Φορτισμένη εμφανίστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η 20χρονη Ντανάι Τζέσικα (Στεφανία), μιλώντας δημόσια για πρώτη φορά για τη δολοφονία της μητέρας της, Ενκελέιντα, η οποία τον Μάιο του 2024 δολοφονήθηκε στη μέση του δρόμου στο Μενίδι από τον πρώην σύζυγό της και πατέρα της, με 17 μαχαιριές.
«Σήμερα βρίσκομαι εδώ όχι μόνο για τη μητέρα μου, αλλά για όλα τα παιδιά που έμειναν πίσω», ανέφερε στην εκδήλωση με τίτλο «Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», που διοργάνωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρος της πολιτικής ομάδας της Αριστεράς, Κώστας Αρβανίτης, σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό «Γίνε Άνθρωπος».
Η νεαρή περιέγραψε με συγκλονιστικά λόγια τις συνθήκες του εγκλήματος: «Η μητέρα μου αφέθηκε στη μέση του δρόμου για ώρες, με ένα μαχαίρι καρφωμένο στην κοιλιά της». Μετά τη δολοφονία, η ίδια ανέλαβε τον ρόλο του γονέα για τον ανήλικο αδελφό της. «Τι θα είχε γίνει αν κάποιος την είχε ενημερώσει; Ίσως τώρα να ζούσε», είπε χαρακτηριστικά.
Όπως τόνισε, η μητέρα της είχε καταγγείλει επανειλημμένα τις απειλές που δεχόταν στις αστυνομικές και δικαστικές αρχές. «Φοβόταν και το είχε πει πολλές φορές. Όχι μία, αλλά τρεις. Κι όμως, συχνά της έλεγαν πως “δεν χρειάζεται να κάνει μήνυση”, ότι απλώς θα καταγραφεί το περιστατικό», σημείωσε.
Παρά τις καταγγελίες, ο δράστης παρέμενε ελεύθερος. «Την προηγούμενη ημέρα εκδικαζόταν το αυτόφωρο για την υπόθεσή της. Η μητέρα μου δεν ενημερώθηκε ποτέ. Δεν ήξερε ότι υπήρχε ενεργή δικαστική διαδικασία, ούτε αν εκείνος κυκλοφορούσε ελεύθερος. Πήγε να κοιμηθεί χωρίς να ξέρει ότι ήταν η τελευταία της μέρα», ανέφερε.
Η Ντανάι Τζέσικα κατήγγειλε σοβαρές ελλείψεις στο σύστημα προστασίας των θυμάτων έμφυλης βίας. «Της μίλησαν για διαδικασίες, για δομές, για panic buttons. Ποτέ όμως δεν της παρείχαν ουσιαστική ασφάλεια», είπε, υπογραμμίζοντας ότι οι καταγγελίες δεν συνοδεύτηκαν από αξιολόγηση κινδύνου, έγκαιρη ενημέρωση και άμεσα προστατευτικά μέτρα.
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισε λόγω καταγωγής και εθνικότητας και ζήτησε θεσμική και οικονομική στήριξη για τα παιδιά των θυμάτων. «Τα παιδιά των γυναικοκτονιών δεν είναι παράπλευρες απώλειες. Είναι και αυτά θύματα», τόνισε, ζητώντας υποχρεωτική ενημέρωση των θυμάτων σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ενιαία ευρωπαϊκά πρωτόκολλα αξιολόγησης κινδύνου και άμεση εφαρμογή προστατευτικών μέτρων όταν υπάρχουν επαναλαμβανόμενες καταγγελίες.
