Ναι, ο Γιάννης Μπέζος είναι ο καλεσμένος του Ανέστη Ευαγγελόπουλου, στο AnesTea The Podcast powered by TA NEA, για αυτή την εβδομάδα, σε μια συνέντευξη εφ’όλης της ύλης. Ο σπουδαίος ηθοποιός, ξετυλίγει το νήμα της ζωής του, απαντά σε όλα, για τον πολιτισμό, το θέατρο, την οικογένεια του αλλά και.. το κράτος. Σε μια σπάνια συνέντευξη, ο σπουδαίος και ειλικρινής ηθοποιός, Γιάννης Μπέζος, που μας έκανε να τον γνωρίσουμε καλύτερα. Ο Γιάννης Μπέζος δεν μάσησε τα λόγια του, ως συνήθως και μίλησε για τα πάντα στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο. Βάζει φίλτρο; Φυσικά, αλλά ποτέ δεν χαϊδεύει αυτιά. Ούτε λειτουργεί με πείσμα.
Λέει αυτά που πιστεύει. Εκτιμάει ο κόσμος , όπως λέει, την ειλικρίνεια του και αργά η γρήγορα θα καταλάβουν την στάση του. Όπως μάλιστα ανέφερε ο ίδιος “η αλήθεια παραμένει αλήθεια με όποιον τρόπο και να την πεις, αλλά έχει ένα άλλο αντίκτυπο όταν την πεις με έναν τρόπο διαφορετικό. Πολλές αλήθειες υπάρχουν, αλλά έχει πολύ μεγάλη σημασία το πώς λέγεται για να μπορέσει να μετρήσει. Με αυτή την έννοια το λέω.” τόνισε.
Σε αυτό το πλαίσιο συζήτησαν αρχικά για το πως βλέπει τον κόσμο του σήμερα, τις βαθιές ανάγκες που έχει και κατέληξαν στο πως θα ήθελε ο κόσμος να τον μνημονεύει αναφέροντας:
“Φυσικά δεν ξέρω πως θα μνημονεύουν αυτό που θα θέλατε. Ναι, δεν ξέρω. Αυτό ακριβώς δεν είναι από αυτά που με ενδιαφέρουν τόσο πολύ. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ ο τρόπος που ζω καθημερινά. Δηλαδή θ’ ακουστεί. Μπορεί να ακουστεί βαρύγδουπο, αλλά δεν μπορώ να το πω αλλιώς ή με ενδιαφέρει η ποιότητα της σκέψης της καθημερινής και κατ’ επέκταση και η ποιότητα του αισθήματος. Γιατί αυτά τα δύο συνυπάρχουν. Ο τρόπος που σκεπτόμαστε, που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα προδικάζει ως ένα σημείο και τον τρόπο που αισθανόμαστε. Έτσι δεν είναι; Αυτό, αυτή η ποιότητα εμένα με ενδιαφέρει πάρα πολύ. Δεν θέλω δηλαδή να αφήνω τον χρόνο να κυλάει και να αναλώνεστε.”
Τέλος, ο ίδιος υποστήριξε πως είμαστε ο λαός του κλάματος. Συγκεκριμένα ανέφερε πως: «Ακριβώς επειδή το λέω αυτό, επειδή η χώρα μας ή η διάθεσή μας γενικά σαν χώρα, για πολλούς λόγους ιστορικούς όπως σας είπα και κοινωνικούς κτλ είναι λίγο. Είμαστε λίγο λαός του κλάματος, λίγο εγώ δεν μπορώ αυτή την. Αυτό το κλίμα δεν πάω, δεν θα πάω στο άλλο άκρο, ότι είμαστε ένας λαός που υποδύεται το χαρούμενο, Αλλά δεν μπορώ να ζήσω την καθημερινότητά μου με ένα μόνιμο παράπονο κι ένα μόνιμο κλάμα. Δεν μ’ αρέσει ότι φταίνε όλα γύρω μου. Είμαι πιο πολύ σε αυτό που έλεγε ο Καζαντζάκης ότι αν θέλεις να φτιάξεις κάτι και να φτιάξεις έναν καλύτερο κόσμο, φτιάξτον και μπες μέσα».
