Ιανουάριος του ’26. Κύπελλο. Ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον ΠΑΟΚ. Στο 7’ ο Μύθου το 0-1, ο Οζντόεφ το 0-2 στο 15’, τέλος το ματς και «πέταξε» η πρόκριση για τους Ερυθρόλευκους.
Φεβρουάριος: Ο Παναθηναϊκός επισκέπτεται το Νέο Φάληρο, βρίσκει πολύ νωρίς γκολ (ξανά στο 7’!) με τον Ταμπόρδα, φτάνει έτσι σε σημαντική νίκη (1-0).
Βράδυ Κυριακής, πρώτο ματς play offs, Απρίλιος: ο Ολυμπιακός κοντράρει την ΑΕΚ σε ένα ντέρμπι με σημασία όπως είναι όλα κάθε πρεμιέρας. Ο Κοϊτά σημαδεύει σωστά στο 5’, έρχεται το 0-1 για τους Κιτρινόμαυρους και στο φινάλε της αναμέτρησης ξεφεύγουν με πέντε βαθμούς διαφορά.
Κοινή συνισταμένη όλων των ανωτέρω; Όχι μόνο πως ο Ολυμπιακός δέχεται νωρίς γκολ, αλλά μετά δεν βρίσκει τον τρόπο να αντιδράσει. Να απειλήσει ουσιαστικά τον αντίπαλο. Να ανατρέψει τα δεδομένα και να φτάσει τουλάχιστον στην ισοφάριση. Και αυτό είναι κάτι που παραδέχεται και ο Μεντιλίμπαρ. Όταν, λοιπόν, σε τρία κομβικά ματς βγαίνεις από τις …ράγες με το «καλημέρα» ενός αγώνα, ξεκάθαρο είναι πως θα δυσκολευτείς στη συνέχεια.
Να ειπωθεί και κάτι ακόμη; Εδώ και κάμποσο διάστημα, ο Ολυμπιακός δυσκολεύεται αφάνταστα στο Γ. Καραϊσκάκης. Ας πάμε αρκετά πίσω. 1-1 με την Κηφισιά, 1-0 νίκη με τον Βόλο, 0-1 από τον ΠΑΟ, 2-0 τον Παναιτωλικό (με το δεύτερο γκολ να έρχεται στο 89’ από τον Γιαζίτζι), 0-0 με ΠΑΟΚ, 0-0 με ΑΕΛ Novibet και 0-1 με ΑΕΚ.
Το ζήτημα που αντιμετωπίζουν οι Ερυθρόλευκοι πρέπει να λυθεί αν θέλουν να μην πετούν βαθμούς. Οι πέντε βαθμοί της απόστασης από την κορυφή δεν είναι απαγορευτική διαφορά, μολονότι η ΑΕΚ έχει πλέον προβάδισμα και ετοιμάζεται να υποδεχθεί Ράγιο Βαγιεκάνο και ΠΑΟΚ. Αν όμως θυμηθεί ο Ολυμπιακός να σημειώνει γκολ, τότε ίσως δούμε κάτι διαφορετικό στη συνέχεια.
