Πώς να αντέξεις στο άκουσμα τέτοιας είδησης; Πώς να μην εκστομίσεις το «γιατί»; Ο Στέφανος Μπορμπόκης, αυτός ο …αέρας του παρελθόντος με το 7 στην πλάτη της φανέλας, δεν είναι πλέον κοντά μας. Λίγους μήνες προτού συμπληρώσει τα 60 του χρόνια. Έδωσε μάχη με τη νόσο του Αλτσχάιμερ , ενώ είχε και πολλά προβλήματα υγείας.
Ίσως οι νέοι να μην γνωρίζουν καλά τι παικταράς ήταν ο Μπορμπόκης. Και πόσο γοήτευε το κοινό με τις επελάσεις του τα χρόνια που αγωνιζόταν με τα χρώματα του ΠΑΟΚ. Τα NEA.gr επικοινώνησαν με έναν δικό του άνθρωπο, με έναν άλλοτε συμπαίκτη του Στέφανου.
Ο εξαιρετικός εκείνα τα χρόνια, Κυριάκος Αλεξανδρίδης, ήταν αναμφίβολα κατατοπιστικός:
«Ημασταν αδέλφια. Έως την τελευταία ημέρα. Δυστυχώς είναι η πλέον δυσάρεστη είδηση που θα μπορούσα να ακούσω. Κουράγιο στους πολύ δικούς του. Παίξαμε μια πενταετία στον ΠΑΟΚ και μετά βρεθήκαμε και στον Εδεσσαϊκό. Ξέρεις, η ζωή δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο. Και στη συνέχεια κοντά ο ένας στον άλλον ήταν. Φίλοι αληθινοί. Και μαζί στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ. Ο Στέφανος Μπορμπόκης άφησε το στίγμα του στον ελληνικό αθλητισμό, στο ποδόσφαιρο της Ελλάδας. Πλήγμα για όλη την αθλητική οικογένεια ο χαμός του».
Τον διακόπτω. Και του λέω: «Για μας στην Αθήνα, ο Μπορμπόκης με το 7 στην πλάτη έμοιαζε με έναν μικρό Σαραβάκο αλλά έπαιζε στον βορρά».
Χαμογελά λίγο και απαντά:
«Το μικρός εννοείται πως θέλει εισαγωγικά. Ετσι είναι. Ο Στέφανος υπήρξε μεγάλος ποδοσφαιριστής. Ο μοναδικός με θαυμαστή θητεία και στις τέσσερις ομάδες της Θεσσαλονίκης. Και με πολλές συμμετοχές στην εθνική ομάδα. Ένας παίκτης με χαρακτηριστικά που όλοι θέλουν στην εποχή μας. Αυτά που σήμερα αναζητούν, ο Στέφανος τα είχε. Διεισδυτικός, πήγαινε στο ένας με έναν, είχε ντρίμπλα, δημιουργούσε φάσεις. Αυτός από τα δεξιά και εγώ από τα αριστερά. Απλωνε το γήπεδο με τις κινήσεις του. Με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση. Όχι με την κάθετη πάσα, αλλά από την άκρη εκμεταλλευόταν τον χώρο και τα προσόντα του».
