ο Ντούντα δεν αφιέρωσε τα 15 λεπτά μόνο σε τακτική ανάλυση, αλλά προσπάθησε να αφυπνίσει τους παίκτες του. Επίκεντρο αυτής της προσπάθειας ήταν ο ηγέτης του Ολυμπιακού, στον οποίο “πάτησε” μια γερή φωνή ο Σέρβος προπονητής.
Μάλιστα, όπως αποκάλυψε χρόνια μετά ο Μάρκο Κέσελ, ο Ίβκοβιτς φώναξε στον Σπανούλη “Είσαι ο ηγέτης, πρέπει να κουβαλήσεις την ομάδα, τι είναι αυτό που κάνεις;”. Το αποκορύφωμα αυτής της έκρηξης ήταν όταν ο προπονητής του Ολυμπιακού πέταξε το πινακάκι στον Σπανούλη.
Μέσω αυτής της διαδικασίας, ο κόουτς του Ολυμπιακού ήθελε να κάνει “πλύση εγκεφάλου” στον Έλληνα άσο, όπως είχε δηλώσει. Στη συνέχεια του αγώνα ο Ολυμπιακός έμεινε πίσω και με 19 πόντους, όμως κατάφερε να γυρίσει το ματς και να κερδίσει το δεύτερο ευρωπαϊκό του στην εκπνοή. Ως προς το πώς το έκανε, νομίζω δε χρειάζεται κανείς μας υπενθύμιση.
Ο Λονδρέζος σεκιουριτάς και ο “Παπ”
Ο Κώστας Παπανικολάου, νυν αρχηγός του Ολυμπιακού, είναι ο μόνος παίκτης στο ρόστερ που έχει πανηγυρίσει την Ευρωλίγκα με τους Πειραιώτες και μάλιστα back to back. Το 2013 έκανε μια εξαιρετική σεζόν με το αστρονομικό 52% στο τρίποντο και στο τέλος της χρονιάς, εκτός από το τρόπαιο, κατέκτησε και το βραβείο του Rising Star. Κοινώς, στα 23 του χρόνια, ήταν από τα πιο καυτά ονόματα του ευρωπαϊκού μπασκετικού κόσμου. Ποια χώρα δεν είναι κομμάτι αυτού του μπασκετικού κόσμου; Η Αγγλία, στην πρωτεύουσα της οποίας διοργανώθηκε το Final Four.
Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα μπορεί να μην ξεκίνησε καλά στο παιχνίδι του τελικού απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, όμως με σαρωτικό τον Βασίλη Σπανούλη και κομβικό τον Έισι Λο, πήρε τη νίκη με 100-88. Πριν τον αγώνα, ο αδερφός του Κώστα Παπανικολάου του είχε ζητήσει να του δώσει τη φανέλα, σε περίπτωση θετικής έκβασης, μιας και αυτή του τελικού της Πόλης είχε χαθεί.
Έτσι, μετά την κόρνα της λήξης, ο “Παπ” έτρεξε προς της κερκίδες, έβγαλε τη φανέλα του και γιόρτασε για λίγο τη νίκη με τους δικούς του. Στο μεσοδιάστημα, οι διοργανωτές ετοίμαζαν την αρένα για την απονομή βάζοντας γύρω από το παρκέ διαχωριστικές κορδέλες. Όταν, λοιπόν, ο Έλληνας φόργουορντ επιχείρησε να γυρίσει, ένας σεκιουριτάς τον “άρπαξε” προτού περάσει το διαχωριστικό. Ο λόγος; Δεν τον αναγνώρισε! Άλλωστε, είχε μείνει χωρίς τη φανέλα και του έδειχνε το σορτσάκι για να τον πείσει ότι είναι παίκτης του Ολυμπιακού. Εν τέλει, μετά από παρέμβαση τρίτων πείστηκε πως πρόκειται όντως για μπασκετμπολίστα και τον άφησε να περάσει. Μπορεί να μην είχαμε ποτέ τους Άγγλους για βαθύ μπασκετικό λαό αλλά αυτό παραπάει.
