Μεταξύ Οργουελ και γιαπωνέζικης παράδοσης

Η ιστορία του Τένγκο και της Αομάμε, που περιπλανιούνται είκοσι χρόνια και 1.400 σελίδες ώσπου να ξαναβρεθούν από παιδιά, δεν σε αφήνει ασυγκίνητο.  Εχουν διασχίσει παράλληλους κόσμους, έχουν αντικρίσει τον ουρανό με δύο φεγγάρια, έχουν απειληθεί από κρυφές οργανώσεις, αναμετριούνται με τα προσωπικά τους μυστικά και τις συνωμοσίες του κόσμου. Η ιστορία διαδραματίζεται το 1984, όμως για εκείνους μετατρέπεται σε 1Q84, ο δικός τους φουτουριστικός κόσμος που μοιάζει να βγαίνει από το μυθιστόρημα της «Χρυσαλλίδας» που γράφει ο Τένγκο πανωγράφοντας την ιδέα μια άλλης νεαρής κοπέλας.

Το «1Q84» του Χαρούκι Μουρακάμι (μτφ. Μαρία Αργυράκη, εκδ. Ψυχογιός) είναι ένα φιλόδοξο μυθιστόρημα με συνεχείς αναφορές στη δυτική λογοτεχνία, στον Οργουελ, στον Προυστ και στον Τολστόι, αλλά εμποτισμένο με τη γιαπωνέζικη παράδοση. Ενα υπαρξιακό θρίλερ σε μια δυστοπική κοινωνία, μια τρυφερή ιστορία αγάπης γραμμένη με οριακή αληθοφάνεια, μινιμαλισμό και ακρίβεια και ας εξαπλώνεται σε τρεις τόμους. Εχει χιούμορ, ανατροπές και διεισδυτικές παρατηρήσεις, ξεστρατίζει από τα στερεότυπα της σοβαροφανούς κανονιστικής γραφής. Είναι ογκώδες, ωστόσο δεν σε εξαντλεί και καλό είναι να διαβαστεί μια κι έξω. Μερικές στιγμές νομίζεις ότι κρατάς το σενάριο ενός manga ή ενός λογοτεχνικού βιντεογκέιμ: τελικά, ο Μουρακάμι πετυχαίνει αυτούς που μέχρι σήμερα αποκαλούσαμε στη λογοτεχνία «χάρτινους ήρωες» να τους μετατρέπει σε «ψηφιακούς». Εκείνο όμως το «γκρίζο χάρτινο φεγγαράκι», οι τελευταίες λέξεις του βιβλίου, σε επαναφέρουν στη μαγεία του παραμυθιού που τόσο έχουμε ανάγκη.