Ανάμεσα σε δύο κόσμους που ορίζονται από την αυστηρή τάξη του φαρμακείου απαιτεί προετοιμασία, συνέπεια και αδιάκοπη ενημέρωση και την καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία κινείται ο Εμίλιο Παπαευαγγελίου . Ο ιταλικής καταγωγής φαρμακοποιός που εργάζεται και δημιουργεί στη Λοκρίδα της Φθιώτιδας, παρουσιάζει εξήντα έργα, τα οποία φιλοτέχνησε  σχεδόν αποκλειστικά με στυλό διαρκείας, πάνω καμβά  ή σε  φύλλα μηνιαίων επιτραπέζιων ημερολογίων.  Αυτά τα έργα συγκροτούν την  ατομική του έκθεση με τίτλο «Ανάμεσα/In-Between» η οποία φιλοξενείται στο European Centre Athens, σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Ελισάβετ Πλέσσα.

Πώς είναι να μοιράζεστε την ημέρα σας ανάμεσα στο φαρμακείο και τη ζωγραφική;

Αυτομάτως, ο χώρος μετατρέπεται ταυτόχρονα σε χώρο φροντίδας και δημιουργίας. Πρόκειται για μια διαρκή άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική συνέπεια και την καλλιτεχνική ανησυχία.  Από τη μία, η άμεση φροντίδα των ανθρώπων που με επισκέπτονται,  από την άλλη, η επεξεργασία και η δημιουργία εικόνων που γεννιούνται από τις πρόσφατες εμπειρίες μου. Είναι μια συναρπαστική συνύπαρξη.

Θεωρείτε ότι η φαρμακευτική σας ιδιότητα επηρεάζει τον τρόπο που προσεγγίζετε τη ζωγραφική, σε επίπεδο πειθαρχίας ή σύνθεσης;

Με τη σωστή «δόση», ναι. Άλλοτε ως μεθοδολογία, άλλοτε ως πηγή έμπνευσης. Η ιδιότητα του φαρμακοποιού συμπληρώνει και συνδιαμορφώνει τις εικόνες που τελικά δημιουργούνται.

Έχει υπάρξει ποτέ στιγμή που ένας πελάτης να έγινε, άθελά του, αφορμή για ένα έργο;

Όχι. Δεν αφήνω ποτέ την ανάγκη για ζωγραφική να επηρεαστεί από συγκεκριμένα πρόσωπα. Αντίθετα, η ίδια η λειτουργία του φαρμακείου μπορεί να αποτελέσει αφορμή και η βιωμένη εμπειρία να αποτυπωθεί στην ενότητα έργων που συγκροτούν το «Ημερολόγιο του φαρμακείου».

Η πρακτική αναγκαιότητα που μετατρέπεται σε δημιουργική διαδικασία, όπως επισημαίνει και η επιμελήτρια Ελισάβετ Πλέσσα. Πώς θα περιγράφατε αυτή τη μετάβαση από τον περιορισμό στην ελευθερία;

Θα έλεγα ότι ο άνθρωπος διαχειρίζεται την ανάγκη έκφρασης με τα εργαλεία που ο ίδιος θεωρεί πως τον καλύπτουν. Με το στυλό αισθάνομαι πως έχω πλήρη έλεγχο, αλλά και απόλυτη ελευθερία μέσα στον χώρο όπου ζωγραφίζω.

Ποιοι λόγοι σας οδηγούν στην επιλογή του στυλό διαρκείας ως κύριου εκφραστικού μέσου;

Είναι μια συνθήκη που γεννιέται ανάμεσα στην πρακτική αναγκαιότητα του χώρου και σε μια συνειδητή προσωπική επιλογή: την επιθυμία μου να δημιουργώ με λεπτομέρεια και ακρίβεια τα έργα μου.

Πώς επηρεάζει η εργασία σε χαρτί ή σε καμβά τη χειρονομία και τη σκέψη σας κατά τη διάρκεια της δημιουργίας;

Ο χρόνος είναι καθοριστικός για το αποτέλεσμα των έργων μου. Η ενότητα των έργων σε χαρτί πραγματοποιείται μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο εκτέλεσης , συνδέεται άμεσα με την καθημερινότητα και με μια πιο απελευθερωμένη διάθεση δημιουργίας. Αντίθετα, στα έργα σε καμβά η διαδικασία είναι εντελώς διαφορετική: η εικόνα έχει ήδη δημιουργηθεί μέσα μου και παραμένει μαζί μου για μεγάλο διάστημα, είτε δουλεύοντάς την είτε απλώς παρατηρώντας την, έως ότου ολοκληρωθεί.

Υπάρχει χώρος για το τυχαίο ή το λάθος στη δουλειά σας, δεδομένης της ακρίβειας που απαιτούν τα μέσα που χρησιμοποιείτε;

Το λάθος δεν είναι αναγκαίο, αλλά μπορεί να ενσωματωθεί οργανικά στο σύνολο των γραμμών.

Γεννηθήκατε στην Ιταλία, ζείτε και δημιουργείτε στην Ελλάδα και έχετε εικαστική παρουσία στη Γερμανία. Πώς διαμορφώνεται η καλλιτεχνική σας ταυτότητα μέσα από αυτή τη διαπολιτισμική εμπειρία;

Τα έργα μου φέρουν γραμμές που έχουν καταγωγή από διαφορετικούς πολιτισμούς, με μια ταυτότητα διαχρονική. Νιώθω όλο και πιο έντονα την ανάγκη να γνωρίζω τόπους και πολιτισμούς που θα ολοκληρώνουν την προσωπικότητά μου— είτε ως άτομο, είτε ως καλλιτέχνη.

INFO

Εμίλιο Παπαευαγγελίου,  «Ανάμεσα / In -Between» έως 15 Φεβρουαρίου

European Centre Athens, Μητροπόλεως 74, Πλάκα, τηλ. 210 3428511

Ελεύθερη είσοδος