Νέιρα: «Μου μπήκε το… μικρόβιο για Ευρώπη – Θέλω να το ζήσω με τον ΟΦΗ»

Αναλυτικά τα όσα είπε

Για την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας από τον ΟΦΗ: «Η αλήθεια είναι ότι δεν μου είχε τύχει σχεδόν ποτέ να κατακτήσω ένα τρόπαιο. Είχαμε κερδίσει την άνοδο από την Β’ κατηγορία του Μεξικού όμως είχαμε χάσει σε εκείνον τον τελικό της ανόδου. Από όταν ήρθα στον ΟΦΗ, το πιστεύαμε μαζί και με τότε συμπαίκτες μου αλλά και τους τωρινούς πως θα κατακτήσουμε ένα τρόπαιο και φέτος το πιστεύαμε πως δεν ήταν εύκολο αλλά εφικτό. Είχαμε μπροστά μας 7-8 παιχνίδια, το παλεύαμε και το κυνηγούσαμε από την αρχή, μέχρι που τα καταφέραμε».

Για το αν μιλάει ελληνικά: «Όταν ήρθα στον ΟΦΗ, ξεκίνησα τα μαθήματα, τότε ήμασταν μόνο δύο Αργεντινοί και ο προπονητής μιλούσε μόνο ελληνικά (σημ. Παπαδόπουλος), έδινε τις οδηγίες στα ελληνικά, όλα τα έλεγε στα ελληνικά. Έπρεπε λοιπόν να μάθουμε για να προσαρμοστούμε. Τότε, στην αρχή που ήμουν στον ΟΦΗ μας βοηθούσαν κάποιοι συμπαίκτες μας και μετέφραζαν στα αγγλικά αλλά ήταν τα βασικά αγγλικά που γνώριζα από το σχολείο. Μόλις ξεκίνησα να μαθαίνω τα ελληνικά μέρα με την μέρα, την γλώσσα του ποδοσφαίρου, το πρώτο πράγμα που προσαρμόστηκα ήταν ποδοσφαιρική αργκό. Και αυτό ήταν κάτι που με βοήθησε πολύ γιατί όταν μιλούσαμε για τακτικά θέματα μπορούσα να καταλάβω».

Για το πως συνεννοείται με τον προπονητή: «Τώρα ο προπονητής είναι Έλληνας, νωρίτερα είχαμε άλλον γιατί δεν ξεκινήσαμε καλά την χρονιά. Όμως στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται πάρα πολύ τα αγγλικά, επειδή υπάρχουν τόσοι ξένοι, παιδιά από το Μαυροβούνιο, την Σερβία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και κατά συνέπεια είναι πιο εύκολο για τον προπονητή να μιλάει αγγλικά, που είναι μια διεθνής γλώσσα».

Για την καθημερινότητα του στην Ελλάδα: «Είμαι εδώ με τη γυναίκα μου και τα δύο μου παιδιά. Ήρθαμε όταν ο μικρός ήταν πέντε μηνών, οπότε μεγάλωσε εδώ. Μια κανονική μέρα είναι όπως ζούσαμε εκεί (σημ. στην Αργεντινή). Ξυπνάω, τον πάω στο σχολείο και από εκεί στην προπόνηση. Μόλις τελειώσω εγώ από την προπόνηση, μερικές φορές προλαβαίνω να πάω να τον πάρω εγώ, άλλες φορές πάει η σύζυγος μου. Μετά ξεκούραση, τα μαθήματα, τον πάω στο ποδόσφαιρο, μελετάω – γιατί σπουδάζω – οπότε πρέπει να διαβάσω. Η ζωή εξελίσσεται πολύ φυσιολογικά».

Για τις ομοιότητες μεταξύ Ελλήνων και Αργεντινών: «Πρακτικά… μας μοιάζουν πολύ. Είδα διαφορά όταν πήγα στην Ισπανία όπου ήταν πιο ψυχροί και πιο απόμακροι. Ήσουν στα αποδυτήρια και ο καθένας έφευγε για το γυμναστήριο ή τη φυσικοθεραπεία του. Δεν υπήρχε αυτή η κουβέντα που είχα συνηθήσει, με τα μάτε ή το πρωινό εκεί όμως εδώ η καθημερινότητα είναι πολύ παρόμοια με την Αργεντινή».

Για το 2018 όταν ήρθε στον ΟΦΗ: «Στην αρχή, όταν έφυγα από την Αργεντινή, ήθελα να μείνω ένα – δύο χρόνια και μετά να επιστρέψω ώστε να προσπαθήσω να παίξω στο πρωτάθλημα της Αργεντινής. Αλλά τα πράγματα ήρθαν διαφορετικά. Τα παιδιά μου πήγαν νηπιαγωγείο, ο μεγαλύτερος έβγαλε όλο το δημοτικό και το γυμνάσιο και πλέον είναι πιο περίπλοκο να επιστρέψω, γιατί εκείνοι δεν θέλουν πια. Αλλά είναι και θέμα αναζήτησης εργασίας».

Για το μέλλον του: «Κάνω τα μαθήματα για να αποκτήσω δίπλωμα προπονητή και ξέρεις η ζωή του προπονητή είναι όπως του ποδοσφαιριστή. Ίσως μια μέρα σου προκύψει να προπονήσεις κάποια ομάδα στο Μεξικό ή στην Αργεντινή. Για την ώρα η απόφαση μου είναι να παίξω ποδόσφαιρο για έναν χρόνο ακόμα. Τώρα μου μπήκε λίγο το “μικρόβιο” γιατί η ομάδα θα είναι σίγουρα στο Conference League. Έχει την ευκαιρία να πάει στο Europa League. Αλλά αν δεν προκύψει η πρόκριση στο Europa, θα είναι σίγουρα στην φάση των ομίλων του Conference. Οπότε θα ήθελα να το ζήσω, θα ήθελα να παίξω ακόμα έναν χρόνο».