Κάθε χρόνο φουλ της επανάληψης. Αυτό δεν λέμε στην Ελλάδα για τις αιώνιες πασχαλιάτικες ταινίες; Το ίδιο λένε και σε όλο τον χριστιανικό κόσμο, αλλά, όπως κι εμείς, και τις δείχνουν τα κανάλια, και τις βλέπουν οι τηλεθεατές. Καθώς οι παραδόσεις του Πάσχα παραμένουν σταθερές – οι λιτανείες, οι παραδοσιακές γλυκές συνταγές και οι αυξημένες μετακινήσεις στους δρόμους –, μια άλλη παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη είναι η τηλεοπτική προβολή κλασικών θρησκευτικών ταινιών. Ανάμεσα σε αυτές, το «Μπεν Χουρ» του 1959 ξεχωρίζει, με την περίφημη σκηνή της αρματοδρομίας και τον Τσάρλτον Ιστον στον ομώνυμο ρόλο. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας Barlovento Comunicación, τα τελευταία 17 Πάσχα, η ταινία έχει προβληθεί συνολικά 85 φορές στην Ισπανία, δηλαδή κατά μέσο όρο πέντε φορές κάθε Μεγάλη Εβδομάδα.
Η τηλεόραση φαίνεται να επιμένει σε κλασικούς τίτλους θρησκευτικού περιεχομένου: το «Quo Vadis?» του 1951 έχει προβληθεί 73 φορές και οι «Δέκα Εντολές» (Cecil B. DeMille, 1956) 61 φορές, με άλλες ταινίες όπως ο «Βαραββάς», ο «Σπάρτακος» ή «Η πιο όμορφη ιστορία του κόσμου» να ακολουθούν σε δημοτικότητα.
Η τηλεθέαση παραμένει εντυπωσιακή παρά τις αλλαγές στα τηλεοπτικά ήθη και την άνοδο των πλατφορμών streaming. Από το 2021, η ισπανική δημόσια τηλεόραση La 1 προβάλλει κάθε χρόνο το «Μπεν Χουρ» τη Μ. Πέμπτη ή τη Μ. Παρασκευή, καταγράφοντας μερίδια τηλεθέασης γύρω στο 11% και περίπου ένα εκατομμύριο θεατές σε τρεισήμισι ώρες προβολής. Οι κορυφαίες τηλεοπτικές προβολές θρησκευτικών ταινιών, σύμφωνα με τα στοιχεία, περιλαμβάνουν το «Μπεν Χουρ» το 2012 με πάνω από δύο εκατομμύρια θεατές και τη «Μαρία, Μητέρα του Ιησού» το 2008 με αντίστοιχο αριθμό θεατών.
Οι αυτοδιοικητικοί τηλεοπτικοί σταθμοί αξιοποιούν ιδιαίτερα αυτό το είδος περιεχομένου. Από το 2018 έως το 2025, το Telemadrid πρόβαλε 99 θρησκευτικές ταινίες, το Canal Sur 82 και το Castilla-La Mancha Media 72. Ο σταθμός Trece, συνδεδεμένος με την Καθολική Εκκλησία, αποτελεί το απόλυτο σημείο αναφοράς, με σχεδόν 300 προβολές σε 17 χρόνια, ενώ μόνο το 2025 παρουσίασε 19 τίτλους κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Ακόμα και η κωμωδία βρίσκει τη θέση της σε αυτές τις ημέρες. «Η ζωή του Μπράιαν» των Monty Python (1979) έχει προβληθεί 22 φορές τα τελευταία 17 Πάσχα, με τα ποσοστά τηλεθέασης να ξεπερνούν συχνά τον μέσο όρο των αντίστοιχων καναλιών.
Σε Ιταλία, Πορτογαλία και Γαλλία, δημόσια και ιδιωτικά κανάλια προβάλλουν διαρκώς ιστορικά ή θρησκευτικά φιλμ, όπως η μίνι σειρά «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ», ή ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Χριστού, ενώ σε πολλές περιοχές προβάλλονται και θεατρικές αναπαραστάσεις της Μεγάλης Εβδομάδας. Στη Χιλή και σε άλλα λατινοαμερικανικά κράτη, η σειρά έχει γίνει ετήσιο έθιμο, ιδιαίτερα τη Μεγάλη Παρασκευή. Στις ΗΠΑ, οι «Δέκα Εντολές» είναι ετήσιο must.
Η συνέχιση αυτής της παράδοσης δείχνει ότι οι θρησκευτικές και επικών διαστάσεων ταινίες παραμένουν αναπόσπαστο κομμάτι του τηλεοπτικού Πάσχα, συνδυάζοντας την ψυχαγωγία με τη θρησκευτική και ιστορική αναφορά, ενώ οι θεατές φαίνεται να τις υποδέχονται πάντα με ζήλο, ακριβώς όπως πριν από δεκαετίες. Συνήθεια που έγινε λατρεία και για τα κανάλια. Οχι μόνο στην Ελλάδα…
