Μέχρι τη σημερινή μέρα, ο Ραζβάν Λουτσέσκου, ετοιμαζόταν να ζήσει ανέφελα, ίσως την πιο ιστορική χρονιά της ζωής του. Εφτιαξε μία εξαιρετική ομάδα, με όνειρα για ένα πρωτάθλημα ως επίστεψη της 100χρονης ζωής του ΠΑΟΚ, με όλο τον κόσμο της ομάδας δίπλα του και μαζί του.
Όλα ήταν έτοιμα για το μεγάλο ταξίδι στη Γαλλία, το κρίσιμο παιχνίδι με τη Λυών, και ίσως τη νίκη που θα έδινε ευρωπαϊκά φτερά στην ομάδα.
Μέχρι που η «κατάρα» του 1999 χτύπησε την καρδιά του Δικεφάλου και μάλιστα στην πατρίδα του, στη Ρουμανία.
Ο ΠΑΟΚ είναι κάτι ξεχωριστό, λέει ο Λουτσέσκου, όταν φτάνει στην πένθιμη Τούμπα κρατώντας μία ανθοδέσμη. Είναι κάτι ξεχωριστό αυτό που συνέβη και τον κλονίζει περισσότερο απ’ όσο αν ήταν ένας προπονητής που θα ζούσε στη Ρουμανία και θα εργαζόταν εκεί.
«Είναι μία τραγωδία», λέει ο Λουτσέσκου, για όλη την Ελλάδα.
Εκεί στη Ρουμανία ίσως ο αντίκτυπος ενός τέτοιου ολέθρου να διϋλιζόταν με περισσότερη κατανόηση στο μοιραίο αλλά αυτός ο προπονητής που ηγείται στο κλείσιμο του αιώνα μιας μεγάλης ομάδας, νιώθει σα να έγινε φτωχότερη η δική του οικογένεια και επιμένει ξανά και ξανά ότι οι συγγενείς των ανθρώπων που χάθηκαν, θα πρέπει να ξέρουν ότι εμείς είμαστε εδώ για αυτούς, ότι όλοι είμαστε μια οικογένεια.
Μιλάει ελληνικά στους Ελληνες αλλά και σαν ηγέτης. «Είναι μια τραγωδία, μια τεράστια τραγωδία. Πιθανώς, στη Ρουμανία μια τέτοια κατάσταση δεν γίνεται αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο όπως εδώ. Αλλά ο ΠΑΟΚ είναι κάτι ξεχωριστό. Όλοι όσοι υποστηρίζουν τον ΠΑΟΚ θεωρούν τον εαυτό τους μέλος μιας τεράστιας οικογένειας.
Όταν συμβαίνει μια τέτοια τραγωδία, συναισθηματικά, η επίδρασή της είναι τεράστια. Η θλίψη είναι τεράστια! Δύσκολο να το εξηγήσω με λόγια. Εκτός από τα συναισθήματα των οπαδών που θεωρούν τους εαυτούς τους συγγενείς, υπάρχουν και οι οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν στο δυστύχημα
Δεν θέλω να το σκέφτομαι και λυπάμαι πολύ για αυτό που περνάνε αυτή τη στιγμή. Οι καρδιές μας είναι μαζί τους. Μιλάμε για νέους ανθρώπους, είναι κρίμα αυτό που συνέβη».
Οι τραγωδίες υπάρχουν, είναι παρούσες κάθε στιγμή σε αυτόν τον κόσμο. Η ιστορία είναι γεμάτη τραγωδίες. Όλοι πρέπει να έχουν τη δύναμη να προχωρήσουν μπροστά και πρέπει να τους υποστηρίξουμε από όλες τις απόψεις. Πρέπει να νιώθουν ότι υπάρχει μια μεγάλη οικογένεια δίπλα τους, που μπορεί να τους βοηθήσει να προχωρήσουν μπροστά. Με κάποιο τρόπο, πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά».
Ο Ρουμάνος τεχνικός του ΠΑΟΚ, που σε 48 ώρες θα κληθεί να σε ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες να δώσει μία μάχη ακατόρθωτη, καλείται να τα βάλλει με όλους.
Το χρέος, τη μνήμη, τα συναισθήματα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.
Σίγουρα στη θέση του δεν θα ήθελε να βρεθεί κανείς. Όμως και ο ίδιος, τη δεδομένη αυτή στιγμή, στον βάλτο του απόλυτου μηδέν, ίσως αποδειχτεί ένας από τους ελάχιστους που μπορεί να κρατήσει στη σπίθα ζωντανή.
Για τους επτά, και όλους όσους έμειναν πίσω.
