Το παν στον άνθρωπο είναι η αισιοδοξία. Να βλέπει τα πράγματα με θετικό μάτι, ακόμη κι όταν όλα είναι μαύρα-κατάμαυρα. Να μπορεί να διακρίνει τον ήλιο, μέσα στα μαύρα σύννεφα. Το οποίο πρέπει να πω ότι έως και προσόν μπορείς να το χαρακτηρίσεις. Παράδειγμα, ο Γιώργος Γεραπετρίτης, φίλος μου. Αισιόδοξος άνθρωπος. Χθες είχε καλέσει τους συναδέλφους μου, του διπλωματικού ρεπορτάζ, να τους ενημερώσει για το πώς τα πήγαμε στην Άγκυρα, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.
Κι αφού τους καλοδέχτηκε διότι είναι ευγενής άνθρωπος, τους διαβεβαίωσε ότι για τα F-35 στην Τουρκία που υποσχέθηκε ο πρόεδρος Τραμπ δεν πρέπει να ανησυχούμε. Δεν έχει αλλάξει κάτι. Πιο συγκεκριμένα, τους είπε ότι δεν υπάρχει ΣΗΜΕΡΑ καμία απόφαση για την προμήθεια F-35 στην Τουρκία, ούτε έχουν κινηθεί οι προβλεπόμενες διαδικασίες από την αμερικανική διοίκηση και το Κογκρέσο.
Εγώ απ’ όλα αυτά τα αισιόδοξα του φίλου Γιώργου, κρατώ το «σήμερα». Αύριο, ποιος ξέρει. Αλλά και γενικά, εδώ που τα λέμε, αύριο κανείς δεν (μπορεί να) ξέρει «τι τέξεται η επιούσα», όπως είναι η σχετική ρήση της Παλαιάς Διαθήκης.
Ένα ερώτημα έχω μόνο (και) προς τον Γεραπετρίτη: γιατί προσπαθεί η κυβέρνηση να καθησυχάσει τον κόσμο, ότι δεν τρέχει τίποτε; Γιατί τον αποκοιμίζει;
Το αφήγημα που πήγε… περίπατο
Μέχρι να απαντήσει ο Γεραπετρίτης, ή όποιος άλλος από το Μέγαρο Μαξίμου, θα επιχειρήσω εγώ μια προσέγγιση: διότι μετά τα όσα διαδραματίστηκαν στην Αγκυρα, με την Ελλάδα εντελώς στο περιθώριο της συνόδου, πήγε περίπατο το αφήγημα περί «ισχυρής Ελλάδας που παρεμβαίνει στα πράγματα». Δεν μας υπολογίζουν, είναι απλό, διότι μας θεωρούν δεδομένους. Είμαστε σαν την γκόμενα – όχι, θα το πω – την οποία ο άλλος δεν τη θέλει, και της το δείχνει με κάθε τρόπο, αλλά αυτή επιμένει, κολλημένη εκεί, πιστεύοντας ότι στο τέλος της ημέρας, ο άλλος θα συγκινηθεί, και θα της ρίξει ένα βλέμμα, να έχει να πορεύεται. Αυτό είμαστε, η γκόμενα που τρώει διαρκώς την απόρριψη…
Η διευκρίνιση του Κοντονή
Να βάλουμε, μια στιγμή παρακαλώ, τα πράγματα στη θέση τους, σχετικά με το μεγάλο θέμα που άνοιξε ο ισχυρισμός τού «στο χιλιοστό» προέδρου Τσίπρα, ότι είναι «ο εντιμότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης», για να ακολουθήσει ένας καταιγισμός πυρών από τον Αδωνη. Ο Αδωνις κατά τη διάρκεια των αλλεπάλληλων δηλώσεών του, πλην των άλλων προέβη και σε διασταλτική ερμηνεία κάποιων παλαιότερων δηλώσεων του υπουργού Δικαιοσύνης των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ, Σταύρου Κοντονή, σχετικά με την επίμαχη ψήφιση των αλλαγών του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, μία εβδομάδα πριν από τη διάλυση της Βουλής για τις εκλογές του 2019.
Κάπου εκεί λοιπόν, που ανακαλούσε τις παρελθοντολογικές δηλώσεις Κοντονή, υποστήριξε ότι υπήρξε και χρηματισμός σχετικά με τις αλλαγές. Ο σάλος που ακολούθησε, εντάθηκε από τη χλιαρή αντίδραση του κόμματος ΕΛΑΣ-Τσίπρα και τη γνωστή μηνυτήρια αναφορά του Κυρ. Βελόπουλου στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Μέχρι που χθες, εξαναγκάστηκε να δώσει διευκρινίσεις, η ίδια η πηγή της σχετικής «είδησης». Ο κ. Κοντονής. Ο οποίος διευκρίνισε (στη Huffington Post): «Δεν μίλησα ποτέ για χρηματισμό. Μίλησα για διαπλοκή. Το έχω πει τουλάχιστον σε 15 συνεντεύξεις μου και το επαναλαμβάνω».
Ο Κοντονής είναι δικηγόρος, μετράει την κάθε λέξη που λέει δημοσίως, διότι γνωρίζει τη βαρύτητα των λέξεων. Ο Αδωνις πάλι είναι πολιτικός. Και είναι ασυγκράτητος, στη λογική ότι αν θίγεται κάποιος, ας μου κάνει μήνυση να πάμε στα δικαστήρια να τα συζητήσουμε. Απλά.
Δύο έρευνες στο αρχείο
Εγώ απλώς να προσθέσω σε όλα αυτά, δύο πράγματα.