Τα μεγαλύτερα ψώνια είναι οι πολιτικοί
Βλέπει ο Γιάννης Μπέζος τηλεόραση ; Φυσικά και βλέπει, όπως και δελτία, σειρές αλλά και αθλητικά. Συγκεκριμένα, ο ίδιος ανέφερε: «Η ελληνική τηλεόραση το έχει αυτό το κακό. Είναι ψευτο χαρούμενη. Λες γιατί είναι όλοι χαρούμενοι; Γιατί πρέπει; Δεν λέω να είναι σκυθρωποί, αλλά όταν είσαι χαρούμενος χωρίς λόγο, κάτι κάτι είναι ύποπτο».
Συμπλήρωσε μάλιστα πως «το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι τα δελτία είναι λίγο μονοθεματικά, πολλές φορές αρνητικά. Δεν σου δίνουν ας πούμε μια σφαιρική ενημέρωση του τι γίνεται στον πλανήτη. Γιατί δεν μπορεί να γίνονται μόνο αυτά. Δεν είναι μόνο πέντε θέματα που αφορούν τη χώρα μας. Υπάρχουν πράγματα που γίνονται σε όλο τον κόσμο, τα οποία είναι πολύ σημαντικά. Την ίδια ώρα ακόμα και στην πατρίδα μας γίνονται πολύ σημαντικά πράγματα, τα οποία δεν τα μαθαίνουμε. Ενδεχομένως να μαθαίνεις από το διαδίκτυο ή να τα μαθαίνεις από τις εφημερίδες. Και εγώ διαβάζω εφημερίδες, κυρίως το Σαββατοκύριακο, οι οποίες έχουν αυτό το καλό ότι μπορούν να αναπαράγουν πράγματα, να αναδημοσιεύουν πράγματα, έχουν αναλυτικά σχόλια και με ενδιαφέρει πάρα πολύ».
ΝΕΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ
Φυσικά και συζήτησαν για την νέα γενιά ηθοποιών όπου ο Γιάννης Μπέζος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Οι νέοι πρέπει να τα ξέρουν όλα. Οι παλιοί δεν ξέρουν τίποτα. Οι νέοι από τη φύση τους που τα ξέρουν όλα. Οι μεγάλοι πρέπει να έχουν ερωτηματικά. Αυτή είναι και η γοητεία της ζωής. Όσο μεγαλώνεις πλησιάζεις προς τις ερωτήσεις. Όταν είσαι μικρός έχεις απαντήσεις. Αυτό είναι και η γοητεία της ζωής».
Συμπλήρωσε ακόμη «οι νέοι δεν θέλουν να θέλουν να τα γκρεμίσουν όλα. Bέβαια να κατακτήσουν τον κόσμο. Είναι η φύση τους αυτή έτσι; Οι μεγάλοι πρέπει να έχουν ερωτηματικά. Όταν οι μεγάλοι συμπεριφέρονται σαν νέοι είναι γελοίοι. Και αυτό είναι σύνηθες, νομίζω”.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Τέλος, ο Γιάννης Μπέζος έχει άποψη και το έχει αποδείξει. Στο τέλος της συζήτησης λοιπόν ερωτήθηκε και για την άποψη του όσον αφορά την πολιτική και το πως βλέπει τους δημοφιλείς ανθρώπους που πολιτεύονται. Ο ίδιος χωρίς φίλτρο απάντησε: «Όλοι έχουν το δικαίωμα να εκτεθούν δημόσια και να εκλεγούν και να μιλήσουν. Η πολιτική είναι και αυτή μια πολύ μεγάλη τέχνη. Υπάρχει κάτι που ξεπερνά η πολιτική. Είναι νούμερο ένα σε αυτό που ονομάζεται ψώνιο. Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση το πρώτο ψώνιο της πολιτικής. Τα άλλα έπονται σε απόσταση. Αυτό δεν το λέω υποχρεωτικά ως κακό. Είναι άνθρωποι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτό. Θέλουν να παρεμβαίνουν στα κοινά».
