Φτάνοντας στο ραντεβού κοντοστάθηκε, αφού βρήκε µπροστά του τον γιο του καλύτερου παιδικού του φίλου. Τεχνικός στον δήµο, ο Θέµης Ιασωνίδης χαιρέτησε και του εξήγησε τις διορθωτικές εργασίες στον πεζόδροµο.


Λίγο πιο κάτω ο παλαίµαχος του Αγροτικού Αστέρα, Κώστας Συµεωνίδης, του θύµισε τα πρώτα βήµατά του ως προπονητής. Ηταν προφανές: στον Εύοσµο ο Γιώργος Φοιρός αισθανόταν κι έπαιζε εντόςέδρας. Αλλωστε, στην παραµεληµένη συνοικία της ∆υτικής Θεσσαλονίκης βρήκαν καταφύγιο οι ξεριζωµένοι γονείςτου από τον Κουκλουτζά, κοινότητα στην περιφέρεια της Σµύρνης. Εκείµεγάλωσε και κλώτσησε για πρώτηφορά µπάλα. Παίζονταςστον Αγροτικό Αστέρα, έκανε αισθητή την παρουσία του στην ποδοσφαιρική κοινότητα της Θεσσαλονίκης. Στο πατρικό του σπίτι στον Εύοσµο (Νέος Κουκλουτζάς µέχρι το 1955) επένδυσε τα πρώτα χρήµατα που έβγαλε από το ποδόσφαιρο.

«Θυµάµαι,και µάλιστα πολύ καλά, τι έκανα εκείνο το ποσό. Με τα πρώτα χρήµατά µου από το ποδόσφαιροβάλαµε τηλεόραση και τηλέφωνο στο σπίτι. ∆ενείχαµε. Οιγονείς µου δεν πίστευαν ότι µπορούσε να γίνει κάτιτέτοιο. Οσυγχωρεµένος ο πατέρας µου δεν είχε ιδέα από ποδόσφαιρο. Να φανταστείς ότι στην καριέρα µου ήρθε και µε παρακολούθησε µία φορά στον Αγροτικό Αστέρα και µίαή δύο φορές στον Αρη», λέει ο παλαίµαχος άσος των Κίτρινων.

Τα παιδικά χρόνια τουήταν γεµάτα µεδιηγήσεις της γιαγιάς Ελένης: «Μας έλεγε για τη θεία µου τη ∆ήµητρα που τώρα ζει στον Πειραιά, ότιείχε πάρει στην προκυµαία της Σµύρνης µόνο την εικόνα της Αγίας Αναστασίας. Ολοι είχαν πάρει πράγµατα, αλλά η λίγο µεγαλύτερη αδελφή του πατέρα µου είχε πάρει τη θαυµατουργή εικόνα, που έχει βοηθήσει πολύ κόσµο. Εδώ στον Εύοσµο που την ήξεραν οι Μικρασιάτες, την έπαιρναν στα σπίτιατους και την “ξενυχτούσαν”.

Tώρα την “ξενυχτούν” στην Ευαγγελίστριατη βραδιάτης 21ης ∆εκεµβρίου. Ολος ο Εύοσµος ξενυχτάει».

Πιτσιρικάς ο Γιώργος Φοιρός ξηµεροβραδιαζόταν στις αλάνες της συνοικίας: «Τα παιδικά χρόνια µας ήταν πάρα πολύ απλά. Γυρνούσαµε ξυπόλητοι, συνέχεια µε µια µπάλα στα πόδια. Στον Εύοσµο τότε τα πάντα ήταν αλάνες, χωράφια και γήπεδα. Παίζαµε η µία γειτονιά µε αντίπαλο τηνάλλη».

Το άλµα έγινεόταν «µεγαλώναµε, ξεχωρίζαµεσιγά σιγά και σχεδόν όλοι πήγαµε στον Αγροτικό Αστέρα και δηµιουργήσαµε µια καινούργια οµάδα. Εκείνη ηγειτονιά µε κάποιες προσθήκες έβγαλε την οµάδα στη Β’ Εθνική για πρώτη φορά. Εγώ είχα πάει στον Αρη».

