Στηβ Γιατζόγλου Το μπάσκετ ψαρεύει με δυναμίτη

Η αποστολή εξετελέσθη και η συμπεριφορά του επιβραβεύθηκε από κάτι 40ρηδες

φίλους του Άρη σε μία ζεστή βραδιά που διοργάνωσαν στο στέκι τους, στην

περιοχή Χαριλάου. Εκεί που τα λένε κάθε ημέρα, εκεί που συζητούν για την

αγαπημένη ομάδα τους, του έδωσαν μία αναμνηστική πλακέτα, τον κέρασαν μία

μπίρα και τον ευχαρίστησαν γιατί δεν είπε «όχι» όταν κλήθηκε να βγάλει το κάρο

από λάσπη.

«Δεν θα την ξεχάσω ποτέ αυτήν την ενέργεια για έναν απλούστατο λόγο: Η ιστορία

του Άρη δημιουργήθηκε μέσα από πρωταθλήματα και Κύπελλα. Αυτά που μένουν σε

έναν σύλλογο είναι τα επιτεύγματά του. Φέτος, όμως, ήξερα ότι δεν θα υπήρχε

κανένα Κύπελλο ούτε πρωτάθλημα ούτε η φωτογραφία μου σε πανηγυρικά

στιγμιότυπα. Γι’ αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία για μένα αυτή η χειρονομία.

Διότι αναγνωρίστηκε η προσπάθεια από τον απλό φίλαθλο, που ήταν το μοναδικό

στήριγμά μας στη φετινή χρονιά».

Η πιο δυνατή στιγμή της προσπάθειας «ήταν το πρώτο παιχνίδι. Ήταν πολύ

σημαντικό το παιχνίδι κατά του Μακεδονικού, διότι η ομάδα είχε να προπονηθεί

περίπου έναν μήνα και ήταν πλήρως διαλυμένη», θυμάται ο Στηβ Γιατζόγλου.

Ενδεικτικό της κατάστασης που είχε να αντιμετωπίσει ήταν πως ο Γκόρνταν Φίριτς

πήγε από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» κατευθείαν στο κλειστό γήπεδο της Νεάπολης

με το αυτοκίνητο του φροντιστή της ομάδας, ενώ την προηγούμενη παίκτες, όπως

για παράδειγμα ο Τιμ Νέες, έφθαναν στο «Παλέ» κατά τη διάρκεια της προπόνησης.

«Δεν σκέφτηκα ποτέ να αρνηθώ. Ήξερα, όμως, την κρισιμότητα του αποτελέσματος.

Αν χάναμε, θα είχαμε ένα σπαθί ακόμη πάνω από το κεφάλι μας».

Τι άλλαξε με την παρουσία του; «Δεν νομίζω ότι είχε τόσο πολλή σημασία τι

μπορούσα να κάνω σε μία προπόνηση. Απλά το μήνυμα που πέρασε εκείνη την ημέρα

­ και αν θες αυτό ήταν η αφετηρία ­ ήταν ότι κάτι θα άλλαζε με την άφιξή μου.

Ότι κάποιος καινούργιος άνθρωπος ήρθε στην ομάδα και θα φτιάξουν τα πράγματα».

Όντως το κλίμα βελτιώθηκε, ο Άρης σώθηκε, αλλά ο Γιατζόγλου δεν έμεινε απόλυτα

ικανοποιημένος. «Ναι μεν είναι πετυχημένη η σεζόν στα μάτια του κόσμου, αλλά

από την άλλη εγώ δεν είμαι ευχαριστημένος από τη δουλειά που έδειξαν οι

παίκτες σε ατομικό επίπεδο στο γήπεδο. Ο μοναδικός που παρουσίασε ραγδαία

βελτίωση ήταν ο Σάσα Μάρκοβιτς».

