Η Βρετανική Κινηματογραφική Ακαδημία γιορτάζει. Και έχει κάθε λόγο: με ταινίες σαν τον «Εγωιστή γίγαντα» και το «12 χρόνια σκλάβος», μπορεί να διατείνεται πως επιστρέφει δυναμικά στα πράγματα. Τώρα, θα μου πείτε, από πού κι ώς πού, το τελευταίο να «περνάει» ως αγγλικό φιλμ; Μα πρόκειται για αγγλοαμερικανική συμπαραγωγή και ο σκηνοθέτης, Στιβ Μακ Κουίν είναι βρετανός! Γενικώς το ζήτημα των συμπαραγωγών περνάει συχνά στο ντούκου, αλλά αν δεν γνωρίζεις τι συμβαίνει πίσω από την παραγωγή κάθε φιλμ, είναι λογικό να απορείς για τις βραβεύσεις του «Gravity»! Βέβαια άλλο το ζήτημα της εθνικότητας και άλλο της ταυτότητας: το 90% των ταινιών που βρέθηκαν συνυποψήφιες υπακούουν σε χολιγουντιανές συμβάσεις και ελάχιστα χρωστούν στους μεγάλους βρετανούς μάστορες του παρελθόντος.
Αυτό ελάχιστα έδειξε να απασχολεί τους παρευρισκομένους, όλοι τους αρκούντως λαμπεροί, από τον Λεονάρντο ντι Κάπριο και τον Μπραντ Πιτ μέχρι την απαστράπτουσα Ελεν Μίρεν που χρίστηκε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας για την προσφορά της στο βρετανικό σινεμά - λίγο πριν ο Στέφεν Φράι που παρουσίασε την όλη τελετή αποκάλεσε τον δούκα του Κέιμπριτζ... εγγονό της.
Ο Φράι άνοιξε την τελετή ζητώντας από τον Λεονάρντο ντι Κάπριο να στείλει ένα φιλί στην κάμερα του video-wall («δεν θα ξαναπλύνω ποτέ τα μάτια μου!») ενώ φρόντισε να τονίσει πως οι μικροί και περιεκτικοί λόγοι των βραβευθέντων θα εκτιμηθούν δέοντος. Παρ' όλα αυτά, το εναρκτήριο νουμεράκι με τον βρετανό ράπερ Tinie Tempah και την ομοεθνή του Laura Mvula θα μπορούσαν να λείπουν. Εύκολα.

Ο ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΣ. Το πόσο παράταιρη φαντάζει η τιμητική βράβευση του Πίτερ Γκρίναγουεϊ σε αυτόν τον καμβά δεν περιγράφεται, είναι όμως μια καλή ευκαιρία για να θυμηθούμε πως, όντως κάποιες από τις ταινίες της φιλμογραφίας του παραμένουν αξεπέραστα αριστουργήματα (λίγοι έχουν ξεχάσει την «Κοιλιά του αρχιτέκτονα» ή την κορυφή του, το «Ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναίκα του και ο εραστής της» που είχε σκίσει εισπρακτικά ακόμη και στη χώρα μας, τότε δηλαδή που το ελληνικό κοινό ήταν ακόμα «εκπαιδευμένο» στα δύσκολα). «Παλιά μου άρεσε να θεωρώ τον εαυτό μου περιθωριακό, αλλά μετά συνειδητοποίησα πως δεν θέλω να με αγνοούν. Πραγματικά με εκπλήσσει που ένας τόσο συντηρητικός οργανισμός όπως αυτός της Βρετανικής Ακαδημίας με καλωσορίζει στους κόλπους του» θα πει παραλαμβάνοντας το βραβείο, σε μια από τις σπάνιες στιγμές αμηχανίας του.

