Κριτική

Αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί και να μη διολισθήσουμε πάλι σε τίποτε συζητήσεις επιπέδου καφενείου, «κάνε με εμένα, ρε, 24 ώρες πρωθυπουργό και θα σ’ το λύσω αμέσως το πρόβλημα της Ελλάδας», η επίσκεψη του προέδρου Κυριάκου στην Ουάσιγκτον έγινε στην πιο ακατάλληλη εποχή. Με τον Τραμπ ένα βήμα πριν από την παραπομπή του σε διαδικασία για την απόλυσή του από το προεδρικό αξίωμα και την κατάσταση στη Μέση Ανατολή να κρατιέται από μια κλωστή για να μη γίνει το παγκόσμιο μπάχαλο, τι θα περιμένανε δηλαδή ότι θα γίνει όλοι αυτοί που σήμερα κάνουν κριτική; Οτι θα άνοιγε ο πρόεδρος Κυριάκος το έρεβος της ζοφερής επικαιρότητας, όπως ο Μωυσής τα νερά της Ερυθράς Θάλασσας, και θα έθετε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στο επίκεντρο της συζήτησης; Πώς θα γινόταν αυτό, άραγε; Οταν οι έρευνες δείχνουν ότι οι μισοί και περισσότερο Αμερικανοί δεν γνωρίζουν κατά πού πέφτει το Ιράν, τι μας κάνει άραγε να πιστεύουμε ότι αντιθέτως γνωρίζουν πού πέφτει η Ελλάδα και άρα νοιάζονται για το καλό της; Και αν δεν ήταν και εκείνος ο απίθανος Τομ Χανκς να μας διαφημίσει ανιδιοτελώς και χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα, πιθανότατα ούτε οι άλλοι μισοί Αμερικανοί να είχαν ακούσει ότι εκεί στο υπογάστριο της Ευρώπης υπάρχει μια μικρή χώρα που αγωνίζεται σε πείσμα των καιρών και της Ιστορίας να επιβιώσει από τον κακόβουλο γείτονα και από τόσους και τόσους επιβουλείς της. Γι’ αυτό κάθε φορά που θα ανοίγουμε το στόμα μας να ξέρουμε τι λέμε και πώς το λέμε…

Ανακλαστικά
Βεβαίως έγιναν και λάθη κατά την προετοιμασία της επίσκεψης Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον, και παραλείψεις. Για παράδειγμα, έπρεπε, πιστεύω, να εξεταστεί σοβαρά η κατάσταση, να εκτιμηθεί ότι δύσκολα θα προέκυπτε κάτι θετικό για τη χώρα μας αυτή την περίοδο και να αναλάμβανε μια πρωτοβουλία η κυβέρνηση, δεδομένου του κλίματος, να ζητήσει μια αναβολή της συνάντησης για κανένα μήνα, ας πούμε. Υποθέτω ότι οι Αμερικανοί δεν θα έλεγαν «όχι». Εμάς μας έπιασε η πρεμούρα να ζητήσουμε να γίνει η επίσκεψη στις ημερομηνίες που είχαν οριστεί και αυτό ανεξαρτήτως του τι είχε συμβεί στα γύρω και τι πιθανώς θα ακολουθούσε. Υπό την έννοια αυτή, εκτιμώ ότι η ελληνική διπλωματία, το Γραφείο του Πρωθυπουργού δεν έδειξαν εκείνα τα ανακλαστικά που έπρεπε και τα οποία θα έδιναν στην επίσκεψη τους τόνους για να αποτελέσει αυτή μείζονος σημασίας πολιτικό γεγονός. Διότι, να το παραδεχτούμε και αυτό, πολιτικό γεγονός μείζονος σημασίας ΔΕΝ ΗΤΑΝ η επίσκεψη. Δεν καταγράφηκε ως τέτοια.

Καταστροφολογία
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και η καταστροφολογία της αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ που ξέχασε τα δικά του τα χαΐρια κατά τις επισκέψεις του Αλέξη του άχαστου στην Αμερική άσκησε δριμεία κριτική στον πρόεδρο Κυριάκο διότι επέστρεψε με άδεια χέρια από την πέραν του Ατλαντικού μεγάλη μας φίλη. Για να δούμε όμως «τι πουλιά θα έπιανε» σε αυτή τη συγκυρία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Με τα σπαστά αγγλικά που μιλάει ήταν πολύ πιθανόν άλλα να του έλεγε ο Τραμπ, άλλα να καταλάβαινε ο δικός μας, κι εκεί που θα απαντούσε τσάτρα-πάτρα, μπορεί στο τέλος της ημέρας να έβγαινε κανένα αεροπλανικό και να τρέχουμε και να μη φτάνουμε. Τέλος πάντων, ο πρόεδρος Κυριάκος, έστω και με πίεση, έστω και με επιμονή, το έθεσε το θέμα των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, ο άλλος φέρεται ότι του απάντησε πως θα υπάρξει αμερικανική διαμεσολάβηση για να πέσουν επιτέλους οι τόνοι μεταξύ των δύο χωρών και μένει τώρα να δούμε αν όλο αυτό στηρίζεται κάπου ή είναι μια εκπλήρωση μεταχρονολογημένης προφητείας. Προσωπικά, από όλα τα άλλα με ανησυχεί το γεγονός ότι ο πρόεδρος Τραμπ δεν είπε κάτι ξεκάθαρο επί του συγκεκριμένου, αλλά έτσι είναι οι Αμερικανοί – σου λέει κάτι σχετικό ο Τραμπ, ωστόσο στη συνέχεια το βαθύ κράτος (Πεντάγωνο, Στέιτ Ντιπάρτμεντ) το κάνει με τα κρεμμυδάκια. Εύχομαι και ελπίζω να συμβαίνει το αντίθετο: να μην είπε τίποτε ο Τραμπ, αλλά να βάλει το χεράκι του το βαθύ αμερικανικό κράτος – αυτό που απέτρεψε τον πόλεμο για τα Ιμια το 1996…

