Νέα κτίρια και ευρήματα στην ακρόπολη του Γλα

Ακέραιος και καμωμένος από μπρούντζο θάφτηκε στο χώμα ως πολύτιμο – ίσως και ως συνδεόμενο με τη λατρεία – αντικείμενο για να γλιτώσει κατά τη διάρκεια μιας επικίνδυνης περιόδου και να διασωθεί για τις επόμενες γενεές. Και για πρώτη φορά βρέθηκε κάτω από το φως του ήλιου 3.300 χρόνια μετά την κατάκρυψή του, καθώς μόλις πριν από λίγους μήνες εντοπίστηκε από την αρχαιολογική σκαπάνη. Ο λόγος για έναν διπλό πέλεκυ που ανακαλύφθηκε στη μυκηναϊκή ακρόπολη του Γλα Βοιωτίας, μιας εγκατάστασης επτά φορές μεγαλύτερης από τις πολύχρυσες Μυκήνες, η οποία ιδρύθηκε κατά τον 13ο αιώνα π.Χ., την ίδια περίοδο με τα έργα αποστράγγισης της λίμνης Κωπαΐδας, τα οποία συνιστούν ένα από τα πιο εντυπωσιακά τεχνικά έργα της προϊστορίας  στον ελληνικό χώρο.

Ο διπλός πέλεκυς είναι ένα από τα ευρήματα που αποκαλύφθηκαν κατά τη φετινή ανασκαφική έρευνα που διεξήχθη στο δυτικό και νότιο τμήμα της ακρόπολης υπό τη διεύθυνσή της προϊσταμένης της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων του υπουργείου Πολιτισμού, δρος Ελενας Κουντούρη, στο πλαίσιο των ανασκαφών της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας. Στο επίκεντρο των ερευνών βρέθηκαν τόσο παλαιότερα κτίρια που είχαν εντοπιστεί όσο και νέα – ιδιαιτέρως μεγάλων διαστάσεων, που διαθέτουν ιδιόρρυθμες επιμήκεις πτέρυγες, τοποθετημένες σε αξονική διάταξη -, ανάλογα κτιρίων που έχουν εντοπιστεί στο παρελθόν και τα οποία επιβεβαιώνουν τον ξεκάθαρο και σπάνια ενιαίο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του Γλα, βάσει του οποίου η οχύρωση και τα κτίρια της ακρόπολης κατασκευάστηκαν σε ενιαίο οικοδομικό πρόγραμμα και ανήκουν, με μικρές αποκλίσεις, σε κοινό χρονολογικό ορίζοντα, εντός και μάλλον προς τα μέσα του 13ου αι. π.Χ. Για άγνωστους ακόμη λόγους, όλα τα νέα και τα παλαιότερα ανεσκαμμένα κτίρια εγκαταλείφθηκαν συγχρόνως κατά το τέλος του 13ου αι. π.Χ και οι κάτοικοι φεύγοντας φαίνεται πως πήραν μαζί τους το μεγαλύτερο μέρος του υλικού πολιτισμού τους, ακολουθώντας τη μοίρα των άλλων μυκηναϊκών ανακτορικών μονάδων.