ΕΡΕΥΝΑ: ΤΙ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΄70

Από το ρεμπέτικο στο πράσινο αρκούδι

Της Χάρης Ποντίδα   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 13/01/2010 07:00 |
 Από το ρεμπέτικο στο πράσινο αρκούδι
Κρίση στη δισκογραφία; Τότε γιατί εξακολουθούν και παράγονται 1.500 CD κάθε χρόνο (όπως πάντα); Η πολυετής έρευνα ενός μαθηματικού κατέγραψε τα μουσικά γούστα μας που συχνά είναι απρόσμενα
Ποιος είπε πως ό,τι ακούγεται πολύ στο ραδιόφωνο σήμερα έχει την αντίστοιχη «δύναμη» και σε δισκογραφικές πωλήσεις; Ή πως ότι μειώθηκαν σημαντικά οι πωλήσεις CD την τελευταία δεκαετία, πήραν την κατιούσα και οι αριθμοί των δισκογραφικών παραγωγών; Είμαστε στην εποχή του «φτιάξ΄ το μόνος σου» στα CD κι έτσι η παραγωγή δεν μειώνεται, απλώς τα 1.500 CD ετησίως απευθύνονται σε μικρότερο κοινό και όλο και πιο ειδικό.

Όσο για τα δισκογραφικά γούστα μας δεν είναι καθόλου αναμενόμενα, όπως τις δεκαετίες του ΄70, ΄80 και ΄90. Το πιστοποιεί και η έρευνα χρόνων ενός μαθηματικού στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και καθηγητή Πληροφορικής, του Πέτρου Δραγουμάνου, που παρακολουθεί την ελληνική δισκογραφία κατά γράμμα από το 1985, «ένα παιχνίδι» (όπως λέει) που μέχρι το 1990 κρατήθηκε ως χόμπι για τις ελεύθερες ώρες του. Μόλις κυκλοφόρησε δε τον 9ο Οδηγό Ελληνικής Δισκογραφίας (ο πρώτος κυκλοφόρησε το 1990) με όλα τα μεταπολεμικά LΡ, CD και singles, από το 1950, που εκδόθηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό από Έλληνες. Από το 1997 κυκλοφόρησε τον τόμο και σε CD RΟΜ και από το 2003 και σε DVD RΟΜ, εργαλείο για τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ που διδάσκουν μουσική.

Έτσι ο άνθρωπος που μέχρι πέρυσι διηύθυνε και το Νielsen Μusic Control - το πρώτο επίσημο όργανο κατάρτισης του airplay chart των ελληνικών ραδιοφώνων- «νοικοκύρεψε» το μεταπολεμικό ελληνικό τραγούδι, τοπίο μέχρι πρόσφατα αχαρτογράφητο. Η λεπτομερής χαρτογράφησή του αποδεικνύει πως σε επίπεδο γούστου τα φαινόμενα απατούν.

Πώς εξηγείτε το ότι, παρά την κρίση,
δεν έχει μειωθεί η δισκογραφική παραγωγή;

Τo ότι παράγονται γύρω στα 1.500

CD κάθε χρόνο δεν σημαίνει ότι δεν έχει αλλάξει το τοπίο. Η διαφορά είναι ότι σήμερα κάθε συνθέτης ή τραγουδιστής μπορεί να παράγει τη δουλειά του μόνος του. Ο μεγαλύτερος όγκος λοιπόν είναι οι μικρές ανεξάρτητες παραγωγές.

Θα περίμενε κανείς, εφόσον έχει μειωθεί τόσο πολύ η ζήτηση των CD, να ανακοπεί και η πορεία των ανεξάρτητων παραγωγών...

Κι όμως δεν συμβαίνει αυτό και ξέρετε γιατί; Όχι γιατί περιμένει κανείς να βγάλει χρήματα από το CD. Αυτό ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια. Σήμερα το CD έχει άλλου είδους σημασία για τον δημιουργό ή τον τραγουδιστή: είναι η αποτύπωση της δουλειάς του. Χειροπιαστή απόδειξη ότι έχει κάνει κάτι. Οι περισσότερες ανεξάρτητες παραγωγές δεν πουλάνε πάνω από 300 ή 400 αντίτυπα. Όμως με ένα CD ανά χείρας, το οποίο έχει παιχτεί μάλιστα και στο ραδιόφωνο, είναι πιο εύκολο να κλείσεις συναυλίες, να κινηθείς στην αγορά...

