ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 23 Ιουλίου 1957.

ΑΓΑΠΗΣΕ: Πολύ.

ΣΥΝΘΗΜΑ ΖΩΗΣ: «Χτυπήστε με. Γίνομαι πιο δυνατός».

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ: «Αγαπήστε, αυτό μάλλον είναι η ζωή».

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΟΝΕΙΡΟ: Δεν θυμάται.

ΤΟ ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΟ: Υπάρχει, αλλά δεν είναι όνειρο.

ΩΡΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗΣ: Όταν διαβάζει κάτι καινούργιο στην κιθάρα και του αρέσει.

Δραστήριος δεξιοτέχνης της κιθάρας, αφοσιωμένος δάσκαλος, διεθνής κιθαρίστας

που του έχουν εμπιστευθεί πρώτες εκτελέσεις έργων τους όχι μόνο Έλληνες, αλλά

και πολλοί διάσημοι ξένοι συνθέτες, ο Κώστας Κοτσιώλης έχει στο ενεργητικό του

και ένα φεστιβαλικό… ρεκόρ: Το Διεθνές Φεστιβάλ Κιθάρας του Βόλου, που

κλείνει φέτος είκοσι χρόνια. Και τα γιόρτασε (με τον ίδιο ως σολίστ) με το

έργο «Κοντσέρτο για τον Βόλο», που έγραψε ο διάσημος Κουβανός συνθέτης Λέο Μπρόουερ.

ΕΡ.: Παγκόσμιο Φεστιβάλ Κιθάρας Βόλου. Το συναίσθημα της αρχής;

ΑΠ.: Ελπίδα για την αλήθεια και το καλύτερο.

ΕΡ.: Και τώρα, είκοσι χρόνια μετά;

ΑΠ.: Δικαίωση.

ΕΡ.: Ποιες χώρες διακρίνονται περισσότερο στο Διεθνές Φεστιβάλ;

ΑΠ.: Ελλάδα, Γερμανία, Ισραήλ.

ΕΡ.: Γιατί ο Βόλος ελληνικό «κέντρο» της κιθάρας;

ΑΠ.: Εκεί ξεκίνησε λόγω καταγωγής και γεωγραφικού κέντρου…

ΕΡ.: Η πόλη ανταποκρίνεται;

ΑΠ.: Η πόλη από πάντα. Η πολιτεία της πόλης τώρα, ναι.

ΕΡ.: Η συνέχεια προβλέπεται…

ΑΠ.: Δεν προβλέπω τίποτα. Κάνω αυτό που αισθάνομαι.

ΕΡ.: Μουσική σε έξι χορδές. Η αίσθηση;

ΑΠ.: Δραματική… και σκεπτόμενη.

ΕΡ.: Ρεσιτάλ κιθάρας ή κοντσέρτο;

ΑΠ.: Και τα δύο.

ΕΡ.: Θέμα τεχνικής ή συναισθήματος;

ΑΠ.: Για τεχνική μπορώ να μιλήσω και να αναλύσω, για συναίσθημα ποτέ. Είναι

κάτι που δεν εκφράζεται με λόγια.

ΕΡ.: Ένα έργο για την Ελλάδα;

ΑΠ.: Πάνω απ’ όλα.

ΕΡ.: Το ρεπερτόριο διευρύνεται. Είναι όμως αρκετό;

ΑΠ.: Τίποτε δεν είναι αρκετό. Ούτε το ρεπερτόριο.

ΕΡ.: Η αίσθηση από την πρώτη εκτέλεση έργου Έλληνα συνθέτη στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Περηφάνια.

ΕΡ.: Και από την πρώτη παγκόσμια εκτέλεση;

ΑΠ.: Είναι η 13η ερώτηση… Παραπέμπω στην 1η ερώτηση – απάντηση.

ΕΡ.: Το απόσταγμα της διδασκαλίας του Αντρές Σεγκόβια;

ΑΠ.: Η προσωπικότητα πάνω απ’ όλα.

ΕΡ.: Και το απόσταγμα της μουσικής του Λέο Μπρόουερ;

ΑΠ.: Το δράμα και η ευτυχία της ζωής.

ΕΡ.: Προτιμάτε ένα κλασικό ή ένα σύγχρονο έργο;

ΑΠ.: Στην κιθάρα ένα σύγχρονο έργο. Στα άλλα όργανα ένα κλασικό.

ΕΡ.: Η μουσική παιδεία στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Βασίζεται στις μονάδες και όχι στο εκπαιδευτικό σύστημα.

ΕΡ.: Και η διδασκαλία της κιθάρας;

ΑΠ.: Σε υψηλό επίπεδο.

ΕΡ.: Η πρώτη συμβουλή στους μαθητές σας;

ΑΠ.: Να σκέφτονται και να παίζουν για να μπορούν αργότερα να παίζουν και να αισθάνονται.

ΕΡ.: Και σ’ ένα παιδάκι που τώρα ξεκινάει;

ΑΠ.: Η μουσική είναι ένα σχολείο. Θέλει καθημερινή παρουσία.

ΕΡ.: Συμβουλή προς νέους σολίστ;

ΑΠ.: Να μην κάνουν όνειρα. Να παίζουν όσο γίνεται καλύτερα και να έχουν ευρύ

πνεύμα και ορίζοντες.

ΕΡ.: Οι ευκαιρίες για έναν κιθαρίστα στην Ελλάδα είναι πολλές;

ΑΠ.: Για τα πλαίσια και τις δυνατότητες μιας μικρής χώρας ναι. Όμως πρέπει να

αγωνιστείς πολύ και αυτό είναι καλό.

ΕΡ.: Στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Ναι, αφού εξαντλήσει τα πλαίσια της Ελλάδας.

ΕΡ.: Εσείς ποιον χώρο προτιμάτε;

ΑΠ.: Όλο τον κόσμο.

ΕΡ.: «Κιθάρα του σεληνόφωτος» από την «His Master’s Voice». Αυτοκριτική;

ΑΠ.: Ήμουν στενοχωρημένος όταν έγραψα αυτόν τον δίσκο. Γι’ αυτό βγήκε καλός.

ΕΡ.: Είναι επαρκής η κιθαριστική δισκογραφία;

ΑΠ.: Τίποτε δεν είναι επαρκές.

ΕΡ.: Από τα φεστιβάλ που εμφανιστήκατε, επιλέξτε ένα… (και γιατί).

ΑΠ.: Φεστιβάλ Λιέγης. Εκεί πρωτοεμφανίστηκαν τα μεγαλύτερα έργα του σύγχρονου

ρεπερτορίου της κιθάρας.

ΕΡ.: Τα άπαντα του Μπρόουερ στην Κόρδοβα. Δύσκολο εγχείρημα;

ΑΠ.: Τίποτε δεν είναι δύσκολο όταν το θέλεις πολύ και μπορείς…

ΕΡ.: Μουσική ίσον…

ΑΠ.: Αγάπη. Και Αγάπη ίσον Μουσική. Όμως τι είναι καθένα από τα δύο, δεν ξέρω.

ΕΡ.: Τελικά, τι μας προσφέρει η κιθάρα;

ΑΠ.: Περισυλλογή.