ΤΑ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙΑ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

Εφυγαν άστεγοι, έμποροι και χρήστες

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ζωή Λιάκα   | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 02/08/2010 07:00 |
 Τα πιτσιρίκια  κατέλαβαν  την πλατεία  των Εξαρχείων
▅Ενας από την ομάδα περιφρούρησης είναι και ο Ντίνος Ανδρεόπουλος, ο οποίος λέει: «Εχουν κανονιστεί ακόμη και οι άδειες. Η πλατεία δεν θα μείνει αφύλακτη λεπτό μέχρι να νιώσουμε όλοι ασφαλείς»

Παιδιά παίζουν κρυφτό, τρέχουν, ενώ τα πιο μικρά κάνουν κούνια με την επίβλεψη των γονιών τους. Κάτω από μια μπασκέτα έξι έφηβοι δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους στην καλαθοσφαίριση, ενώ κάποιοι άλλοι είναι «παρατεταγμένοι» γύρω από ένα ποδοσφαιράκι.

Το ενδιαφέρον των «παρατηρητών» μετακινείται όμως και πιο κάτω: εκεί όπου ο αγώνας των δύο νεαρών στο πινγκ πονγκ έχει αρχίσει να σκληραίνει. Αυτή είναι πια η εικόνα της πλατείας των Εξαρχείων - κάτι που κανείς δεν φανταζόταν πριν από 2 μήνες. Ο Γιάννης Γιάνναρης, 28 ετών, o οποίος εργάζεται σε on line καταστήματα, γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Εξάρχεια. Διέσχισε όμως, όπως λέει, την πλατεία για πρώτη φορά πριν από ένα μήνα. «Προσπαθούσα να μην περάσω από μέσα όχι γιατί φοβόμουν μη μου συμβεί κάτι αλλά γιατί δεν αισθανόμουν άνετα. Θεωρούσα ότι θα ενοχλούσα τους καταληψίες του χώρου, αφού από τότε που θυμάμαι την πλατεία μού έρχονται εικόνες με ανθρώπους οι οποίοι ίσα ίσα στέκονταν στα πόδια τους. Οσοι δε τολμούσαν να περάσουν από μέσα θα έπρεπε να κοντοσταθούν κάμποσες φορές, αφού οι τοξικομανείς ζητούσαν βοήθεια για να πάρουν τη δόση τους. Εκανα την περίμετρο της πλατείας με τα πόδια για να φτάσω εκεί που ήθελα». Τώρα όμως χαίρεται τη νέα όψη της γειτονιάς του, αφού κάθε απόγευμα κατεβάζει για να κάνει κούνια την ενός έτους κόρη του, Μάγια.

Η πρώτη... απόπειρα
Αν και ο Γιάννης Γιάνναρης τόλμησε να προσεγγίσει την πλατεία μόλις ένα μήνα πριν, η προσπάθεια των κατοίκων να τη διεκδικήσουν άρχισε πολύ νωρίτερα, στις 12 Μαΐου. Εκείνος που αποπειράθηκε να κάνει τις πρώτες κινήσεις «κατάληψης» ήταν ο κ. Αχιλλέας Σεβαστόπουλος, ιδιοκτήτης ταβέρνας στην πλατεία. Πήρε μια μικροφωνική, την τοποθέτησε πάνω σε ένα τραπέζι που έφερε από το μαγαζί του και άρχισε να λέει το πρώτο σύνθημα: «Παιδιά μας χρήστες, είναι καιρός στην πλατεία να κατέβουν και τα δικά μας παιδιά». Κάπως έτσι ο κ. Αχιλλέας Σεβαστόπουλος έκανε την αρχή για να ξεκινήσει η αλλαγή του κλίματος στο πιο γνωστό σημείο της περιοχής. Οπως λέει, «τη μικροφωνική την είχα αρκετό καιρό έτοιμη, όμως δεν μπορούσα να το κάνω. Κάτι με κρατούσε. Ισως να φοβόμουν να μη γίνω γραφικός. Την αφορμή μού την έδωσε στις 12 Μαΐου ένα κορίτσι που τραβούσε φωτογραφίες στην πλατεία και κάποιοι της την έπεσαν για να τη ληστέψουν. Εκείνη κατάφερε να ξεφύγει και εγώ να ξεκινήσω τον αγώνα για να πείσω τους χρήστες να δώσουν την ευκαιρία στα παιδιά να παίξουν εδώ. Στην αρχή ήμουν μόνος μου, μέχρι το βράδυ γίναμε τέσσερις και τώρα είμαστε πολλοί».

