Δεν μου τα έσιαξες καλά φέτος Θοδωράκη μου… Καθόλου καλά! Και η γιορτή σου και ψυχοσάββατο κι απανωτούρλα η μέρα της Γυναίκας, είναι πολύ μεγάλο πρότζεκτ για τις αντοχές μου. Τι να πρωτοκάνω; Να σου πάρω δώρο, να φτιάξω κόλλυβα ή να δηλητηριάσω τη γυναίκα μου; Ή να γιορτάσω την τριπλή γιορτή μόνος μου στην Πάολα; Ή μήπως να κάνω τις βαλίτσες μου για Κριμαία; Είμαι σε υπαρξιακό αδιέξοδο, μη σου πω μεγαλύτερο κι από αυτό της Βάνας Μπάρμπα. Η οποία είναι πάρα πολύ θυμωμένη. Με την ελληνική κυβέρνηση απ’ όπου κι αν προέρχεται. Διότι, σου λέει, πρέπει να απαγορέψουν εδώ και τώρα τα τούρκικα σίριαλ. Το κατήγγειλε φάτσα φόρα καθώς έβγαινε από θεατρική πρεμιέρα. Ναιαιαιαιαι! Φταίνε τα τούρκικα που η ίδια παίζει σε καφετέριες. Ετσι είπε, έτσι σου το λέω. Διότι παλιά που δεν είχαμε τούρκικα –αυτό μόνος μου το λέω –η Βάνα από το Εθνικό έβγαινε, στου Κουν έμπαινε. Αλλη διαδρομή δεν ήξερε η γυναίκα. Και τώρα; Από καφετέρια σε πατισερί κονφισερί. Ενεκα τα τούρκικα! Διότι, όπως κατήγγειλε με μετωπική στάση στο μικρόφωνο, οι πολιτικοί νοιάζονται για τους τούρκους ηθοποιούς, όχι για τους έλληνες. Πες τα χρυσόστομη! Δεν το βλέπω εγώ στο μάτι του Σταϊκούρα; Αλλη έγνοια δεν έχει απ’ το επόμενο next big thing στην καριέρα του Χαλίτ Εργκέντζ. Του Σουλεϊμάν, ντε!

Η κόρη γίνηκε γυναίκα, μα εγώ απόμεινα παιδί

Τελικά, λέω να μην κάνω κόλλυβα σήμερα. Αυτά είναι παλιακά πράγματα Θοδωράκη μου. Τώρα έχουμε καινούργια. Πράγματα και λέξεις. Θυμάσαι που παλιά, πριν από λίγα χρόνια δηλαδή, μιλούσαμε για τις αρπαχτές των καλλιτεχνών στην επαρχία; Ε, τώρα τις λένε επιλεκτικές εμφανίσεις. Γιατί υπάρχουν και κάποια ιερά και όσια. Κάποια ταμπού. Μπορείς να πεις τώρα ότι η Δέσποινα Βανδή κάνει στα ρεπά του «The Voice» αρπαχτές; Ενώ το «επιλεκτική εμφάνιση» εχει άλλο εφέ. Εδώ είπε ο Γιώργος Λιάγκας στην εκπομπή του ότι ο Μιχάλης Χατζηγιάννης (φωτογραφία) δεν γεμίζει πια μαγαζιά και οι ξανθιές των πρωινομεσημεριανάδικων κήρυξαν εναντίον του τζιχάντ. Ε, τι να κάνουμε; Ο Χατζηγιάννης όχι απλώς δεν γεμίζει μαγαζιά, αλλά αδειάζει και θέατρα…
Γυναίκα θα πει δουλειά, προκοπή και μητέρα ζωή

Νέα ήθη και νέα ύφη, λοιπόν. Αντιστρόφως ανάλογα δε. Οσο λιγότερο το ήθος τόσο περισσότερο το ύφος. Γιατί εγώ, έλλειψη ήθους το θεωρώ μεγάλα ονόματα, με μεγάλα κασέ να συνωστίζονται σε πάρτι, να φωτογραφίζονται με επιχειρηματίες που δεν γνωρίζουν, να τους κάνουν λεζάντα στις κάμερες μόνο και μόνο για να πάρουν δωράκι. Είναι θέμα αισθητικής. Και από την αισθητική στην ηθική δυο τρία αεροπορικά εισιτήρια δρόμος είναι… Από την άλλη, μάλλον έχω χάσει επεισόδια στο fast forward, αφού ο νεαρός ηθοποιός Λεωνίδας Καλφαγιάννης (φωτογραφία) που έγινε γνωστός από μια διαφήμιση (η εμφάνισή του στο «Κάτω Παρτάλι» έπεται) θεωρεί υποχρέωσή του να διευκρινίσει σε συνέντευξή του ότι δεν είναι ο Τζορτζ Κλούνι… Εχω χάσει όμως επεισόδια και στο rewind. Διότι η Μαρίζα Κωχ διεκδικεί ξανά συμμετοχή στη Γιουροβίζιον ως Κρυσταλλία με τη συνέχεια τού «Παναγιά μου, Παναγιά μου». Ενα τραγούδι που οι στίχοι του λένε «Βουτιά στη θάλασσα, παντάνασσα». Τη λέξη Παντάνασσα σε τραγούδι έχω να την ακούσω από τα βάθη της Μεταπολίτευσης. Ριμάριζε πάλι με «θάλασσα» και στη συνέχεια έλεγε και «όρτσα τα πανιά κόντρα στον δεληβοριά». Γιατί δεν προσθέτουν πάλι δεληβοριά να συγκινήσει όσους ξένους αφήσει ασυγκίνητους η παντάνασσα;