Η πρώτη Καρυάτιδα έφτασε στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, όπου την υποδέχτηκαν με ένα δώρο· το χαμένο σανδάλι της, που συμπλήρωσε το κενό στο αριστερό της πόδι.
Η πρώτη Καρυάτιδα που προσγειώθηκε έπειτα από ένα εναέριο ταξίδι μιας ώρας και δέκα λεπτών στη μόνιμη κατοικία της, στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, ήταν μονοσάνδαλη και ελαφρώς… ανάπηρη.
Μια ώρα μετά την άφιξη του μαρμάρινου αγάλματος στη νέα του θέση, το κενό του αριστερού ποδιού συμπληρώθηκε με ένα «δώρο» της έρευνας: ένα μαρμάρινο θραύσμα που είχε εντοπισθεί τη δεκαετία του ΄80 στην Ακρόπολη παρουσιάσθηκε και τοποθετήθηκε για πρώτη φορά σε δημόσια θέα από τον έφορο Αρχαιοτήτων Ακροπόλεως Αλέξανδρο Μάντη.
Η γωνιακή Καρυάτιδα απέκτησε ξανά το μπροστινό μέρος του πέλματος με το ψηλό σανδάλι που θα προβάλλει κάτω από τις ραβδωτές πτυχώσεις του μακριού πέπλου της.
Αρχαιολόγοι και εκπρόσωποι του Τύπου, παρουσία και του υπουργού Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη, παρακολουθούσαν τις προσεκτικές κινήσεις του συνεργείου κατά το άνοιγμα του ξύλινου κιβωτίου που αποκάλυψε την εμβληματική μορφή της Καρυάτιδας στη νέα της θέση.
Τα φλας άστραφταν απαθανατίζοντας την κρυμμένη πίσω όψη τού- ύψους 209 εκατοστών- αγάλματος που έχει βάρος 860 κιλών. Τα μακριά σπαστά μαλλιά, που πέφτουν ώς τη μέση της πλάτης του αγάλματος που έχει γίνει το συνώνυμο της λυγερής και δυνατής συνάμα κορμοστασιάς.
Ώς το τέλος της εβδομάδας ή τις αρχές της επόμενης θα έχει ολοκληρωθεί η μεταφορά των μεγάλων γλυπτών στη νέα τους θέση στο Νέο Μουσείο.
«Ο επισκέπτης που θα κατεβαίνει από τη μεγάλη γυάλινη κλίμακα μετά την επίσκεψη θα παίρνει μαζί του φεύγοντας την εικόνα τους», έχει πει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακροπόλεως Δημήτρης Παντερμαλής. Μετά την ολοκλήρωση της μεταφοράς θα γίνει ο καθαρισμός τους- που έχει ήδη αρχίσει- με λέιζερ. Δεν έχει όμως αποφασιστεί ακόμα ο ακριβής τρόπος της έκθεσής τους και κυρίως αν θα προβάλλουν σαν ελεύθερα ιστάμενα αγάλματα, απαλλαγμένα από το βάρος του θριγκού που έφεραν επί 2.500 χρόνια και που τους προσδίδει τον διττό χαρακτήρα των ανθρωπόμορφων κιόνων. Οι Καρυάτιδες πήραν το όνομά τους από τις λυγερόκορμες κοπέλες από τις Καρυές, που εκτελούσαν λατρευτικούς χορούς προς τιμήν της Αρτέμιδος με κάνιστρα στο κεφάλι. Στην Ακρόπολη τα κάνιστρα ανέλαβαν τη λειτουργία του κιονοκράνου που συγκεντρώνει το βάρος της στέγης.
Μέσα σε μια βδομάδα θα έχει ολοκληρωθεί η μεταφορά των Καρυατίδων, είπε ο υπεύθυνος της μεταφοράς Κώστας Ζάμπας και πρόσθεσε ότι «μένουν να μεταφερθούν ακόμα 35 μεγάλα κιβώτια με αγάλματα- από τα πώρινα γιγάντια συμπλέγματα λεόντων έως μικρότερα κομμάτια και αρχιτεκτονικά μέλη.
Τα περισσότερα και τα μεγαλύτερα από τα “δρομολόγια”- τα 209 από τα 270 που έχουν προγραμματισθεί- πραγματοποιήθηκαν με απόλυτη επιτυχία και η μεταφορά αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μάλλον λίγο μετά τα Χριστούγεννα».
Ώς το τέλος της εβδομάδας ή τις αρχές της επόμενης θα έχει ολοκληρωθεί η μεταφορά των μεγάλων γλυπτών στη νέα τους θέση στο Νέο Μουσείο
Ο θρήνος των αδελφών
Οι Καρυάτιδες μοιράσθηκαν τις ιστορικές περιπέτειες της Ακρόπολης όχι από το ύψος ενός ναού, αλλά πολύ κοντά στη γη και στον άνθρωπο.
Η πρώτη μετακίνηση Καρυάτιδας, της καλύτερα διατηρημένης, έγινε από τον Έλγιν στο Λονδίνο το 1801-3.
Θεωρήθηκε ως απαγωγή και η αθηναϊκή λαϊκή παράδοση έχει καταγράψει τον θρήνο των άλλων αδελφών που ακουγόταν στην Αθήνα για τον χαμό της αδελφής τους. Ένα πιστό αντίγραφο από το Λονδίνο έχει πάρει τη θέση της ξενιτεμένης Καρυάτιδας, στη στοά του Ερεχθείου. Το 1827, κατά την πολιορκία της Ακρόπολης από τον Κιουταχή, μια δεύτερη Καρυάτιδα έγινε κομμάτια κατά την ανατίναξη του Ερεχθείου.
Πολλά θραύσματά της βρέθηκαν και συγκολλήθηκαν ενώ το κεφάλι και το στήθος που έλειπαν συμπληρώθηκαν από τον Αντρεόλι, Ιταλό γλύπτη, στην οθωμανική εποχή.
Όπως εξήγησε η αρχαιολόγος Χριστίνα Βλασσοπούλου, με την ευκαιρία της επανέκθεσης στο Νέο Μουσείο, το άγαλμα θα συναρμολογηθεί ξανά για να αφαιρεθούν τα καρφιά και θα εκτεθεί στο κοινό.
Το 1975, όλες οι Καρυάτιδες μεταφέρθηκαν πάνω σε βαγονέτο στο παλιό Μουσείο της Ακρόπολης για να προστατευθούν από τη φθορά των ατμοσφαιρικών ρύπων και τοποθετήθηκαν, χωρίς να συντηρηθούν, σε γυάλινη θήκη με άζωτο.
