Δύσκολες στιγμές βιώνει ο ΠΑΣ Γιάννινα, καθώς μια απογοητευτική χρονιά οδήγησε την ομάδα στον υποβιβασμό στη Γ’ Εθνική, έπειτα από δύο δεκαετίες παρουσίας σε υψηλότερες κατηγορίες.
Το κλίμα στον σύλλογο είναι ιδιαίτερα βαρύ, με απογοήτευση και έντονη συναισθηματική φόρτιση σε όλα τα επίπεδα. Οι ποδοσφαιριστές, μέσω του ΠΣΑΠΠ, έδωσαν τη δική τους διάσταση για όσα βίωσαν κατά τη διάρκεια της σεζόν, αποκαλύπτοντας τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν μέσα στη χρονιά.
Η ανακοίνωση
«Προς τον περήφανο φίλαθλο κόσμο του ΠΑΣ Γιάννινα,
Αυτά τα λόγια γράφονται με βαθιά θλίψη και απογοήτευση. Γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνει ο ΠΑΣ Γιάννινα για αυτήν την πόλη, για την Ήπειρο και για όλη την Ελλάδα. Ο «Άγιαξ της Ηπείρου» δεν είναι απλώς μια ομάδα, είναι ιδέα και οικογένεια.
Ο φετινός υποβιβασμός αποτελεί ένα βαρύ πλήγμα που πονάει, πρώτα από όλους, εμάς τους ίδιους. Αναλαμβάνουμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Σας κοιτάμε στα μάτια και, μέσα από την καρδιά μας, απολογούμαστε που το τέλος της χρονιάς μάς βρίσκει σε αυτήν την τόσο σκληρή θέση, μακριά από εκεί που ανήκει ο σύλλογος. Κατανοούμε απόλυτα την πίκρα και την απογοήτευση σας.
Όμως, είναι σημαντικό να γνωρίζετε πως εκτός από τον δικό σας πόνο, τις βαρύτερες συνέπειες από αυτόν τον υποβιβασμό τις υφιστάμεθα εμείς οι ίδιοι. Ένας υποβιβασμός αποτελεί ένα τεράστιο πισωγύρισμα και ένα βαρύτατο πλήγμα για την καριέρα και το επαγγελματικό μας μέλλον. Και για να φτάσουμε σε αυτό το καταστροφικό σημείο, καταλυτικό ρόλο έπαιξε όλη αυτή η πρωτοφανής κατάσταση που θα διαβάσετε παρακάτω.
Νιώθουμε την ανάγκη τώρα που τελείωσαν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις να μοιραστούμε μαζί σας την αλήθεια για τα όσα περάσαμε αυτή τη χρονιά πίσω από τις κλειστές πόρτες. Είναι αλήθεια πως η ομάδα από το ξεκίνημά της δεν λειτούργησε ποτέ σε κανονικούς, επαγγελματικούς ρυθμούς.
Το ρόστερ και η στελέχωση του τμήματος φτιάχτηκαν κυριολεκτικά εν μια νυκτί, δέκα μέρες πριν την έναρξη του πρωταθλήματος και έκτοτε άλλαζαν συνεχώς. Πέρασαν τόσα πολλά άτομα από τον σύλλογο, με διαδοχικές και αμέτρητες αλλαγές τόσο σε ποδοσφαιριστές όσο και στο τεχνικό επιτελείο, που κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, νιώθουμε σαν να έχουμε ζήσει όχι μία, αλλά πολλές διαφορετικές σεζόν μέσα σε λίγους μόνο μήνες.
Δεν θα μπούμε σε προσωπικές αναφορές ή λεπτομέρειες, γιατί αν το κάναμε, αυτό το κείμενο δεν θα τελείωνε ποτέ. Μέσα σε όλη αυτή την αστάθεια, η προσπάθειά μας στο γήπεδο συνοδευόταν από έναν καθημερινό, σιωπηλό αγώνα επιβίωσης έξω από αυτό.
Πρέπει να γνωρίζετε πως, όταν ήρθαμε στην ομάδα, πολλοί από εμάς δεχτήκαμε από την αρχή να υπογράψουμε με αισθητά χαμηλότερες αποδοχές. Το κάναμε συνειδητά, γιατί θέλαμε να φορέσουμε αυτή τη φανέλα, να παίξουμε για τον ΠΑΣ και να βοηθήσουμε τον σύλλογο σε μια δύσκολη συγκυρία.
