ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 23/9/1966 στην Αθήνα.

ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Στο Τμήμα Ραδιολογίας – Ακτινολογίας του ΤΕΙ Αθηνών.

ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ: Ως τεχνολόγος ακτινοθεραπείας στο Νοσοκομείο «Μεταξά».

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Το δικαίωμα του ανθρώπου στη διαφορετικότητα.

ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ: Με τη δίψα των παιδιών για μόρφωση.

ΦΑΝΤΑΖΕΤΑΙ: Ταξίδι στη χώρα του «εμείς».

Εξελέγη πρόεδρος της προσωρινής Διοίκησης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας

Σωματείων Ελλήνων Ρομ και πιστεύει ότι ζούμε πλέον στον καιρό των Τσιγγάνων. Ο

Χρήστος Λάμπρου είναι ένας διαφορετικός πρόεδρος, που αισθάνεται δικαιωμένος

ως Έλληνας, αλλά αδικημένος ως Τσιγγάνος. Ελπίζει στη στεγαστική αποκατάσταση

των Τσιγγάνων και πιστεύει ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένας υφέρπων ρατσισμός.

ΕΡ.: Ποιος είστε;

ΑΠ.: Πρόεδρος του Συλλόγου Τσιγγάνων Αγίας Βαρβάρας και πρόεδρος της

προσωρινής Διοίκησης της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Ελλήνων Ρομ.

ΕΡ.: Τσιγγάνοι και ελληνική κοινωνία;

ΑΠ.: Μέρος του συνόλου. Κοινοί αγώνες για δικαιοσύνη και άμβλυνση του αποκλεισμού.

ΕΡ.: «Ψίθυροι καρδιάς»…

ΑΠ.: Η κορυφή του παγόβουνου.

ΕΡ.: Υπάρχουν ομοιότητες στους χαρακτήρες;

ΑΠ.: Στους φυσικούς ναι. Στη στάση ζωής υπάρχουν διαφορές.

ΕΡ.: Αισθάνεσθε αδικημένος;

ΑΠ.: Ως Τσιγγάνος, ναι. Ως Έλληνας, όχι.

ΕΡ.: Πώς σας συμπεριφέρονται στη δουλειά σας;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

ΕΡ.: Θα υπάρξει ποτέ στεγαστική αποκατάσταση για τους Τσιγγάνους;

ΑΠ.: Θα υπάρξει. Είμαι αισιόδοξος.

ΕΡ.: Νοσταλγείτε μήπως κάποια άλλη εποχή;

ΑΠ.: Όχι. Μου αρέσει η εποχή που ζω, με τα θετικά και τα αρνητικά της.

ΕΡ.: Ρομ ή Τσιγγάνος;

ΑΠ.: Έλληνας.

ΕΡ.: Πότε θα έρθει ο «Καιρός των Τσιγγάνων»;

ΑΠ.: Ζούμε τον καιρό των Τσιγγάνων.

ΕΡ.: Έχετε ίσες ευκαιρίες με τους υπόλοιπους πολίτες αυτής της χώρας;

ΑΠ.: Σε καμία περίπτωση.

ΕΡ.: Μύθοι και πραγματικότητα;

ΑΠ.: Επιδερμική αντίληψη απέναντι στην εμβάθυνση των αιτιών.

ΕΡ.: Υπάρχει ρατσισμός;

ΑΠ.: Υφέρπων.

ΕΡ.: Πώς εκδηλώνεται;

ΑΠ.: Με ήπιες μορφές ωχαδελφισμού – στρουθοκαμηλισμού.

ΕΡ.: Γιατί βρίσκεστε υπό… διωγμόν;

ΑΠ.: Μύθοι και… πραγματικότητα.

ΕΡ.: Οι επεμβάσεις των αστυνομικών στους καταυλισμούς;

ΑΠ.: Τροφή σε άσπονδους εξ Ανατολών «φίλους» μας για μομφή εναντίον της

πατρίδας μας.

ΕΡ.: Κώστας Χατζής;

ΑΠ.: Αφέντη μου, με βλέπεις να χορεύω. Εσύ μ’ έμαθες να ζητιανεύω!

ΕΡ.: Η μουσική κυλάει στο αίμα των Τσιγγάνων;

ΑΠ.: Και η μουσική.

ΕΡ.: Βασίλης Παϊτέρης;

ΑΠ.: Αγωνιστής.

ΕΡ.: Παντρευτήκατε μικρός, όπως οι περισσότεροι Τσιγγάνοι;

ΑΠ.: Στην αγάπη δεν χωράνε συμβιβασμοί. Ή αγαπάς ή φεύγεις.

ΕΡ.: Αγία Βαρβάρα – Άνω Λιόσια. Γιατί τόσες διαφορές στον τρόπο ζωής;

ΑΠ.: Ανεκτική και μη τοπική κοινωνία.

ΕΡ.: Τι παλεύετε μέσω της Ομοσπονδίας;

ΑΠ.: Για ενιαία και δυνατή φωνή του Τσιγγάνου από τον Έβρο έως την Κρήτη.

ΕΡ.: Με τι ασχολείστε στον ελεύθερο χρόνο σας;

ΑΠ.: Με τα κοινά.

ΕΡ.: Μια ημέρα υπουργός. Τι θ’ αλλάζατε;

ΑΠ.: Την επόμενη ημέρα!

ΕΡ.: Τι μουσική ακούτε;

ΑΠ.: Ελληνικά τραγούδια της δεκαετίας του ’70.

ΕΡ.: Τι ελπίζετε για τα παιδιά σας;

ΑΠ.: Ό, τι το καλύτερο.

ΕΡ.: Πότε πήγατε τελευταία φορά στο σινεμά;

ΑΠ.: Πριν από «Μια αιωνιότητα και μια μέρα».

ΕΡ.: Ξεκλέβετε χρόνο για διάβασμα;

ΑΠ.: Όποτε μπορώ.

ΕΡ.: Μια ευχή…

ΑΠ.: «Ου τοι συνέχθειν αλλά συνφιλείν έφυν».