Ακόμη συμπλήρωσε: «Προσφέρει μια βαθιά ικανοποίηση ότι κατάφεραν να αλλάξουν κάτι; Βέβαια δεν το λέω ως κακό έτσι. Βέβαια αυτό έχει και αυτό τις διαβαθμίσεις του. Δηλαδή. Πρέπει να είσαι. Πρέπει να είσαι πολύ καλά προετοιμασμένος όταν πρόκειται να εκτεθείς δημόσια, δηλαδή να είσαι έτοιμος να εκτεθείς και στη χλεύη, όχι στη δόξα».
Κλείνοντας ο ίδιος τόνισε: «Για μένα η πολιτική είναι άνθρωποι. Δηλαδή η πολιτική με ήτα είναι πολιτικοί με όμικρον γιώτα. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή φωτισμένοι ηγέτες, άνθρωποι με αυτή τη στόφα. Αποφασιστική στόφα που θέλουν να αλλάξουν την ιστορία, θέλουν να αλλάξουν τη σελίδα. Είναι άνθρωποι που προσπαθούν να σε πείσουν ότι θα την αλλάξουν την ιστορία. Δηλαδή για μένα, ας πούμε, μπαίνοντας στα παπούτσια ενός νέου ανθρώπου που νιώθω πως ό,τι καταφέρνω τα καταφέρνω μόνος μου, δεν με βοηθάει κάποιο κράτος. Ούτε και εμπιστεύομαι κάποιο κράτος. Νιώθω ότι αυτό που μάχονται μεταξύ τους οι πολιτικοί είναι για το ποιος θα μας πείσει καλύτερα, Όχι ποιος αξίζει ουσιαστικά”.
Έχω κάνει την αυτοκριτική μου – Ο ρόλος του πατέρα είναι τέχνη
Έχει κάνει την αυτοκριτική του ο Γιάννης Μπέζος; Τι σχέση έχει με την κορή του; Ο Γιάννης Μπέζος είναι ίσως από τους πιο ειλικρινείς ανθρώπους του θεάματος, πράγμα που μερικές φορές δεν το αντέχουν πολλοί, αλλά όλοι τον εκτιμούν ταυτοχρόνως, γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο. Ο ίδιος στο παρελθόν είχε αναφερθεί στην απόμακρη σχέση που είχαν με την κόρη του, κάτι το οποίο το αναλύει εξονυχιστικά στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο και το AnesTea The Podcast powered by TA NEA.
Συγκεκριμένα ο Ανέστης Ευαγγελόπουλος ανέφερε: “Εσείς έχετε μιλήσει ανοιχτά για την απόσταση που είχατε με την κόρη σας σε αυτή την τρυφερή ηλικία της εφηβείας. Κάτι το οποίο μου έκανε πολύ εντύπωση γιατί οι άνθρωποι οι οποίοι χαίρουν πολύ μεγάλου θαυμασμού και αποδοχής από το ευρύ κοινό, πολλές φορές, ξέρετε, τους αρέσει να βαυκαλίζονται μέσα σε αυτή την επιτυχία και όλο αυτό που τους εκθειάζουν όλοι και είναι δύσκολο να κάνουν αυτοκριτική γι αυτό. Πολλές φορές ακούμε από αυτούς τους ανθρώπους συνεχόμενη κριτική, αλλά σπάνια αυτοκριτική. Ποια ήταν αυτή τη στιγμή που συνειδητοποιήσατε ότι πρέπει να αναμετρηθείτε με τον εαυτό σας;”
Στην ερώτηση ο Γιάννης Μπέζος απάντησε: “Πάντα είχα την τάση αυτή, την αυτοκριτική, ότι αν έκανα κάτι καλά, ότι αν αυτό που κάνω αποκαλύπτει κάτι στους άλλους” ενώ όσον αφορά την σχέση του με την κόρη του και αν βελτιώθηκαν οι σχέσεις τους απάντησε επίσης: “Φυσικά, οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πάντα ένα στοίχημα στη ζωή και μάλιστα όταν είναι τόσο κοντινές σχέσεις είναι πολύ ουσιαστικές κατά την άποψή μου”.
