Πέπη Ραγκούση

Οικογενειακές φωτογραφίες Παρακολουθώ τα νέα επεισόδια στο σίριαλ «Δημήτρης Κουφοντίνας». Ενα σίριαλ που κρατά εδώ και 19 χρόνια περίπου και ανέβασε τις θεαματικότητές του επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Κάποιοι βέβαια φρόντισαν για αυτό. Αυτοί που ήθελαν όχι μόνο να αναζωπυρωθεί το ενδιαφέρον αλλά και να ξαναγυαλίσουν τα χαλκώματα της εγχώριας τρομοκρατίας. Να τους ξαναδώσουν την απατηλή […]

Η Εκάβη και ο Γιώργος Ο Καζαντζάκης έχει γράψει ότι ερχόμαστε από την άβυσσο, οδεύουμε προς την άβυσσο και το ενδιάμεσο είναι αυτό που το λέμε ζωή. Ο Καραγάτσης, από την άλλη, πίστευε ότι ερχόμαστε από το χάος, καταλήγουμε στο χάος και το ενδιάμεσο είναι, επίσης, χάος. Ο «καζαντζακικός» και ο «καραγατσικός» τύπος Ελληνα θα […]

Δεκαεννέα Δεκεμβρίου σήμερα. Εξι μέρες πριν από αυτό, το ό,τι τέλος πάντων, που φέτος θα ονομάσουμε Χριστούγεννα. Μια επίφαση γιορτής που προσπαθούμε, με κακοκρυμμένη αγωνία, να συντηρήσουμε ποστάροντας στολισμένα δένδρα στα σόσιαλ μίντια και ανταλλάσσοντας εμπειρίες για ατελέσφορα delivery και click away. Υπό τον φόβο της αναζωπύρωσης που καταστέλλει εντός μας εκείνο το «αχ» με […]

Τα Λαυρεωτικά Από το 2015 που ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε την ηγεσία της χώρας, έως τις εκλογές του 2019, οι διακοπές του «άρχοντα της Κουμουνδούρου» αποτελούσαν επτασφράγιστο μυστικό. Περίεργο βέβαια, διότι έως τότε τα στιγμιότυπά από τις «στιγμές χαλάρωσης» του «γελαστού αγοριού» ήταν σαν από οικογενειακό άλμπουμ, ανοιχτό στον λαό. Η φωτογραφία του από εκείνη […]

Τραγούδια από τον δεύτερο όροφο Το 2000 ο σουηδός σκηνοθέτης Ρόι Αντερσον γύρισε το «Τραγούδια από τον δεύτερο όροφο» που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών. Μια ταινία χωρίς πλοκή, από τις πλέον δυστοπικές που έχω δει. Περιστατικά, ασύνδετα μεταξύ τους, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που παραπέμπει στην παραμονή ή την επαύριον της τελευταίας […]

Η Μπουένα… «Κάποια στιγμή το καλοκαίρι του 1945, η Μπουένα Σαρφατή βγήκε από το σπίτι της. Εβραία, τριάντα ετών, Σαλονικιά πάππο προς πάππο, η Μπουένα είχε μόλις γυρίσει στη Θεσσαλονίκη έχοντας διαφύγει στο βουνό, πολεμώντας αρχικά με τον ΕΔΕΣ, μετά με το ΕΑΜ και, τελικά, δραπετεύοντας στην Παλαιστίνη. Ο αδερφός της Ελιάου, η αδερφή της […]

Μαρία απ’ τη Σπάρτη, Ορέστη απ’ τον Βόλο* Το είχα παρατηρήσει από εκείνα τα χρόνια που τα αγωνιστικά καριοφίλια βροντοβαρούσαν στα διάσελα και τα ρουμάνια του αντιμνημονιακού έπους. Οταν το 61,31% των Ελλήνων ζητούσαν πίσω την αξιοπρέπειά τους – δηλαδή, ήθελαν τα δανεικά μας να είναι και αγύριστα. Τότε, λοιπόν, ο κάθε νιος και η κάθε […]

Δύσκολη εβδομάδα για να είσαι τρολ Αν γκουγκλάρεις τη λέξη τρολ, το Ιντερνετ θα σου προτείνει δύο ερμηνείες. Η μία αναφέρεται στα γιγάντια, ανθρωποφάγα ξωτικά της σκανδιναβικής μυθολογίας που ζουν στα δάση και κυκλοφορούν μόνο τη νύχτα. Η δεύτερη, στα γνωστά τρολ του Διαδικτύου. Ο όρος άρχισε να χρησιμοποιείται στα τέλη της δεκαετίας του 1980, […]