Ο Φοιρός είχε αµυντική κατεύθυνση απότα πρώτα βήµατά του: «Με έβαζανάµυνα. Το χαρακτηριστικό µου ήταν ότι δεν µπορούσε να µε ντριµπλάρει κανείς.

Οταν πρωτοπήγα 11-12 ετών στον Αγροτικό Αστέρα, µε έκαναν χάζι οι µεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές εκείνης της εποχής, γιατί δεν µπορούσε κανείς να µε ντριµπλάρει.Μάλιστα, έβαζαν στοίχηµα για το ποιος µπορεί. Εβαζαν έναν καλό παίκτη να προσπαθήσει, εγώ του έπαιρνα την µπάλα κι αυτοί γελούσαν».

Η µοναδική σεζόνστη θέση του σέντερ φορ ήταν πολύ παραγωγική: «Την τελευταία χρονιά στονΑγροτικόΑστέρα η οµάδα είχε ανάγκη και οι προπονητές µε έβαλαν στην επίθεση. Αναδείχθηκα πρώτος σκόρερ µε 18 γκολ στη Β’ Ερασιτεχνική Κατηγορία».

ΞΥΠΟΛΗΤΟΙ

Πιτσιρικάς ξηµεροβραδιαζόταν στις αλάνες της συνοικίας: «Τα παιδικά χρόνια µας ήταν πολύ απλά. Γυρνούσαµε ξυπόλυτοι, συνέχεια µε µια µπάλα στα πόδια»

ΚΑΙ ΒΟΛΕΪ


Ως βολεϊµπολίστας του Ηρακλή ο Φοιρός κλήθηκε στην Προεθνική Νέων.

«Είχαµε έναν γιαπωνέζο προπονητή, τον Κόζο Τοµουνάκα, ο οποίος µε βοήθησε πάρα πολύ. Ηµουν πολύ καλά γυµνασµένος, παίζοντας παράλληλα βόλεϊ και ποδόσφαιρο».

Ο ΒΙΚΕΛΙ∆ΗΣ


Στη Μεικτή της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωµατείων Μακεδονίας τον κάλεσε ο Κλεάνθης Βικελίδης: «Ηταν δάσκαλος. Μας µάθαινε πώς να αλλάζεις το παιχνίδι από τη µία πλευρά στην άλλη, πώς να κάνεις κάθετες πάσες, πώς να κινείσαι. Ηταν ο άνθρωπος που µε πρότεινε στον Αρη και µε βοήθησε».

«Πρέπει κάποια στιγµή να γνωστοποηθεί το χρέος»


ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ∆ΙΑΦΑΝΕΙΑ ζητάει ο Γιώργος Φοιρός από τη διοίκηση του Αρη, ενώ πιστώνει στον σύνδεσµο Σούπερ 3 την υπαγωγήτης ΠΑΕ στο άρθρο 44.

«∆εν θα έλεγα ότι πήγαν άσχηµα τα πράγµατα τα τελευταία χρόνια. ΟΣούπερ 3συνετέλεσε ώστε να γίνει εξυγίανση µέσω του άρθρου 44. Από εκεί και πέρα, άρχισαν να κάνουν και λάθη:έφεραν πάρα πολ λούς ξένους παίκτες». Εννοείτε οιδιοικήσεις της προτίµησης των σκληροπυρηνικών;

Το θέµα είναι ένα, ότι το κουµάντο στηνοµάδαεδώ και επτά χρόνια κάνει η διοίκηση του Σούπερ 3. Είναι επιλογή τουςνα έχουν τον συγκεκριµένο εκτελεστικό διευθυντή. Αυτός κάνει τις επιλογές µε τεράστια ποσά που ξόδεψε οΑρης τατελευταία χρόνια, αλλά δεν ήταν αυτάρκης γιανα κάνει τέτοιες µεταγραφές. Ξοδεύτηκαν πάρα πολλά χρήµατακαι αυτή τη στιγµή ουδείς ξέρει τοάνοιγµα που υπάρχει ξανά. Γίνονται όλα µε µυστικοπάθεια και δεν ξέρουµε σε τι επίπεδο βρίσκεται το χρέος.

