Και πάλι αδέλφια…

Στη Ζυρίχη δόθηκε τέλος στη μακρόχρονη διαμάχη που είχε ξεσπάσει στην

οικογένεια Αγγελόπουλου, η ιστορία της οποίας είναι συνυφασμένη με την

ανάπτυξη της μεταπολεμικής βιομηχανικής ιστορίας της χώρας.

Τα δύο αδέλφια Κωνσταντίνος και Θεόδωρος υπέγραψαν «σύμβαση συμβιβασμού» με

την οποία καθορίζεται αμετάκλητα ο ρόλος και η μελλοντική ιδιοκτησιακή σχέση

των δύο πλευρών με τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας, επικεφαλής της

οποίας είναι ο 91χρονος σήμερα κ. Παναγιώτης Αγγελόπουλος.

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στην οικογένεια, η υπογραφείσα από όλες τις

εμπλεκόμενες πλευρές σύμβαση είναι θωρακισμένη νομικά εις τρόπον ώστε να

καθίσταται μη αναιρέσιμη από οποιαδήποτε μελλοντική πιθανή αμφισβήτησή της.

Παράλληλα, ο κ. Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος απέσυρε τις αγωγές που είχε

καταθέσει τον περασμένο Νοέμβριο, με τις οποίες στρεφόταν κατά του αδελφού του

κ. Θεόδωρου Αγγελόπουλου, θέτοντας έτσι τέρμα στη μεταξύ τους δικαστική

διαμάχη.

Η περιουσία

Η πάλαι ποτέ κραταιά Χαλυβουργική, στην οποία έχει εγκαταστήσει και το κέντρο

των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων ο κ. Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, μπορεί

να είναι ο πλέον γνωστός κρίκος της επιχειρηματικής αλυσίδας της οικογένειας

Αγγελόπουλου, αλλά σίγουρα όχι και ο σημαντικότερος.

Η οικογένεια έχει υπό τον έλεγχό της δύο μονάδες επεξεργασίας χάλυβα στη

Σκωτία και στην Ελβετία αντίστοιχα, πληθώρα εταιρειών που δραστηριοποιούνται

στην ποντοπόρο ναυτιλία καθώς και συμμετοχές σε τράπεζες και επενδυτικές

εταιρείες σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φυσικά η οικογενειακή περιουσία

επεκτείνεται και με πληθώρα συμμετοχών σε άλλες εταιρείες της Ευρώπης και των

ΗΠΑ.

Το μεγαλύτερο μέρος των εταιρειών της οικογένειας Αγγελόπουλου στο εξωτερικό

είναι συγκεντρωμένες στο Λιχτενστάιν, οι ναυτιλιακές στην Λιβερία, ενώ άλλες

βρίσκονται στην Ελβετία και στη Γερμανία.

Η ιστορία της οικογένειας

Τα θεμέλια του σημερινού επιχειρηματικού σχήματος πού ελέγχεται από την

οικογένεια Αγγελόπουλου τέθηκαν το 1925 όταν ο Θεόδωρος Αγγελή Αγγελόπουλος,

πατέρας του κ. Παναγιώτη Αγγελόπουλου, ίδρυσε μία μικρή βιοτεχνία παραγωγής

συρματοπλεγμάτων, ενώ 23 χρόνια αργότερα, το 1948 ακολούθησε η ίδρυση της

Χαλυβουργικής, η ιστορία της οποίας συνδέθηκε με την ανάπτυξη της βαριάς

βιομηχανίας της χώρας.

Ο γενάρχης της οικογένειας, Θ. Α. Αγγελόπουλος, που πέθανε το 1953, απέκτησε

τέσσερις γιους:

* Τον Άγγελο, ο οποίος αντίθετα με τα άλλα αδέρφια του, επιλέγοντας τον δρόμο

της ακαδημαϊκής καριέρας, ανεδείχθη σε διεθνούς φήμης οικονομολόγο, ενώ

παράλληλα πήρε ενεργά μέρος και στη δημόσια ζωή του τόπου αναλαμβάνοντας

σημαντικά αξιώματα.

* Τον Δημήτριο, ο οποίος μετά το θάνατο του πατέρα έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο

στη διαχείριση και περαιτέρω ανάπτυξη των οικογενειακών επιχειρήσεων μέχρι τον

βίαιο θάνατό του.

* Τον Παναγιώτη, ο οποίος μετά τη δολοφονία του Δημήτρη, και τον θάνατο το

1974 του έτερου αδελφού του Ιωάννη, πήρε στα χέρια του το τιμόνι της

οικογενειακής περιουσίας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας βρίσκεται σε χώρες

του εξωτερικού.

Σήμερα η οικογένεια του 91χρονου Παναγιώτη Αγγελόπουλου, που τα τελευταία

χρόνια έγινε γνωστός για τη φιλανθρωπική του δραστηριότητα και τη λατρεία του

για το Πατριαρχείο, αποτελείται από τους δύο του γιους, Κωνσταντίνο και

Θεόδωρο, τα τέσσερα εγγόνια του και φυσικά τις δύο του νύφες.

Η διαμάχη

Η διαμάχη ανάμεσα στα δύο αδέλφια εκδηλώθηκε το 1995, όταν ο Κωνσταντίνος,

έχοντας την αίσθηση ότι η οικογενειακή περιουσία έχει περιέλθει στον έλεγχο

του αδελφού του Θεόδωρου, ζήτησε από τον πατέρα του αναλυτικούς λογαριασμούς

για την πορεία των 56 οικογενειακών επιχειρήσεων.

Τρία χρόνια αργότερα και αφού προηγουμένως ο Κωνσταντίνος εκτιμά ότι το

παραπάνω αίτημά του δεν έχει ικανοποιηθεί στέλλει το πρώτο του εξώδικο προς

τον αδελφό του Θεόδωρο, με το οποίο επανέρχεται στο προηγούμενο αίτημά του. Η

κορύφωση της διαμάχης ανάμεσα στα δύο αδέλφια εκδηλώθηκε τον περασμένο

Νοέμβριο με την κατάθεση αγωγών και αφού προηγουμένως ο Παναγιώτης

Αγγελόπουλος με δημόσια ανακοίνωσή του, τον Ιανουάριο του 1999, ανέθετε στον

μεν Κωνσταντίνο τη διεύθυνση των εν Ελλάδι οικογενειακών επιχειρήσεων, στον δε

Θεόδωρο τη διεύθυνση των αντίστοιχων του εξωτερικού, που αποτελούν και τον

ισχυρότερο βραχίονα της μεγάλης περιουσίας της οικογένειας Αγγελόπουλου.