Συνταγή μιντιακής σούπας Παίρνουμε μισή (ούτε καν μια ολόκληρη) κολοκύθα που μας περίσσεψε από το Χάλοουιν. Την ψιλοκόβουμε και τη μαρινάρουμε σε ένα μείγμα από κομματική εμπάθεια, παραταξιακή στοχοποίηση, διοικητικά απωθημένα, ιδεοληπτικό αλαλαγμό, διαστρέβλωση στοιχείων – οι δόσεις δεν έχουν σημασία, «όσο πάρει» η συνείδηση του καθενός. Την αφήνουμε όλη τη νύχτα στη μαρινάδα. Την επόμενη […]

Μία φωτογραφία χίλιες λέξεις Δεν συμφωνώ πάντα με αυτό που λέει ο τίτλος. Ως «άνθρωπος των λέξεων» θέλω να πιστεύω ότι γνωρίζω καλά τις αποχρώσεις τους και ότι κάποιες φορές χρειάζονται πολλές φωτογραφίες για να αποδώσουν το σύνολο των σημαινομένων μιας λέξης. Ωστόσο, η φωτογραφία του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτρη Μπουραντώνη, ύστερα από […]

Μια τόσο κοντινή Ιστορία Ογδόντα χρόνια από εκείνο το πρωινό της 28ης Οκτωβρίου. Αυτό που διδαχτήκαμε στο σχολείο, τραγουδήσαμε στις μαθητικές γιορτές, διαβάσαμε στον «Μικρό Ηρωα» που μας είχε φυλαγμένο ο περιπτεράς, είδαμε στον κινηματογράφο – σε τεχνικολόρ εκδοχή, με τη Βουγιουκλάκη, την Καρέζη, τη Λάσκαρη ντυμένες και χτενισμένες με τη μόδα του 1970 και «επικολλημένες» […]

Υπάρχουν ιδανικοί αυτόχειρες; Ενας άνθρωπος 41 ετών αυτοκτόνησε. Κάτι ούτως ή άλλως τραγικό που, στην επικράτεια του Διαδικτύου, γίνεται σχεδόν «οικογενειακή υπόθεση». Πριν πληροφορηθούμε καλά-καλά το γεγονός αυτό καθαυτό, διαβάσαμε πώς επηρέασε το θυμικό του μέσου χρήστη των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης. Ο ένας συγκινήθηκε, η άλλη συγκλονίστηκε, ένας τρίτος έπεσε σε περισυλλογή, μια τέταρτη δάκρυσε […]

Ο ναυτικός, η Τσιγγάνα  και τα λεμόνια Τον «Ναυτικό με το τσιμπούκι» τον θυμάστε; Με το «σκαμμένο», αγέρωχο πρόσωπο και τη γαλάζια, γερακίσια ματιά που μοιάζει να ατενίζει μια βόρεια θάλασσα, κάτι απ’ τα νησιά Λοφότεν; Την «Τσιγγάνα με τις γαρίδες»; Σέξι και μαργιόλα, με την μπλούζα να γλιστράει ανέμελα και να αφήνει γυμνό τον […]

Η καλοσύνη των ξένων «Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν / μήνα σε γάμο ρίχνονται μήνα σε χαροκόπι; / Μηδέ σε γάμο ρίχνονται μηδέ σε χαροκόπι / Η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ’ αγγόνια»… Οπου Δέσπω, νύφες και εγγόνια, το αρματολίκι των σόσιαλ μίντια που έπιασε διάσελα, ραχούλες και ρουμάνια και σήκωσε τα […]

Ενα από τα αγαπημένα μου παιδικά τραγούδια έλεγε «Στου Μανώλα την ταβέρνα έπεσε μια τουφεκιά. Μπαμ! Και τρυπήσαν τα βαρέλια και χυθήκαν τα κρασιά. Φσσς!». Μεγαλώνοντας, εκστασιαζόμουν με τη φωνή της Βίκυ Λέανδρος όταν τραγουδούσε «Once upon a time there was a tavern…». Και όταν μεγάλωσα, στην ταβέρνα του Σαμπάνη στα Πατήσια μαθαίναμε την αλφαβήτα […]