Ομάδες περιφρούρησης
«Η δική μου γενιά ήταν η τελευταία που έπαιξε στην πλατεία. Από το 1980 έγινε σημείο αναφοράς των τοξικομανών, των εμπόρων, αστέγων και ανθρώπων που ζούσαν στο περιθώριο. Δεν μπορούσες να κάνεις ούτε ένα βήμα χωρίς να νιώσεις αμηχανία, αφού ουσιαστικά εδώ ήταν ο “χώρος τους”». Ο Ντίνος Ανδρεόπουλος, ελεύθερος επαγγελματίας, είναι στην ομάδα περιφρούρησης του χώρου, αν και ο ίδιος τονίζει ότι αυτή η πρωτοβουλία δεν ανήκει ιδεολογικά πουθενά. «Είμαστε κάτοικοι της περιοχής και το να χρησιμοποιούμε τους χώρους της γειτονιάς μας- να περπατήσουμε, να πιούμε τον καφέ μας, να παίξουν τα παιδιά μας- ήταν ουσιαστικά υποχρέωσή μας. Αυτό που καταφέραμε τελικά ήταν πιο εύκολο απ΄ ό,τι περιμέναμε».

Η περιοχή, αν και έχει εγκαταλειφθεί από τους χρήστες ή τους άστεγους, δεν δίνει ακόμη αίσθημα ασφάλειας. Κάποιοι βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής περιμένοντας να δουν πόσο θα διαρκέσουν οι... χαρούμενες μέρες. Η πλειονότητα των παιδιών που παίζουν στην πλατεία είναι μετανάστες. Ομως, όπως παρατηρεί ο κ. Ανδρεόπουλος, η σύνθεση των κατοίκων της περιοχής- όπως και των περισσοτέρων- έχει αλλάξει. «Αν οι περισσότεροι που μένουν στα Εξάρχεια είναι μετανάστες, λογικό είναι να είναι και περισσότεροι αυτοί που θα έρθουν στην πλατεία. Το σημαντικό είναι να ακούγονται φωνές παιδιών εδώ, έστω και αν κάποιοι ενοχλούνται». Η ανησυχία και η επαγρύπνηση των κατοίκων δεν σταματάει λεπτό. Ούτε φυσικά οι ομάδες περιφρούρησης. Οπως λέει ο κ. Ανδρεόπουλος, «έχουν κανονιστεί ακόμη και οι άδειες. Η πλατεία δεν θα μείνει αφύλακτη λεπτό μέχρι να νιώσουμε όλοι ασφαλείς».

Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ
ακόμη αίσθημα ασφάλειας ενώ κάποιοι περιμένουν να δουν πόσο θα διαρκέσουν οι... χαρούμενες μέρες

Νέο στέκι το Πολυτεχνείο

Η αλλαγή της εικόνας στην πλατεία των Εξαρχείων δεν έλυσε το πρόβλημα, όπως λένε όσοι εμπλέκονται στην πρωτοβουλία, αλλά το μετατόπισε. Οι «παραστάσεις» ζωντανεύουν στον πεζόδρομο του Πολυτεχνείου στην οδό Τοσίτσα. Χρήστες που περιφέρονται με δυσκολία και ζητούν από τους λίγους περαστικούς χρήματα, άστεγοι που μόλις σουρουπώσει στρώνουν με χαρτόνια τα παγκάκια για να κοιμηθούν προκαλούν τα βλέμματα των περαστικών αλλά και την ανησυχία όσων μένουν στην περιοχή. «Οι χρήστες δεν έπαψαν να υπάρχουν ούτε φυσικά οι έμποροι. Γύρω από την περιοχή του Πολυτεχνείου αλλά και πιο κάτω στον Σιδηροδρομικό Σταθμό έχει δημιουργηθεί καινούργια πιάτσα». Ο Χρήστος Ε. είναι 26 ετών και πάνω από 10 χρόνια χρήστης. Τον περισσότερο καιρό κυκλοφορούσε στην πλατεία των Εξαρχείων, αφού, όπως λέει, εκεί αισθανόταν οικεία. «Ηταν σαν να είμαι σε ένα σπίτι. Εβρισκα γνωστούς, φίλους και είχαμε μάθει να κινούμαστε πάνω σε αυτή. Τώρα πια δεν μπορούμε. Αναγκαστήκαμε να μετακινηθούμε τριγύρω. Κάποιοι πήγαν προς το κέντρο, Ομόνοια, κάποιοι στην πλατεία Μάρνη. Εγώ έμεινα εδώ, στο Πολυτεχνείο. Μέχρι στιγμής κανείς δεν μας ενοχλεί». Ο Χρήστος ξέρει ότι η εικόνα τοξικομανών δεν είναι ευχάριστη για τους κατοίκους της περιοχής. Τονίζει όμως ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχει μέριμνα από την Πολιτεία για βοήθεια το πρόβλημα θα συνεχίζεται. «Εμείς φύγαμε από την πλατεία, όμως δεν σταματήσαμε να παίρνουμε ναρκωτικά, ούτε οι έμποροι να πουλούν», λέει.