Πάντως, ηγενική εικόνα της οµάδας είναι πολύ καλήκαι πολύ µεγάλη η παρουσία του κόσµου στο γήπεδο.

Ο Αρης και το µπέρδεµα µε τη διπλή υπογραφή


Η ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ του Φοιρού στον Αρη ήταν περιπετειώδης.

Μάλιστα, για την υπόθεση των «δύο υπογραφών» αποφάσισε δικαστήριο.

«Είχα µπερδευτεί, υπογράφοντας στον Ηρακλή και τον Αρη. Οταν είσαι 18 χρονών, είναι εύκολο να µπερδέψεις τα πράγµατα. Είχα υπογράψει στον Αρη και άρχισα προπονήσεις στο Καυταντζόγλειο µόνος µου για να δώσω εξετάσεις στη Γυµναστική Ακαδηµία».

Ενα απόγευµα ο Ηρακλής έκανε δοκιµαστικά και µε συνάντησαν οι άνθρωποι της οµάδας, ένας πρώην προπονητής που είχα στον Αγροτικό Αστέρα και ο γενικός αρχηγός, ο Ντίνος Κοσµόπουλος. Με πίεσαν για να κάνω µία δοκιµαστική προπόνηση. Τους είπα “µα εγώ έχω υπογράψει στον Αρη”, αλλά έκανα µία δοκιµαστική προπόνηση. Tους άρεσα, πήγαµε στα γραφεία – άσε τι µου είπαν – και πείστηκα και υπέγραψα. Μπερδεύτηκα και υπέγραψα. Τελικά έγινε αυτό που επιθυµούσα. Η απόφαση για να πάω στον Αρη οριστικοποιήθηκε τον Φεβρουάριο».

Στο Καυταντζόγλειο πάντως ο Φοιρός είχε τις πρώτες ποδοσφαιρικές παραστάσεις από ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου:

«Ενας θείος µου φίλαθλος του Ηρακλή µε πήγαινε στα µατς. Με είχαν εντυπωσιάσει τα κόρνερ µε εξωτερικό φάλτσο του Μανόλη Κεραµιδά και µία φοβερή µπαλιά του ∆εληκάρη στον Γιούτσο, ο οποίος την πήρε µε το στήθος, µπήκε µέσα και σκόραρε».

Εψαχναν εξιλαστήρια θύµατα όταν έχανε ο Αρης


Ο ΦΟΙΡΟΣ προσπάθησε και θεωρεί ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοσηρή νοοτροπία στον Αρη εντός των γραφείων και στα πέριξ του γηπέδου.

«Είχαν το ελάττωµα να βγάζουν πουληµένο κάποιον ποδοσφαιριστή αν έχανε η οµάδα. ∆εν µπορούσαν να χωνέψουν ότι θα έχανε ο Αρης ένα µατς φυσιολογικά. Εψαχναν για εξιλαστήριο θύµα. Πάλεψα πάρα πολύ γι’ αυτό το θέµα. Οταν οι φίλαθλοι, οι τριγύρω και οι παράγοντες πήγαιναν να µου πουν “ξέρεις, εκείνος, µήπως;” τους το ξέκοβα. Θεωρώ ότι έχει σταµατήσει αυτό το φαινόµενο από την εποχή που ήµουν προπονητής. Πιστεύω ότι συνέβαλα.

∆εν µπορεί, επειδή ο Αρης έχανε ένα µατς, οι παίκτες του να ήταν πουληµένοι.

Πολλοί προπονητές ελληνες και ξένοι της παλιάς εποχής έλεγαν “δεν φταίω εγώ, αφού ο άλλος τά ‘πιασε”, επειδή ήθελαν να αποποιηθούν τις ευθύνες τους».