«Αυτοπροστασία ή καραντίνα» ήταν το μότο του Κυριάκου Μητσοτάκη στο διάγγελμα της Πέμπτης. Και πριν βάλει τελεία στη φράση του, η αντιπολίτευση του πληκτρολογίου ξεκίνησε τον διαδικτυακό καλαματιανό. «Μα πώς είναι δυνατόν να μεταθέτει την ευθύνη στους πολίτες;» και «Ζητάει από εμάς να κάνουμε αυτό που δεν έκανε η κυβέρνησή του» και άλλα διάφορα που […]

Σύμφωνα με τον αμερικανό συγγραφέα Τόμας Πίντσον, αν καταφέρεις να κάνεις τον άλλον να ρωτάει τις λάθος ερωτήσεις, δεν θα πρέπει να ανησυχείς για τις απαντήσεις. Θεωρητικά, είναι όλες σωστές. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα κόλπο, ένα τρικ της αντιπολίτευσης – όχι και πολύ ηθικό βέβαια – σε οποιαδήποτε χώρα και σε οποιαδήποτε συνθήκη. Φτάνει να […]

Ως εισαγωγή, ένα περιστατικό που συνέβη πριν από τρία τέσσερα χρόνια. Οταν ήδη το γκουγκλάρισμα είχε μπει για τα καλά στη ζωή μας έτσι ώστε η ξώφαλτση πληροφορία να αντικαταστήσει την ουσιαστική γνώση. Ενας φίλος με καταγωγή από την Κύπρο, λοιπόν, είχε ανεβάσει στον λογαριασμό του τον στίχο του κύπριου ποιητή Κώστα Μόντη «Οταν διάβασα […]

Δεν είναι μόνο οι γραφικές καρικατούρες των σόσιαλ μίντια. Ούτε μόνο ο Μπαλάφας, ο Κραουνάκης, ο Λέκκας, ο Θαλασσινός και κάποιοι άλλοι – κυρίως του έντεχνου. Οι θεωρίες συνωμοσίας, όπως συνηθίσαμε να λέμε το λάβαρο της μπουρδολογίας απέναντι στην τεκμηρίωση της επιστήμης, την αντιπαράθεση της υποκειμενικής γνώμης με την αντικειμενική γνώση, είναι πλέον ένα γενικευμένο φαινόμενο. […]

Στο μυθιστόρημα του Στέφανου Δάνδολου «Φλόγα και άνεμος» – που μέσα από τον συγκερασμό μυθοπλασίας και αρχειακού υλικού «ζωντανεύει» τη θυελλώδη σχέση της Κυβέλης με τον Γιώργο Παπανδρέου – υπάρχει ένα κεφάλαιο με τίτλο «Βαλεντίνη». Πρόκειται για τη δισεγγονή της θρυλικής ηθοποιού που ο συγγραφέας την περιγράφει ως «Μια Ντολόρες ντελ Ρίο των Αθηνών». Η Βαλεντίνη Ποταμιανού […]

Οταν ήμουν μικρή, εκεί στα δέκα – δώδεκα, λέγαμε ανέκδοτα με τον Μπόμπο. Οι μεγαλύτεροι έλεγαν ανέκδοτα με τον Τοτό. Και οι νεότεροι με τον Λάκη. Θέλω να πω ότι η κάθε γενιά έχει τα δικά της ονόματα – φετίχ, τα δικά της ονόματα – αναφορές. Για παράδειγμα, σε εκείνη την ηλικία, ονειρευόμουν ότι με […]

Ξέσπασε, λέει, η Νεκταρία – στο facebook φυσικά. Και πολλοί διαδικτυακοί φίλοι της έσπευσαν να κοινοποιήσουν το ξέσπασμά της. (Μου κάνει εντύπωση ότι αυτές που ξεσπούν τα τελευταία χρόνια λέγονται Νεκταρίες και Μυρσίνες ή κάπως έτσι. Μια Καίτη, μια Μαίρη έχει να ξεσπάσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, από τη «Μαίρη Παναγιωταρά» δηλαδή). Η […]

Μακάρι να μην υπήρχε αναζωπύρωση του κορωνοϊού (ευτυχώς, η πνευμονολόγος Αναστασία Κοτανίδου μας καθησύχασε ότι δεν πρόκειται για δεύτερο κύμα). Μακάρι ο αριθμός των κρουσμάτων να είχε την προ διμήνου φθίνουσα πορεία και σήμερα τα νούμερα να ήταν μονοψήφια ή να πανηγυρίζαμε το «κανένα κρούσμα» ενώ το «κανένας θάνατος» να είχε παγιωθεί. Μακάρι να μην […]

Οπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, σε έναν παροξυσμό παρελθοντολαγνείας, έβγαλε το απόλυτο καλοκαιρινό της γκάτζετ – για έναν ανεξήγητο λόγο τα καλοκαίρια ευδοκιμεί το φαινόμενο. Τον Εμφύλιο. Σε 3D puzzle με 150 κομμάτια για «παιδιά» από 9 έως 99 ετών. Υπάρχει ένα θέμα γενικά με τις νεολαίες των κομμάτων. Αποπνέουν μια «ντουλαπίλα». […]

Υπάρχει μια περιρρέουσα αντίληψη, ενδόμυχη και μη διατυπωμένη. Οταν κάποιος που δεν έχει καταφέρει πολλά στη ζωή του, τα βάζει με έναν επιτυχημένο, αντανακλάται επάνω του κάτι από την επιτυχία και τη λάμψη του άλλου. Οσοι μάλιστα επιδίδονται συστηματικά σε αυτήν την τακτική, το θεωρούν μαγκιά. Μπορεί να ισχύει όταν ο διάσημος και επιτυχημένος, έχει […]

Εγινε την περασμένη Παρασκευή στο Προεδρικό Μέγαρο η καθιερωμένη δεξίωση για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Και, όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος οι προβολείς έπεσαν στα outfit των κυριών που παραβρέθηκαν. Κουτσομπολιό; Οπως θέλουμε ας το πούμε, εξάλλου η συγκεκριμένη εκδήλωση δεν προσφέρεται για βαθυστόχαστες πολιτικές αναλύσεις. Αλλά και, ως κουτσομπολιό, απολύτως δικαιολογημένο. Η σημειολογία […]

«Τι έγινε, τελικά, με την υπόθεση με το βιτριόλι;» με ρώτησε προχθές μια φίλη μου. Ποια υπόθεση; Ποιο βιτριόλι; Α, ναι. Αυτό που είχε ρίξει η 35χρονη στην 34χρονη. Ή μήπως η 34χρονη στην 35χρονη; ‘Η, εν αγνοία του, πέτρα του σκανδάλου δεν ήταν κάποιος 40χρονος. Πόσω ετών ήταν εκείνη από τη Θεσσαλονίκη που απήγαγε […]

Δύο χρόνια μετά, δεν θυμάμαι καν αν ήταν μία αίσθηση σε παρόντα, τότε, χρόνο ή προέκυψε εκ των υστέρων, όταν τα γεγονότα «πήραν φωτιά». Σαν να ξέραμε όμως, από νωρίς το απόγευμα εκείνης της ημέρας, ότι κι αυτή η 23η Ιουλίου θα γινόταν ένα «χρονόσημο» στη συνείδησή μας. Για δεύτερη φορά στη σύγχρονη Ιστορία μας. […]

«Παρ’ όλα όσα συμβαίνουν πρέπει να σταθούμε με ψηλά το κεφάλι» είπε πριν από τρεις ημέρες στο κεντρικό δελτίο του Mega ο νέος μητροπολίτης Ιμβρου και Τενέδου Κύριλλος. Και πρόσθεσε: «Η Αγία Σοφία είναι ιδέα, δεν μπορεί να περιοριστεί σε τέσσερις τοίχους. Είναι μέσα στην καρδιά μας. Στην ψυχή μας». Η ενθρόνισή του επρόκειτο να […]

Τι ωραία που ήταν στις δεκαετίες του 1950, του 1960, του 1970. Τότε που, τα καλοκαίρια, τρέχαμε ξυπόλητοι στον δρόμο, κάναμε μπάνιο με το λάστιχο, παγώναμε τις μπίρες στην παγωνιέρα και στο νησί υπήρχε μόνο μία, άντε δύο ταβέρνες και παραδοσιακά καφενεδάκια. Τα μαγαζιά που σήμερα είναι μπαρ και μπουτίκ στέγαζαν τσαγκαράδικα και σιδεράδικα. Κι […]

Οι υποθέσεις κι οι εικασίες περί του πού παραπέμπει ο κωδικός White Porscha είναι λίγο σαν το «ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι», αλλά, τέλος πάντων, ο νόμος και η δεοντολογία επιβάλλουν να παριστάνουμε, κάποιες φορές, τους χαζούς. Δεν πειράζει, υπάρχει άλλωστε μια λεπτή γραμμή που διαχωρίζει τον έξυπνο από τον εξυπνάκια, […]