Πρωταγωνιστές της επίτευξης του στόχου για την παραμονή στην Α1 ήταν οι δύο

ξένοι. «Δεν χωράει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο στα

μεγάλα παιχνίδια τα οποία έπρεπε να νικήσουμε, όπως επίσης πρωτεύοντα ρόλο στο

να μη διεκδικήσουμε την έξοδο στην Ευρώπη, από τη στιγμή που δεν μπορέσαμε να

τους κρατήσουμε εδώ κατά τη διάρκεια της διακοπής των δύο εβδομάδων για να

προετοιμαστούμε».

Ο Φόρεστ έχει ταλέντο, αλλά…

Ο Γιατζόγλου έχει την καλύτερη άποψη μόνο για τα προσόντα του Τζέιμς Φόρεστ.

«Είναι ένας από τους τρεις καλύτερους ξένους τους πρωταθλήματος σε ταλέντο και

ικανότητες». Ωστόσο, έχει και ένα μειονέκτημα:. «Το ξέρει και ο ίδιος. Δεν

προπονείται στον βαθμό που θα έπρεπε ή θα μπορούσε να προπονηθεί για να παίξει

πολύ καλύτερα απ’ ό,τι παίζει. Είναι φως φανάρι. Αν έκανε προπόνηση στους

ρυθμούς των ελληνικών επαγγελματικών ομάδων, δεν θα ήταν στην Ελλάδα, αλλά στο

ΝΒΑ. Αν δεν ήταν παίκτης πεντάδας, θα ήταν σίγουρα έκτος ή έβδομος». Αν και

κανείς δεν μπορεί να κάνει προγραμματισμό του Άρη, λόγω των προβλημάτων στο

ιδιοκτησιακό καθεστώς, ο Γιατζόγλου έχει πάρει χαρτί και μολύβι από την πρώτη

ημέρα. «Δουλεύω πάντα με γνώμονα ότι θα μείνω πέντε χρόνια σε μία ομάδα, αλλά

και με γνώμονα ότι θα φύγω σε πέντε ημέρες. Όλο αυτό διάστημα έχω βγάλει δύο

κόλλες χαρτί. Και οι κόλλες δεν είναι μόνο για τους παίκτες. Είναι και για

τους συνεργάτες μου. Στη μία είναι τα ονόματα όσων θέλω να δουλέψω και στην

άλλη όσων δεν θέλω να δουλέψω. Η μόνη διαφορά είναι ότι δεν γράφω εγώ τα

ονόματα. Οι ίδιοι τα γράφουν με τη συμπεριφορά τους στη διάρκεια της χρονιάς,

στοιχείο που θα ληφθεί υπόψη για μελλοντική συνεργασία».

Ο Άρης ήταν φέτος η εξαίρεση στον κανόνα της μετάδοσης των εντός έδρας αγώνων

του από το συνδρομητικό κανάλι. Ο Γιατζόγλου όχι μόνο συμφωνεί, αλλά θεωρεί

ότι «το μπάσκετ έχει κλειδωθεί σε ένα καλωδιακό κουτί, που ανήκει στους

προνομιούχους πολίτες. Η εικόνα του αγώνα μπάσκετ του Σαββάτου ανήκει, πλέον,

στους προνομιούχους Έλληνες. Ρωτάς τον άνθρωπο που δουλεύει σ’ ένα εργοστάσιο,

αν έχει 15.000 δραχμές τον μήνα να βάλει καλωδιακή σύνδεση, όταν καταφέρνει

ίσα ίσα να ζήσει την οικογένειά του; Το μπάσκετ είναι κλειδωμένο και αυτός

είναι ο βασικός λόγος που πήρε την κατηφόρα. Το μπάσκετ ανέβηκε διότι ήταν

λαϊκό άθλημα, αλλά τώρα δεν υπάρχει πρόσβαση σ’ αυτό απ’ όλο τον κόσμο».

