Η κοινή στρατιωτική επιχείρηση του Ντόναλντ Τραμπ με το Ισραήλ κατά του Ιράν το Σάββατο αποτελεί τη δεύτερη φορά μέσα στη χρονιά που η Ουάσιγκτον πλήττει μεγάλη πετρελαιοπαραγωγό χώρα — με τις πιθανές επιπτώσεις στις διεθνείς αγορές να προμηνύονται αυτή τη φορά σαφώς βαρύτερες.
Η ένταση κλιμακώθηκε περαιτέρω όταν αξιωματούχος της ευρωπαϊκής ναυτικής αποστολής EUNAVFOR ASPIDES επιβεβαίωσε ότι εμπορικά πλοία λαμβάνουν μηνύματα μέσω VHF από τους Φρουρούς της Επανάστασης, σύμφωνα με τα οποία «κανένα πλοίο δεν επιτρέπεται να διέλθει από τα Στενά του Ορμούζ». Το Ιράν, μέλος του OPEC, ελέγχει το στρατηγικής σημασίας αυτό πέρασμα, απ’ όπου διακινείται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου — γεγονός που καθιστά ένα ενδεχόμενο κλείσιμό του εξαιρετικά κρίσιμο για την παγκόσμια οικονομία.
Παρότι η αμερικανική αγορά πετρελαίου παρέμεινε κλειστή το Σάββατο, οι τιμές είχαν ήδη κινηθεί ανοδικά, αγγίζοντας τα 67 δολάρια το βαρέλι εν αναμονή των εξελίξεων. Αναλυτές της Barclays εκτιμούν ότι το Brent θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και τα 80 δολάρια, εφόσον οι εχθροπραξίες παραταθούν.
Σε αντίθεση με τις περιορισμένες επιπτώσεις προηγούμενων επεμβάσεων, μια γενικευμένη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να διαταράξει σοβαρά τον εφοδιασμό από τη Σαουδική Αραβία και άλλους παραγωγούς, με άμεσες συνέπειες και για την Κίνα, η οποία απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών εξαγωγών. Την ίδια στιγμή, οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο ασκούν έντονη κριτική στον Τραμπ, προειδοποιώντας ότι τυχόν άνοδος στο κόστος ζωής και στις τιμές των καυσίμων θα επηρεάσει καθοριστικά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2026.
Παρά τους αυξημένους κινδύνους για τη ναυσιπλοΐα — από νάρκες έως επιθέσεις με drones — ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι οι ενεργειακές υποδομές του Ιράν παραμένουν λειτουργικές και, υπό διαφορετικές πολιτικές συνθήκες, θα μπορούσαν να ενισχύσουν σχετικά γρήγορα την παγκόσμια προσφορά κατά έως και 1 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως, όπως μεταδίδει το Politico.
Ωστόσο, η αβεβαιότητα κυριαρχεί. Η σταθερότητα που απαιτείται για την επιστροφή των επενδύσεων και την ομαλοποίηση των αγορών δεν διαφαίνεται άμεσα, ενώ ένα πλήρες κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ παραμένει ο παράγοντας-κλειδί που θα μπορούσε να εκτινάξει τις τιμές της ενέργειας σε ανεξέλεγκτα επίπεδα παγκοσμίως.