Aκόμα συμπλήρωσε: “Γεφυρώνεται όταν πλησιάζει, όταν, όταν τα εκθέσεις, δηλαδή όταν τα μοιραστείς, όταν τα μοιραστείς με το παιδί σου ή το παιδί σου μοιραστεί με εσένα. Έτσι, αυτό σημαίνει ότι βεβαίως το πρόβλημα μπορεί να παραμένει ως ένα βαθμό, αλλά δεν σε φοβίζει πια. Δηλαδή δεν σε χαρακτηρίζει. Και όλα αρχίζουν πια και μαλακώνουν, αλλά πρέπει να τα ονομάσουμε. Δηλαδή να μην τα φοβόμαστε. Να μην υποδυόμαστε ότι δεν τρέχει τίποτα. Σίγουρα κάτι τρέχει. Δεν υπάρχει περίπτωση κανείς γονιός να το κάνει εσκεμμένα αυτό, εκτός από περιπτώσεις διαστροφικές. Κανείς γονιός δεν είναι εσκεμμένα μακριά από το παιδί του, έτσι δεν είναι; Για κάποιο λόγο γίνεται. Σε παίρνει η ζωή από κάτω, υπάρχουν προβλήματα κτλ. Αλλά πάντα υπάρχει καιρός να αμβλυνθούν όλα αυτά και να έρθουν οι άνθρωποι κοντά. Και δεν μιλάω μόνο για το παιδί σου, αλλά και γενικότερα μπορεί να συμβεί αυτό. Δηλαδή μην λειτουργούν με πείσμα ότι τα ξέρουμε όλα και ότι καθόμαστε σε έναν θρόνο επάνω και είμαστε στο απυρόβλητο. Δεν υπάρχει άνθρωπος στο απυρόβλητο και δεν υπάρχει και κανείς αναντικατάστατος έτσι; ”.
Τέλος ανέφερε: “Ο πατέρας, η μητέρα σαν ρόλοι. Να το πούμε έτσι; Είναι πάρα πολύ δύσκολα πράγματα. Δεν είναι εύκολο. Δηλαδή. Η επαφή και το πώς συνομιλείς με το παιδί σου είναι πολύ μεγάλη τέχνη. Δεν είναι απλή υπόθεση. Θέλει τον χρόνο της, θέλει να σκέπτεσαι, θέλει να ενδιαφέρεσαι και θέλει να βάζεις λίγο και τον εαυτό σου σε δεύτερη μοίρα. Δηλαδή καταλαβαίνω ότι είναι ανθρώπινα λίγο δύσκολο αυτό να γίνει, αλλά πρέπει να γίνει και δεν πειράζει να ζοριστούμε. Να μια λέξη την οποία φοβόμαστε πάρα πολύ. Το ζόρισμα. Ε, άρα το ζόρισμα. και χρησιμοποιώ λέξη τουρκική. Το ζόρι είναι τούρκικη λέξη και δεν χρησιμοποιώ τη λέξη βία για να μην παρεξηγηθώ γιατί είναι παρεξήγηση πλέον ενώ είναι ταυτόσημο. Δηλαδή όταν λέμε ζορίζομαι δεν εννοώ να μας ζορίσεις, κάποιος να μας πιέσει, εμείς να πιεστούμε μέσα μας για να μπορέσουμε να αποκαλυφθούν καλύτερα, δηλαδή να γίνουμε καλύτεροι, να γίνουμε πιο λαμπεροί απέναντι στους άλλους”.
