Μετά τη φονική κακοκαιρία που χτύπησε την Ελλάδα, μετεωρολόγοι αλλά και παραδοσιακές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για την πιθανότητα εμφάνισης των λεγόμενων Αλκυονίδων ημερών μέσα στον Ιανουάριο ή στις αρχές Φεβρουαρίου.
Οι Αλκυονίδες χαρακτηρίζονται από ήπιο και ηλιόλουστο καιρό, περιορισμένους ανέμους και θερμοκρασίες υψηλότερες από τις κανονικές για την εποχή, προσφέροντας ένα πρόσκαιρο «διάλειμμα» καλοκαιρίας στην καρδιά του χειμώνα.
Πότε αναμένονται οι φετινές Αλκυονίδες
Σύμφωνα με παραδοσιακές προβλέψεις που βασίζονται στα Μερομήνια, οι Αλκυονίδες ημέρες ενδέχεται να κάνουν την εμφάνισή τους το διάστημα από 28 Ιανουαρίου έως 7 Φεβρουαρίου, με πιο ήπιες και ηλιόλουστες συνθήκες σε αρκετές περιοχές της χώρας. Ο υδράργυρος μάλιστα, τη συγκεκριμένη περίοδο, αναμένεται να δείξει ακόμα και πάνω από 18 βαθμούς Κελσίου.
Τι δείχνουν τα επίσημα προγνωστικά
Προς το παρόν, τα επίσημα προγνωστικά στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν μια σταθερή και γενικευμένη άνοδο της θερμοκρασίας στα επίπεδα που χαρακτηρίζουν τις Αλκυονίδες μέρες. Οι μετεωρολόγοι επισημαίνουν ότι η ατμοσφαιρική κυκλοφορία παραμένει ρευστή και ότι απαιτείται παρακολούθηση των δεδομένων σε εβδομαδιαία βάση.
Όπως σημειώνουν, ακόμη και αν υπάρξει πρόσκαιρη βελτίωση του καιρού, αυτή ενδέχεται να είναι περιορισμένη χρονικά, καθώς ο χειμώνας συνήθως επιστρέφει με νέα κύματα κακοκαιρίας, βροχών ή και χιονοπτώσεων.
Οι Αλκυονίδες μέρες, όταν και εφόσον εμφανιστούν, αποτελούν παραδοσιακά ένα σύντομο αλλά ευπρόσδεκτο διάλειμμα από το κρύο, πριν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος συνεχίσουν να δείχνουν το πιο «σκληρό» τους πρόσωπο.
Ο μύθος της Αλκυόνης
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν φτιάξει, όπως συνήθιζαν, έναν μύθο γι’ αυτά τα πουλιά, τις αλκυόνες. Σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο, η Αλκυόνη ήταν μια πολύ όμορφη και γοητευτική κοπέλα. Πατέρας της ήταν ο Αίολος, θεός των ανέμων, και μητέρα της η Ενάρετη (που σημαίνει αυτή που έχει όλες τις αρετές). Η Αλκυόνη είχε παντρευτεί τον Κήυκα. Το ζευγάρι ήταν πολύ ερωτευμένο και τέλεια ταιριασμένο. Έτσι, η Αλκυόνη και ο Κύηκας άρχισαν να νιώθουν ανώτεροι από τους ανθρώπους, ένιωθαν πως ήταν κι οι ίδιοι θεοί. Ο Κύηκας πίστευε ότι είχε ίση αξία με τον Δία και η Αλκυόνη με την Ήρα.
Ήταν τόσο σίγουροι, που ο Κύηκας άρχισε να αποκαλεί τη γυναίκα του «Ήρα» κι η Αλκυόνη με τη σειρά της άρχισε να αποκαλεί τον σύζυγό της «Δία». Μόλις το είδε αυτό ο πραγματικός θεός Δίας, το θεώρησε μεγάλη ασέβεια. Ήταν τόσο θυμωμένος που, μια μέρα, είδε τον Κύηκα με το καράβι του βαθιά στη θάλασσα και του έριξε κεραυνό. Το καράβι του Κύηκα καταστράφηκε κι αυτός, χωρίς να έχει κάποια βοήθεια, πνίγηκε μες στα πελώρια κύματα.
Μόλις η Αλκυόνη έμαθε όσα έγιναν, έτρεξε στην ακρογιαλιά με την ελπίδα ότι τα κύματα θα τον φέρουν πίσω ζωντανό. Όταν είδε μόνο λίγα ξύλα από το καράβι του, που είχαν ξεβραστεί στην όχθη, άρχισε να κλαίει. Θρηνούσε για μέρες και νύχτες τον αγαπημένο της, χωρίς να σταματάει. Ήταν τόσο μεγάλος ο πόνος της, που ο Δίας την λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε πουλί. Έτσι η Αλκυόνη έγινε ένα πουλί όμορφο σαν εκείνη, όταν ήταν άνθρωπος, που ζει κοντά στη θάλασσα σαν να περιμένει να βγει από τα κύματα η αγάπη του.
Όμως τα βάσανα για την Αλκυόνη δεν είχαν τέλος. Γεννούσε τα αυγά της μέσα στο χειμώνα, και τα κλωσούσε στα βράχια δίπλα στη θάλασσα. Τα κύματα, μεγάλα και άγρια, έφταναν στη στεριά, ανέβαιναν μέχρι τα βράχια και κατέστρεφαν τη φωλιά και τα αυγά με τα μωρά της. Ο Δίας θέλησε να διορθώσει το λάθος του. Έτσι, διέταξε για δεκαπέντε μέρες μέσα στον χειμώνα να ζεσταίνει ο καιρός και να σταματούν οι άνεμοι, για να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσά τα αυγά μέχρι να βγουν τα παιδιά της.
