Έρχεται ο Tουτάτης!

Στον κόσμο των κόμικς, ο Τουτάτης είναι ο θεός που προστατεύει τον Αστερίξ και

τους Γαλάτες φίλους του. Στην πεζή πραγματικότητα όμως με το ίδιο όνομα είναι

γνωστός ένας μεγάλος αστεροειδής, ο οποίος έχει μέγεθος όσο μια μικρή πόλη

(6,5 χλμ. διάμετρο) και έχει τη συνήθεια να επισκέπτεται τη γειτονιά μας κατά

τακτά χρονικά διαστήματα.

Αύριο λοιπόν ο Τουτάτης αναμένεται να βρεθεί 1.549.719 χιλιόμετρα μακριά από

τη Γη – το Νότιο Ημισφαίριό της -, απόσταση τετραπλάσια από εκείνη της Γης από

τη Σελήνη. Δεν θα είναι δε ορατός με γυμνό μάτι, αφού το μέγεθός του είναι

(αναλογικά) μικρό. Αν πάντως υπήρχε κάποιος παρατηρητής πάνω στον αστεροειδή

και κοιτούσε προς την πλευρά του πλανήτη μας, η Γη θα φαινόταν όπως βλέπουμε

εμείς το φεγγάρι στη φάση της πανσελήνου.

Οι ειδικοί επιστήμονες θα μπορούν όμως να τον δουν αρκετά καλά με τη χρήση

ισχυρών τηλεσκοπίων. Και ένας από τους λόγους για τους οποίους θα παρατηρήσουν

τον Τουτάτη είναι για να καταλάβουν τον αλλοπρόσαλλο τρόπο περιστροφής του.

Ωστόσο θα πρέπει να πούμε ότι και η NASA δεν θεωρεί τον Τουτάτη εντελώς

ακίνδυνο. Τον έχει κατατάξει μαζί με άλλους 160 στους Δυνητικά Επικίνδυνους

Αστεροειδείς, αλλά για τους επόμενους έξι αιώνες τα μαθηματικά μοντέλα

ανάλυσης της τροχιάς του δεν φανερώνουν στενή επαφή «τρίτου τύπου».

Τώρα βέβαια αν ένας τέτοιος αστεροειδής έπεφτε στη Γη θα απελευθέρωνε ενέργεια

ίση με δεκάδες χιλιάδες βόμβες υδρογόνου, εκτοξεύοντας στην ατμόσφαιρα

ασύλληπτες ποσότητες χώματος και σκόνης που θα βύθιζαν τη Γη στο σκοτάδι για

πολλά χρόνια. H αστροβολίδα, που υποτίθεται ότι επέφερε το τέλος των

δεινοσαύρων πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια, είχε διπλάσιο και βάλε μέγεθος από

τον Τουτάτη.

Ο συγκεκριμένος αστεροειδής λοιπόν ανακαλύφθηκε το 1989 από Γάλλους

αστρονόμους, οι οποίοι και τον βάπτισαν Τουτάτη, δανειζόμενοι το όνομα από

έναν θεό των Κελτών. Ο διευθυντής του Πλανηταρίου στο Ίδρυμα Ευγενίδου, κ. Δ.

Σιμόπουλος, λέει στα «NEA» ότι ο Τουτάτης ήταν ο τρίτος κατά σειράν

αστεροειδής του οποίου οι επιστήμονες φωτογράφισαν την επιφάνειά του με τη

βοήθεια γήινων ραντάρ. H ανάλυση των φωτογραφιών απέδειξε ότι αποτελείται από

δύο διαφορετικά σώματα που έχουν κατά κάποιον τρόπο κολλήσει μεταξύ τους,

παρουσιάζοντας έτσι την εικόνα ενός φιστικιού.

Το μεγαλύτερο από τα δύο σώματα έχει διάμετρο περίπου 4 χιλιομέτρων,

ενώ το μικρότερο δεν ξεπερνά τα 2,5 χιλιόμετρα. Ο Τουτάτης έχει την ιδιότητα

να περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του με περίοδο περίοδο 10 ημερών. Και τα

δύο σώματα είναι γεμάτα με κρατήρες και ο μεγαλύτερος από αυτούς, ο οποίος

έχει παρατηρηθεί, έχει διάμετρο 700 μέτρων.

H αυριανή ημέρα πάντως δεν είναι η μοναδική κατά την οποία ο Τουτάτης θα

«φλερτάρει» με τη Γη. Πριν απο έξι χρόνια είχε περάσει σε απόσταση 5,3

εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πλανήτη μας, δηλαδή 14 φορές την απόσταση Γης

– Σελήνης. Πιο παλιά, τον Δεκέμβριο του 1992, ο Τουτάτης είχε περάσει 1,5

εκατομμύριο χιλιόμετρα μακριά από τη Γη, τόσο κοντά δηλαδή όσο και αύριο. H

απόσταση αυτή υπολογίζεται ότι θα είναι η πιο κοντινή σε σχέση με οποιαδήποτε

άλλη τροχιά πρόκειται να διαγράψει έως το 2060 άλλος γνωστός αστεροειδής.

Υπολείμματα πέντε δισεκατομμυρίων ετών

Οι αστεροειδείς είναι υπολείμματα που χρονολογούνται από την εποχή της

δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος, πριν από 5 έως 4½ δισεκατομμύρια

χρόνια. Χιλιάδες αστεροειδείς βρίσκονται στη λεγόμενη Ζώνη των Αστεροειδών

ανάμεσα στον Άρη και τον Δία. H Ζώνη απέχει από τον πλανήτη μας περίπου 2,7

φορές περισσότερο από την απόσταση Γης – Ηλίου. Το μήκος των αστεροειδών

ποικίλλει από 30 – 40 μέτρα μέχρι και 50 χιλιόμετρα. Ένας τόσο μεγάλος

αστεροειδής είναι η Ίδα, η οποία ανακαλύφθηκε το 1993 από τη διαστημοσυσκευή

«Γαλιλαίος». Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, υπάρχουν περίπου 100.000

αστεροειδείς οι οποίοι είναι αρκετά φωτεινοί ώστε να μπορούν να φωτογραφηθούν

από τη Γη με τη βοήθεια επίγειων τηλεσκοπίων.

H διαφορά των αστεροειδών από τους μετεωρίτες είναι ότι οι τελευταίοι φθάνουν

στη Γη και διαπερνούν την ατμόσφαιρα. Οι μετεωρίτες μπορεί να είναι κομμάτια

αστεροειδών που συγκρούσθηκαν μεταξύ τους. H εξέτασή τους έδειξε ότι υπάρχουν

κυρίως δύο είδη μετεωριτών: οι σιδηρούχοι και οι πετρώδεις. Στην πρώτη

περίπτωση αποτελούνται συνήθως κατά 90% από σίδηρο, 8,5% από νικέλιο και 0,6%

από κοβάλτιο. Στη δεύτερη περίπτωση αποτελούνται από οξυγόνο (36%), από σίδηρο

(26%), από πυρίτιο(18%), από μαγνήσιο (14%), από αλουμίνιο (1,5%) κ.λπ.

Όλα αυτά τα υλικά βεβαίως δεν διαφέρουν από εκείνα που αποτελούν τον φλοιό της

Γης και τα οποία είναι το οξυγόνο, το πυρίτιο, το αλουμίνιο, το σίδηρο, το

ασβέστιο, το νάτριο, το κάλιο και το μαγνήσιο.

LINKS

http: //www.astrosurf.com/maury/asteroides/toutatis.html

http: //www.solarviews.com/eng/toutatis.htm