Ιχνη καταστροφής

Βαθιά ύφεση 10,5 το 2020. Εκτίμηση για διψήφιο ποσοστό και στο πρώτο τρίμηνο του 2021. Αποπληθωρισμός 2,3% τον Δεκέμβριο· χειρότερη αποπληθωριστική τάση από το 1960! 50 δισ. ο χαμένος τζίρος από τις επιχειρήσεις το 2020!!! Στα 10 δισ. τα νέα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες. Λίγα από τα εκκωφαντικά αρνητικά στοιχεία των οικονομικών δεδομένων της χώρας εξαιτίας της πανδημίας, αλλά και της αλλοπρόσαλλης κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ. Το χειρότερο, η πλήρης απουσία ενός ικανού σχεδίου να βγάλει τη χώρα από το κώμα, ακόμα και όταν η υγειονομική πανδημία κοπάσει. Δραματικές είναι οι εκτιμήσεις που καταγράφει το περίφημο World Economic Forum, φιλικό στην ιδεολογία της ΝΔ. Στα εμπόδια που θα μπλοκάρουν την αναγκαία ανάπτυξη της χώρας, η κυβέρνηση καταγράφεται ως απολύτως απούσα από παρεμβάσεις. Αντίθετα με άλλες χώρες που στον χρόνο της πανδημίας έχουν δράσει δυναμικά. Σε έντεκα βασικούς δείκτες που μετράει το WEF, δείγμα 32 χωρών, η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από τον μέσο όρο στους επτά, σε τρεις βρίσκεται στην τελευταία θέση και μόνο σε έναν ίσα που περνά τον μέσο όρο. Δίνω μόνο πέντε παραδείγματα, εντελώς κρίσιμα.

– ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ): Ελλάδα, τελευταία, 38,7. ΜΟ 56,7. Φινλανδία, πρώτη, 75,2.

– ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ: Ελλάδα 47,6. ΜΟ 61,4. Δανία 76,98.

– ΕΡΕΥΝΑ – ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ: Ελλάδα 25,31. ΜΟ 41,6. Τελευταία θέση!

– ΚΙΝΗΤΡΑ ΙΣΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ: Ελλάδα 59,7. ΜΟ 62,2.

– ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ, ΠΑΙΔΙΩΝ, ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΥΓΕΙΑΣ: Ελλάδα, τελευταία, 24,73. ΜΟ 47,8. Σουηδία 75,87.

Με λίγα λόγια, η «ΑΡΙΣΤΕΙΑ» του κυρίου Μητσοτάκη παρουσιάζει «αρρυθμία θανάτου» για παρεμβάσεις ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας μετά την πανδημία. Η ανάπτυξη θα αργήσει να έρθει, θα είναι βραδείας καύσης και χαμηλών επιδόσεων. Η πρόβλεψη της ΝΔ για ρυθμό ανάπτυξης 4,5% για το 2021 εμφανέστατα γίνεται όνειρο θερινής νυκτός. Με δημόσιο χρέος στα ύψη, ιδιωτικό χρέος δυσθεώρητο και ΑΕΠ στα τάρταρα, η επόμενη μέρα φαίνεται πως θα είναι εφιαλτική.

Αυτά όλα και πολλά άλλα, όπως και το σχέδιο Πισσαρίδη, το οποίο υλοποιεί η κυβέρνηση για να εκτελέσει 200.000 ΜμΕ, το νούμερο αυτό φαντάζει μικρό. Μαζί τους φεύγουν και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε αυτές, με ανυπολόγιστες συνέπειες στη ζωή τους, στο ασφαλιστικό σύστημα, στην οικονομία, στην κοινωνική συνοχή.
Το φαιδρό και εξίσου δραματικό είναι η επανάληψη του ίδιου φαινομένου που σημειώθηκε την πενταετία 2010-2015. Από περίπου 800.000 ΜμΕ έμειναν τότε γύρω στις 600.000. Στα επόμενα χρόνια, μέχρι την έναρξη της πανδημίας, αυτή η απώλεια είχε ανακτηθεί. Το ίδιο θα συμβεί κι αυτή τη φορά, με μία μόνο επισήμανση. Οι νέες που θα ανοίξουν, κυρίως από νεότερες ηλικιακά ομάδες, θα είναι επιχειρηματικότητα ανάγκης λόγω ανεργίας και όχι ευκαιρίας. Επιχειρήσεις χωρίς σοβαρά επιχειρηματικά σχέδια, ευάλωτες στη σκληρή ανταγωνιστικότητα. Με λίγα λόγια, θα γεννηθούν πάλι μικροεπιχειρήσεις μεγάλης και γρήγορης θνησιμότητας, αναπαράγοντας το ίδιο ξεπερασμένο αντιπαραγωγικό μοντέλο σε εμπόριο και υπηρεσίες και αριθμητικά κορεσμένο.

Η τραγωδία θα επαναληφθεί…

Ο Νίκος Σκορίνης είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