Η μοναδική δέσμευση που ζητήσαμε και λάβαμε ως υπόσχεση, ήταν πως αυτά τα συμφωνηθέντα, λιγότερα χρήματα, θα μας καταβάλλονταν στο ακέραιο, χωρίς κάποια αναφορά στη χρήση της εγγυητικής επιστολής, που αποτελεί πολλές φορές μια αναξιόπιστη και μη υλοποιήσιμη λύση. Αυτή, μάλιστα, τη δέσμευση της άμεσης καταβολής των χρημάτων προς εμάς την ακούσαμε επανειλημμένα μέσα στη σεζόν, συνοδευόμενη από φράσεις που τόνιζαν την προσωπική ευθύνη απέναντι μας, αλλά και την αξιοπιστία αυτού που μας τις έδινε.
Δυστυχώς, η πραγματικότητα που βιώσαμε τελικά απείχε πάρα πολύ από αυτές τις υποσχέσεις. Εδώ και πάρα πολλούς μήνες, βιώνουμε μια πρωτοφανή εργασιακή και ψυχολογική ανασφάλεια. Σε μια αγωνιστική σεζόν δέκα μηνών, καταφέραμε να πληρωθούμε μόλις δύο ή τρεις φορές, με τους περισσότερους από εμάς να έχουμε δει τον τελευταίο μας μισθό τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο.
Όμως, αυτό που ξεπερνά κάθε όριο και κάνει την κατάσταση πραγματικά φρικτή, είναι το γεγονός πως παραμένουν απλήρωτα ακόμα και τα ενοίκια των σπιτιών μας. Είναι σκληρό και απάνθρωπο να βρίσκεσαι κυριολεκτικά στον αέρα, να μην ξέρεις αν αύριο εσύ και η οικογένειά σου θα έχετε μια στέγη και να παλεύεις ολομόναχος καθημερινά με το αβάσταχτο άγχος για τα απολύτως βασικά.
Όταν ένας αθλητής βρίσκεται σε αυτή τη θέση και αδυνατεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες του ίδιου αλλά και των ανθρώπων του, το μυαλό και η ψυχή δεν λειτουργούν. Προσπαθήσαμε με όλες μας τις δυνάμεις και βάλαμε τον ΠΑΣ πάνω από τα προβλήματα μας, αλλά ήμασταν και εμείς άνθρωποι με αντοχές που σταδιακά λύγισαν.
Στη διάρκεια αυτής της εξουθενωτικής χρονιάς, προσπαθήσαμε να υψώσουμε φωνή. Διαμαρτυρηθήκαμε για όλα όσα συνέβαιναν εις βάρος μας και φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να προχωρήσουμε σε αποχή για δύο ημέρες που δεν την κάναμε ποτέ γνωστή, βάζοντας τον ΠΑΣ και τις αξίες του, για άλλη μια φορά, πάνω από εμάς.
Όμως, επειδή οι περισσότεροι είμαστε νέα παιδιά, με όνειρα, φιλοδοξίες και δίψα να εξελιχθούμε ποδοσφαιρικά ώστε να δούμε την καριέρα μας να προχωράει ανοδικά, επιλέξαμε να κάνουμε πίσω.
Επιλέξαμε να αγωνιστούμε και να αφήσουμε αυτά τα τόσο σοβαρά γεγονότα να περάσουν – γεγονότα που κάλλιστα θα μπορούσαμε να μην έχουμε ανεχτεί, όντες πρακτικά απλήρωτοι.
Είναι απόλυτη αλήθεια και πρέπει να ειπωθεί: Αν στη θέση μας βρίσκονταν παίκτες χωρίς το δικό μας νεαρό της ηλικίας, τα δικά μας όνειρα και τις δικές μας φιλοδοξίες για το μέλλον, δεν υπάρχει απολύτως καμία περίπτωση η ομάδα να είχε ολοκληρώσει τη σεζόν.
Θα είχε διαλυθεί ήδη από τον Δεκέμβρη. Με αυτή την ανακοίνωση δεν ψάχνουμε για δικαιολογίες. Κάνουμε, όμως, μια δημόσια και ειλικρινή έκκληση προς τη διοίκηση να δείξει κατανόηση και σεβασμό στον ιδρώτα και την αξιοπρέπεια μας.
Ζητάμε, έστω και τώρα, να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, τακτοποιώντας τα δεδουλευμένα μας, ώστε να μπορέσουμε να σταθούμε ξανά στα πόδια μας. Σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας που, παρά τη στενοχώρια σας, ήσασταν εκεί.
Η αγάπη σας για τον ΠΑΣ Γιάννινα είναι η πραγματική του δύναμη. Η ομάδα αυτή έχει τόσο βαριά ιστορία που κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να τη σβήσει. Ευχή όλων μας είναι ο ΠΑΣ να αναγεννηθεί άμεσα και να επιστρέψει υπερήφανος εκεί που του αξίζει να βρίσκεται. Με εκτίμηση και απόλυτο σεβασμό, Οι Ποδοσφαιριστές του ΠΑΣ Γιάννινα».