Το πρώτο: οι δηλώσεις Κοντονή, εξετάστηκαν από τη Δικαιοσύνη, δύο φορές μάλιστα. Ο Κοντονής κατέθεσε αρμοδίως και τις δύο φορές. Του τέθηκαν ερωτήσεις, έδωσε απαντήσεις και επεξηγήσεις επί των δηλώσεών του, και οι δικαστές θεώρησαν ότι δεν υφίσταται κάποιο θέμα. Οπως ο ίδιος μου ανέφερε, χθες, οι επίμαχες δηλώσεις του τέθηκαν στο αρχείο, και έκτοτε ουδεμία όχληση υπήρξε από πουθενά. Μπορεί να είχε κάποιες ενστάσεις σχετικά με την ποιότητα της προανάκρισης, ωστόσο το σημαντικό είναι αυτό: ότι και οι δύο έρευνες τέθηκαν στο αρχείο.
Το δεύτερο: καμία τύχη δεν θα έχει και η σχετική μηνυτήρια αναφορά του προέδρου της Ελληνικής Λύσης Κυρ. Βελόπουλου στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Ακόμη και αν εμπεριέχονται καινούργια στοιχεία στη μήνυση (που δεν υπάρχουν, εννοείται), η υπόθεση έπειτα από 7 χρόνια, και δύο εκλογικές αναμετρήσεις οι οποίες έχουν μεσολαβήσει, έχει παραγραφεί.
Τούτου δοθέντος, όταν ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου διαβιβάσει τον σχετικό φάκελο με τη μήνυση Βελόπουλου, στη Βουλή, η Βουλή θα τον θέσει στο αρχείο, λόγω παραγραφής. Το γνώριζε αυτό ο Βελόπουλος όταν την κατέθετε; Φυσικά και το γνώριζε, τόσα χρόνια είναι στη Βουλή. Δεν μπορεί, ακόμη και αν δεν ήταν επιμελής, κάτι θα είχε «πιάσει» το αφτί του για τις παραγραφές…
Γιατί την υπέβαλε τότε; Μα για το show off, φανερό είναι…
Η παραίτηση και ο πάτος
Βασικά εμείς περιμέναμε ότι σήμερα, πρώτα ο Θεός, θα είχαμε κορυφαία εξέλιξη στο μέγα θέμα το οποίο μας κρατούσε σε αγωνία (δεν μπορούσα να κοιμηθώ ο άνθρωπος) – αυτό της δημοσιοποίησης των ονομάτων των μελών τη Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, που θα συνεδριάσει αύριο για να αποφασίσει τι θα γίνει στο ματς Φάμελλος – Πολάκης. Αλλά ο φουκαράς Φάμελλος δεν άντεξε.
Παραιτήθηκε μόνος του νωρίς χθες το βράδυ, όχι μόνο γιατί απέτυχαν οι διαβουλεύσεις που μεσολάβησαν, με την πλευρά Πολάκη, αλλά και γιατί στην ουσία δεν είχε να παρουσιάσει κανέναν απολύτως κατάλογο. Κατ’ εμέ, παραιτήθηκε για να μην ξεφτιλιστεί περισσότερο καθότι ο άλλος ο πελάτης μου Πολάκης, είχε ανέβει στο πάνω το σκαλί και απειλούσε θεούς και δαίμονες, και κυρίως τον κακομοίρη τον Φάμελλο, τον οποίο έβριζε διαρκώς.
Το τελευταίο που του έγραψε, προκειμένου να τον σπρώξει στην έξοδο, και να ανακηρυχθεί αυτός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν η εμφανισθείσα και ως μεγάλη… σοφία, ρήση του ότι «το τέλος του κατήφορου είναι ο πάτος»!
Τώρα που ο Φάμελλος έφυγε από τη μέση, θέλω να δω τι θα κάνουν οι άλλοι να αποφύγουν τον πάτο!
Κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του
Η μεγάλη πλάκα είναι ότι ο Φάμελλος στη δήλωση της παραίτησης του προσπάθησε να δικαιολογηθεί για την αποτυχία του χρεώνοντας το… ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά!! Τους έκανε, λέει, (άσεμνες θα τις χαρακτηρίσω) προτάσεις για συνεργασία κι εκείνοι του έριξαν πόρτα, άρα ευθύνονται.
Αναρωτιέμαι τι κουβαλάει στο μυαλό του, πραγματικά. Ειδικά για το ΠΑΣΟΚ γιατί να θέλει να συνεργαστεί με ένα κόμμα πεθαμένο; Από τη στιγμή που ο Τσίπρας ουσιαστικά από πέρυσι το φθινόπωρο έκανε σαφές ότι θα ιδρύσει κόμμα, υπήρχε περίπτωση το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ που θα διαλυόταν, όπως και γίνεται, με μαθηματική ακρίβεια; Για κορόιδα έψαχνε;
Τέλος πάντων, κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του ο άνθρωπος, είναι προφανές.
Πάντως δεν έχει πάρει ακόμη τον δρόμο για τον Τσίπρα. Οπως μας ενημέρωσε, γιατί το είχαμε μεγάλη αγωνία κι αυτό, θα παραμείνει βουλευτής. Τι θα γίνει τώρα; Οσοι βουλευτές απομείνουν στο κουφάρι του ΣΥΡΙΖΑ, από Δευτέρα θα μαζευτούν για να εκλέξουν πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής τους Ομάδας. Τον Πολάκη; Τον Παππά; Αλλον; Θα δείξει.
Πώς στεναχωριέμαι με όλα αυτά, δεν λέγεται. Μου έχει κοπεί η όρεξη…