Ο προπονητής του Άρη συνεχίζει κατά της πιο σημαντικής οικονομικής πηγής του

επαγγελματικού μπάσκετ με επιχειρήματα: «Φέτος ο Άρης μεταδιδόταν από κανάλι

με ελεύθερο σήμα, αλλά δυστυχώς δεν είχαμε την κατάλληλη, δυνατή και ελκυστική

ομάδα. Όταν, όμως, παίξαμε με τον Ολυμπιακό εντός έδρας και χάσαμε στον πόντο,

το ίδιο βράδυ ταξίδεψα στην Αθήνα. Όλος ο κόσμος είχε παρακολουθήσει το

παιχνίδι και μου έλεγε κρίμα και ατυχία. Και δεν αναφέρομαι σε ένα ή δύο

άτομα. Μιλάω για πάρα πολύ κόσμο. Σε άλλη περίπτωση δεν θα ήξεραν ούτε το

αποτέλεσμα αν έχαναν τις ειδήσεις».

Τα παιδιά δεν βλέπουν μπάσκετ

Άρα το μπάσκετ είναι καταδικασμένο; «Το μπάσκετ είναι καταδικασμένο, όπως

καταδικάζεται ο ψαράς που ψαρεύει με δυναμίτη. Την μία ημέρα πιάνει όλα τα

ψάρια και σε έναν ή δύο μήνες δεν υπάρχουν καθόλου ψάρια. Εάν τα μικρά παιδιά

δεν έχουν οπτική επαφή με το άθλημα, δεν το βλέπουν, δεν το γνωρίζουν, δεν το

ξέρουν με ποιο κίνητρο να ασχοληθούν; Θα σου πω και κάτι ακόμη…. Εμείς

είμαστε από τη δεκαετία του ’60. Γεννημένοι στην Αμερική, που κάποτε έβγαζε

πολύ καλούς Ελληνοαμερικανούς. Παίκτες πρωταγωνιστές στα πανεπιστημιακά

πρωταθλήματα. Τώρα, όμως, δεν βγαίνουν Ελληνοαμερικανοί παίκτες. Ξέρεις γιατί;

Όλοι τώρα έχουν λεφτά και τα παιδιά δεν γίνονται αθλητές. Γίνονται γιατροί και

ασχολούνται με τα κομπιούτερ. Τα λαϊκά στρώματα, οι φτωχοί, ήταν ο πυρήνας των

αθλημάτων».

Συνεπώς «είναι κοινωνικό το πρόβλημα» και όχι στενά μπασκετικό. «Εγώ δεν μπορώ

να δώσω τη λύση, Μπορώ να πω, όμως, τη γνώμη μου. Κάποιος άλλος μπορεί να πει

ότι τι μας νοιάζει εμάς; Ας πάρουμε τα 200 ή τα 300 ή τα 400 εκατομμύρια

φέτος. Από εκεί και πέρα τι γίνεται; Εγώ δεν μπορώ να πω ότι το καλωδιακό

δίνει τόσα και μ’ αυτά τα λεφτά πληρώνεται ο Γιατζόγλου, άρα πρέπει να κλείνει

το στόμα του».

Ο προπονητής του Άρη εξηγεί, ολοκληρώνοντας, γιατί το ποδόσφαιρο, ως

τηλεοπτικό προϊόν, δεν είναι στην ίδια μοίρα. «Από τη στιγμή που μεταδίδονται

από τον ίδιο φορέα, το ποδόσφαιρο θα έχει προνομιακή μεταχείριση, γιατί είναι

ο βασιλιάς. Το μπάσκετ θα γίνει σαμποτάζ. Μην ξεχνάμε ότι στο ποδόσφαιρο

είχαμε αναδιάρθρωση με επαγγελματικά κίνητρα, χρήματα και περισσότερη προβολή.

Αυτό που δεν μπορεί να κάνει το ποδόσφαιρο ­ και το λέω τρεις φορές ­ είναι να

φτάσεις τις επιτυχίες του μπάσκετ».