Οι τελευταίες δηλώσεις του Μαρκ Ρούτε έχουν προκαλέσει μεγάλη ανησυχία αλλά και ερωτήματα. Ποιος είναι ο σκοπός του; Θα βγει σε καλό ή τόσο φιλική σχέση με τον Ντόναλντ Τραμπ; Είναι για προσωπικό όφελος ή για το γενικό καλό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ λοιπόν, μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ήταν κατηγορηματικός ως προς τον ρόλο της Ουάσινγκτον στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. «Αν κάποιος πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ή η Ευρώπη συνολικά μπορεί να αμυνθεί χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες, συνεχίστε να ονειρεύεστε. Δεν μπορείτε», δήλωσε χαρακτηριστικά ενώπιον των ευρωβουλευτών.
Ο Μαρκ Ρούτε παίρνει όλο και πιο ενεργά ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις. Από την ανταλλαγή μηνυμάτων με τον Νόναλτ Τραμπ για τον ρόλο του ΝΑΤΟ, μέχρι την συνάντηση στο Νταβός που έληξε με ένα είδος συμφωνία για την Γροιλανδία διαφαίνεται, αν όχι ένα σχέδιο, τουλάχιστον μια συγκεκριμένη στρατηγική.
Μέχρι στιγμής έχει ήδη κάνει 3 σημαντικές παρεμβάσεις:
– Ιδέα Ευρωπαϊκού στρατού: Σε πρόσφατες δηλώσεις του απέκλεισε την ιδέα ενός ξεχωριστού «ευρωπαϊκού στρατού» εκτός NATO, λέγοντας ότι θα ήταν αντιπαραγωγικός, υπερβολικά δαπανηρός και ενδεχομένως θα εξυπηρετούσε τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας
– Η Κρίση για τη Γροιλανδία και ο ρόλος του στο NATO: Το πρόσωπο κλειδί για την μερική αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ για το θέμα της Γροιλανδίας ήταν ο Μαρκ Ρούτε. Ο ίδιος μάλιστα ανακοίνωσε με τον Τραμπ συμφωνία με δύο «άξονες εργασίας» που αφορούν στη διατλαντική ασφάλεια στην Αρκτική και τη συλλογική άμυνα επιχειρώντας να δημιουργηθεί μια προσπάθεια να μετατραπεί η κρίση σε συνεργασία.
– Τοποθέτηση για την διατλαντική σχέση με τις ΗΠΑ: Η, τουλάχιστον αυστηρή, τοποθέτησή του όσον αφορά στην ανάγκη παρουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών για την σωστή υπεράσπιση της Ευρώπης.
Για πολλούς αναλυτές οι κινήσεις Ρούτε αποσκοπούν στο να διατηρήσει την κατάσταση ως έχει. Δηλαδή να διατηρηθεί το NATO αλλά και η συνεργασία Ευρώπης- ΗΠΑ στον τομέα της Άμυνας.
Για κάποιους διεθνείς αναλυτές μάλιστα, οι δηλώσεις του δεν είναι δηλώσεις κατά της Ευρώπης αλλά κατά της Ευρωπαϊκής αυταπάτης, για τον ίδιο, ότι η Ευρώπη μπορεί να προστατευθεί και μόνης της.
Τι προσπαθεί να καταφέρει και ποιοι ενοχλούνται περισσότερο;
Σκοπός του Ρούτε φαίνεται να είναι να πιέσει τις ευρωπαϊκές χώρες να βάλουν λεφτά στην άμυνα. Με την φράση δηλαδή «χωρίς τις ΗΠΑ δεν μπορείτε», το πραγματικό μήνυμα είναι: «Ξυπνήστε και αυξήστε αμυντικές δαπάνες». Στόχος του λοιπόν, φαίνεται να είναι οι χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία που δαπανούν πολύ λιγότερο από 2% του ΑΕΠ του για την άμυνα καθώς βρίσκονται σε θεωρητικά προστατευμένο περιβάλλον.
Επίσης για τον Ρούτε, όπως πολλές φορές έχει αναφέρει, η ιδέα του Ευρωπαϊκού στρατού αποτελεί από την μια σπατάλη χρημάτων και από την άλλη μια αφορμή για δημιουργία μεγαλύτερου ρήγματος στο ΝΑΤΟ. Φαίνεται λοιπόν να έχει αναλάβει τον ρόλο του σκληρού δασκάλου που φοβίζει, υπερβάλλει και προκαλεί έτσι ώστε να πετύχει μια αλλαγή συμπεριφοράς.
Αυτοί που ενοχλούνται περισσότερο είναι η Γαλλία και η Γερμανία. Η Γαλλία και ο Εμανουέλ Μακρόν κυρίως για τις στρατιωτικές του βλέψεις και η Γερμανία κυρίως πολιτικά.
Όσον αφορά στην Γαλλία ο Εμανουέλ Μακρόν προωθεί εδώ και χρόνια την «στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης» και στην ουσία ο Ρούτε «χαλάει την μαγιά» στον δρόμο που έχει στρώσει ο Μακρόν. Επίσης ακυρώνει στο σύνολό της την πολιτική Μακρόν αφαιρώντας του και πολιτικό κεφάλαιο στο ήδη δύσκολο εσωτερικό κλίμα που αντιμετωπίζει στη χώρα του.
Για την Γερμανία εντείνεται το ήδη μεγάλο εσωτερικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Αυτό του διχασμού για την πολιτική που πρέπει να επιλεγεί. Επίσης η στάση του Ρούτε έρχεται σε μια χρονική στιγμή που η Γερμανία προσπαθεί να κρατήσει με νύχια και με δόντια το αφήγημα περί «ηγέτιδας Ευρώπης».
Από την άλλη πλευρά οι χώρες Φινλανδία, Σουηδία, Πολωνία αλλά και οι Βαλτικές χώρες μάλλον βλέπουν θετικά τις πιέσεις Ρούτε καθώς ο «εχθρός» είναι πολύ κοντά στα σύνορά τους και θεωρούν ότι οι στήριξη των ΗΠΑ σε μια ενδεχόμενη κρίση θα είναι πολύ βοηθητική.
Συνοψίζοντας θα μπορούσε να πει κανείς, ότι ο Ρούτε δεν συγκρούεται με την Ευρώπη αλλά κυρίως με την Γαλλία και την Γερμανία (τις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης) ή το στρατόπεδο που επικροτεί την στρατιωτική αυτονομία της Ευρώπης. Την ίδια στιγμή όμως «συμμαχεί» με την Ανατολική Ευρώπη. Άρα μάλλον πρόκειται για ενδοευρωπαϊκή σύγκρουση γραμμών.