Επίσης, είχαμε μιλήσει μέσα από αυτές τις σελίδες για το μικρό θαύμα της τελευταίας ταινίας του Στίβεν Φρίαρς «Philomena», και παρά τη μη βράβευση της Τζούντι Ντεντς, το BAFTA διασκευασμένου σεναρίου αποζημίωσε τους συντελεστές. «Εχω κερδίσει κι άλλες φορές, πρώτη φορά όμως κάνοντας κάτι τέτοιο, μια άσκηση ειλικρίνειας» δήλωσε ο πρωταγωνιστής και συν-σεναριογράφος Στιβ Κούγκαν. Σε ό,τι αφορά τη γυναικεία ερμηνεία, το βραβείο α' ρόλου πήγε στην Κέιτ Μπλάνσετ για τη «Θλιμμένη Τζάσμιν», προετοιμάζοντας το έδαφος για την εξαιρετικά πιθανή οσκαρική της βράβευση. Η Μπλάνσετ αφιέρωσε το βραβείο της στον πρόσφατα χαμένο συνάδελφό της Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν: «Ανέβασες την μπάρα τόσο ψηλά... Φιλ, αυτό είναι για σένα, μπάσταρδε. Ελπίζω να είσαι υπερήφανος».
Εδώ ας σχολιάσουμε ένα παράδοξο: περισσότερο κι από τις Χρυσές Σφαίρες, τα BAFTA φέτος λειτούργησαν σαν οσκαρικά προγνωστικά, και δεν είμαι βέβαιος περί του κατά πόσο αυτό «τιμάει» τη βρετανική κινηματογραφία. Ο Αλφόνσο Κουαρόν πάντως πήρε το βραβείο σκηνοθεσίας, ενώ αυτό της καλύτερης ταινίας κέρδισε το «12 χρόνια σκλάβος», μια μοιρασιά η οποία ακούγεται εδώ και καιρό. Το δε βραβείο α' ανδρικού ρόλου για τον ρόλο του στην ίδια ταινία απέσπασε ο Τσιουίτελ Ετζίοφορ, ξεσηκώνοντας κύματα επιδοκιμασιών από τους συνυποψηφίους του Τομ Χανκς και Λεονάρντο ντι Κάπριο. «Ευχαριστώ πάρα πολύ αλλά... αυτό είναι δικό σου Στιβ» είπε απευθυνόμενος στον σκηνοθέτη του, «πικάροντας» και λίγο τα μέλη της Ακαδημίας που μόλις τον βράβευσε.
Στην ξενόγλωσση κατηγορία θριάμβευσε η «Τέλεια ομορφιά» του Πάολο Σορεντίνο, ο οποίος όμως «έσπασε» κάπως το εορταστικό κλίμα: αφιέρωσε το βραβείο του στον σκηνοθέτη Κάρλο Ματσακουράτι. Κι εγώ που δεν είχα ιδέα, έψαξα στα γρήγορα για να «μάθω» πως ο ταλαντούχος ιταλός σκηνοθέτης είχε αφήσει την τελευταία του πνοή λίγες μέρες νωρίτερα σε ηλικία 57 ετών. Στενάχωρο. Κι αν έχετε χρόνο (και ομιλείτε την ιταλική) αναζητείστε οπωσδήποτε την κωμωδία του «La lingua del santo». Να πω πάντως πως το συνυποψήφιο στα Οσκαρ «Ομάρ» δεν βρισκόταν στην αγγλική λίστα, και οι δυο αυτές ταινίες ενδέχεται να κονταροχτυπηθούν μέχρι το φώτο φίνις. Αν δεν έχετε δει καμία από τις δυο, σπεύσατε.
Βραβείο ντοκιμαντέρ στο πολυακουσμένο «The art of killing» που κανείς έλληνας διανομέας δεν είχε το σθένος να εξασφαλίσει - κρίμα γιατι πρόκειται για το κορυφαίο της χρονιάς στο είδος του - και βραβείο κορυφαίου επιτεύγματος στο αγγλικό σινεμά στο «Gravity» του Κουαρόν (που μίλησε και στα ισπανικά!). Σημειώστε πως η ομάδα που σχεδίασε όλα αυτά τα εκπληκτικά ειδικά εφέ είναι 100% βρετανική, οπότε δικαιολογημένη η περηφάνια. Τέλος τα βραβεία β' ανδρικού και β' γυναικείου ρόλου πήγαν στον Μπαρκάντ Αμπντί του «Κάπτεν Φίλιπς» και στη Τζένιφερ Λόρενς του «Οδηγός διαπλοκής» αντίστοιχα. Η τελευταία δεν ήταν εκεί για να το παραλάβει. Ε, κάποιοι είχαν και δουλειές στο σπίτι!

Οι βασικοί νικητές

Καλύτερη ταινία: 
«12 χρόνια σκλάβος»
Καλύτερη βρετανική ταινία: «Gravity»
Σκηνοθεσία: Αλφόνσο Κουαρόν («Gravity»)
Α' ανδρικός ρόλος: Τσιουίτελ Ετζίοφορ («12 χρόνια σκλάβος»)
Α' γυναικείος ρόλος: Κέιτ Μπλάνσετ («Θλιμμένη Τζάσμιν»)
Β' ανδρικός ρόλος: Μπαρκάντ Αμπντί («Captain Phillips»)
Β' γυναικείος ρόλος: Τζένιφερ Λόρενς («Οδηγός διαπλοκής»)
Πρωτότυπο σενάριο: «Οδηγός διαπλοκής»
Διασκευασμένο σενάριο: «Philomena»
Ξενόγλωσση ταινία: «Η τέλεια ομορφιά»

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από