Τι έχει αλλάξει τελικά;
Πολλές απ΄ αυτές τις ανεξάρτητες παραγωγές περιέχουν μέχρι πέντε τραγούδια. Γιατί κάθε τραγούδι κοστίζει γύρω στα 1.000 ευρώ μέχρι να βγειστούντιο, μουσικοί, μείξεις, εξώφυλλα κ.λπ. Όταν τα πληρώνεις απ΄ την τσέπη σου, το υπολογίζεις. Τα 5.000 ευρώ αντέχεις να τα δώσεις...


Αλλάζουν τα γούστα και τα νούμερα

Δεκαετία ΄70
500.000 «50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι», Γιώργος Νταλάρας, 1975 400.000 «Ρεσιτάλ», Κώστας Χατζής, Μαρινέλλα, 1976 300.000 «14 Οriginal Syrtaki», ορχηστρικά, 1975 Δεκαετία ΄80
800.000 «Τα Νησιώτικα», Γιάννης Πάριος, 1982 700.000 «Τα τραγούδια μου, «Ορφέας»), Γιώργος Νταλάρας, 1983 600.000 «Latin», Γιώργος Νταλάρας, 1987 Δεκαετία ΄90
360.000 «ΧΧΧ Ενθύμιον», Νότης Σφακιανάκης, 1999 265.000 «Οι νότες είναι εφτάψυχες», Νότης Σφακιανάκης, 1998 210.000 «5ο Βήμα», Νότης Σφακιανάκης, 1996 Δεκαετία 2000
400.000 «Γεια», Δέσποινα Βανδή, 2001 350.000 «Κραυγή», Άννα Βίσση, 2000 210.000 «Το κάτι», Καίτη Γαρμπή, 2000 ΠΗΓΗ: Πέτρος Δραγουμάνος, «Οδηγός Ελληνικής Δισκογραφίας».


ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ...

Επιτυχία στα νούμερα. Τρία CD του Μιχάλη Χατζηγιάννη, τα «Κρυφό φιλί», (2002) «Ακατάλληλη σκηνή» (2004) και «Φίλοι κι εχθροί» (2006), πούλησαν πάνω από 120.000 αντίτυπα το καθένα, ανά διετία. Ο διαχρονικότερος. O Γιάννης Πλούταρχος άνευ χορηγιών, τηλεοράσεων κ.λπ. είδε τα οκτώ CD του στην τρέχουσα δεκαετία να πουλάνε πάνω από 600.000.

Ό,τι ακούγεται δεν είναι χρυσός: Το τραγούδι «Πάνω απ΄ όλα» του νέου τραγουδοποιού Μύρωνα Στρατή ήταν το Νo 1 του ραδιοφώνου μέσα στο 2009. Έχει ακουστεί πάνω από 11.000 φορές (από 32 ραδιοσταθμούς).

Οι πωλήσεις του όμως δεν έχουν ξεπεράσει τα 3.000 αντίτυπα...

Ένα πράσινο αρκουδάκι, τοGummy Βear, σπάει κάθε ρεκόρ πωλήσεων. Το άλμπουμ του κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου (τα τρία τραγούδια μεταφρασμένα στα ελληνικά) και μέχρι σήμερα έχει πουλήσει 250.000

αντίτυπα.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
13/01/2010 14:57
Κομπλεξικέ μαθηματικέ, φτηνέ μεταπράτη, γιατί δεν αναφέρεις το DVD με τις εβδομήντα εννέα τραγουδάρες που διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ σε όλους τους συναδέλφους καθηγητές ? Ασφαλώς θα ήταν προσβολή για μας "ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΩΟΡΡΗΞΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΗΣ ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗΣ", να αναφέρονταν στις λίστες σου ! ! !

όλες οι τελευταίες ειδήσεις