Καθημερινότητα
Και τώρα που όλο αυτό τελείωσε όπως τελείωσε, καιρός είναι, λέω εγώ, να μαζευτούμε στα δικά μας, να γίνει καμιά δουλίτσα, να περπατήσει λίγο η οικονομία, να ξαναδούμε να κινείται κάπως η αγορά. Διότι καλά είναι τα μεγαλεπήβολα σχέδια και οι μεγαλόσχημοι αφορισμοί, αλλά υπάρχει και η καθημερινότητα της οικονομίας. Αυτή που ο άλλος όλο ακούει ότι θα βελτιωθεί, αλλά η άτιμη δεν βελτιώνεται με τίποτε. Του λένε ότι θα σου χαρίσουμε τόσους φόρους και θα διαπιστώσεις ότι βρίσκεσαι πλέον σε καλύτερη κατάσταση απ’ ό,τι σε είχαν οι προηγούμενοι, αλλά δεν τη βλέπει τη ρημάδα τη βελτίωση και ανησυχεί. Ανησυχεί πολύ και νιώθει σε καθημερινή βάση μια απογοήτευση, διότι αλλιώς τα περίμενε και αλλιώς του έρχονται. Δεν είναι ψέμα ούτε υπερβολή να αναφερθεί πως τις κυβερνήσεις τις ανεβάζουν και τις κατεβάζουν οι οικονομίες. Και ειδικότερα η οικονομία της καθημερινότητας, αυτή που ο καθένας γνωρίζει και αντιλαμβάνεται μπροστά στα ράφια του σουπερμάρκετ, στο περίπτερο, στο βενζινάδικο, στο ταβερνείο. Αν θέλει λοιπόν η κυβέρνηση να κάνει κάτι για να προστατεύσει την πλειοψηφία που κέρδισε στις εκλογές του Ιουλίου, εκεί οφείλει να στρέψει τις προσπάθειές της. Πριν χάσει το τρένο της ανοχής της κοινωνίας…

Απουσία
Ενας έλειψε από την ενημέρωση του προέδρου Κυριάκου στους πολιτικούς αρχηγούς, χθες Παρασκευή, και αυτός δεν ήταν άλλος από τον γραμματέα του ΚΚΕ Δημήτρη, Μήτσο για τους συντρόφους και φίλους, Κουτσούμπα, ο οποίος επισκέπτεται από χθες μία των πρωτευουσών του καπιταλισμού, το Λονδίνο. Αλλά για επαναστατικό σκοπό – μη γίνει καμιά παρεξήγηση. Με συμπληρωμένα τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ (202, για την ακρίβεια, φέτος), ο Κουτσούμπας αλλά και άλλοι επικεφαλής κομμουνιστικών κομμάτων της Ευρώπης βρίσκονται στο Λονδίνο για να τον τιμήσουν αύριο στον τάφο του, στο περίφημο κοιμητήριο Χάιγκεϊτ της βρετανικής πρωτεύουσας, όπου ο θεωρητικός του κομμουνισμού «αναπαύεται» κάτω από μια πελώρια, γρανιτένια προτομή του. Χθες, ο Κουτσούμπας, σύμφωνα με το πρόγραμμα, επισκέφθηκε τη Βιβλιοθήκη του Καρλ Μαρξ και αργότερα επισκέφθηκε την Tate Gallery, όπου είδε από κοντά τον πίνακα του Πίτερ ντε Φραντσία «Η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη», ενώ σήμερα θα μιλήσει σε εκδήλωση της Τοπικής Δυτικής Ευρώπης του ΚΚΕ. Δευτέρα, πρώτα ο Θεός, θα επισκεφθεί στο Μέγαρο Μαξίμου τον πρόεδρο Κυριάκο για να πληροφορηθεί και αυτός τα καθέκαστα για τις συνομιλίες με τον Τραμπ, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τα του εκλογικού νόμου…