8
τερας
21/09/2010 17:37
ολοι οι άλλοι που δεν πήραμε δηλαδή πρέζα είμασταν βλάκες. ήξεραν που πήγαιναν οι πρεζάκηδες μεγάλε... για την κατάστασή τους φταίνε κυρίως οι ίδιοι... το να είσαι φτωχός δεν σημαίνει να είσαι πρεζάκιας, συνήθως από μικροαστικές οικογένειες προέρχονται οι πρεζάκηδες όχι από φτωχές.
Βραδύνους
03/08/2010 14:16
Αγύριγο κεφάλι 2/8/2010 17:35 Να προτείνω "διαλύστε"; και "πνίγει"; Στην ουσία τώρα, αφήστε τους χρήστες να εκφρασθούν! Μπορείτε να φαντασθείτε πεθαμενατζήδικο χωρίς ψοφίμια; Βραδύνους ο Ελλην
GR
03/08/2010 12:50
ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς τους ανθρώπους που στέκονται πίσω από αυτό... πρέπει και η τοπική αυτοδιήκηση να συνεισφέρει ώστε να παραμείνει αυτό για πάντα...
Και έκανα ολόκληρο κύκλο
03/08/2010 11:50
για να πάω στον Κάβουρα χθες !

Μεσημεράκι, εννοείται !!
αγυριστο κεφαλι
02/08/2010 23:27
μπραβο ελληνες, διωξτε τα πρεζακια απο παντου. μεσα η πρεζα ! εξω τα πρεζακια! πως δεν υπαρχει και αναφορα για την ομαδα ΔΙΑΣ και τη συνεισφορα της, α ξεχασα, ειναι αβατο εκει, μονο μπατσοι ντυμενοι ανθρωποι κυκλοφορουν εκει.
chris@uk
02/08/2010 20:54
Ελεγχόμενη παροχή ηρωίνης από το πολιτεία είναι η μόνη λύση (δεν ξέρω αν αυτό λέγεται αποποινικοποίηση). Πρέπει να υπάρξουν κλινικές που να προσφέρουν τη δόση χωρίς κόστος στους χρήστες, να τους παρέχουν ένα ασφαλή και καθαρό χώρο και να έχουν ιατρικό προσωπικό σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά. με αυτόν τον τρόπο θα εξαλειφθεί η εμπορία, αφού ο χρήστης θα μπορεί να βρει τη δόση του χωρίς να χρειαστεί να πληρώσει. Αυτό θα έχει και ως αποτέλεσμα τη μείωση της εγκληματικότητας (μικροκλοπές από χρήστες και μεταξύ εμπόρων για τον έλεγχο περιοχών). θα σωθούν οι καινούριες γενιές και ταυτόχρονα θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν για την υπάρχουσα γενιά, παρέχοντας τους ιατρική υποστήριξη στην ασθένεια τους (ψυχολογική/βιολογική εξάρτιση)
νικολας
02/08/2010 18:28
Μπράβο, Έλληνες, διατηρήστε τα Εξάρχεια καθαρά !!...Πετάξτε τα σκουπίδια σας στο Πολυτεχνείο......
Άραγε η σοσιαλιστική διακυβέρνηση το έχει ακούσει αυτό το θέμα?...
Αγύριγο κεφάλι
02/08/2010 17:35
Να και κάτι ωραίο.Τα παιδάκια με την ασπίδα που τους παρέχει η αγνότητα της ψυχής τους έγιναν μπροστάρηδες ώστε να μετατραπεί η πλατεία Εξαρχείων και γιατί όχι ολόκληρη η Αθήνα μας σε ένα απέραντο περιβόλι.Προχωρείστε παιδιά ,διαλείστε τον βούρκο που μας πνήγει.