[Στίγμα] Πίσω από το «ναι» της Τζάκρη

Από τα τόσα και τόσα που άκουσα από την Κυριακή μετά τα μεσάνυχτα και όλη την ημέρα χθες (πίνοντας καφέδες στη γνωστή πλατεία) αναφορικά με την τριήμερη μάχη στη Βουλή για την πρόταση μομφής που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ κατά της κυβέρνησης, θα μεταφέρω εδώ ένα μόνο. Αυτό που μου είπε κάποιος, ότι «αυτή η ψηφοφορία θα μείνει στην Ιστορία ως η ψηφοφορία τής Τζάκρη».

Πραγματικά, αν έμεινε κάτι από όλη αυτήν την υπόθεση ήταν το «ναι» της Θεοδώρας στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που οδήγησε στην αποπομπή της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Διάφοροι μου έλεγαν ότι η στάση της «εξέπληξε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ». Θα τους διαψεύσω κατηγορηματικά, με το ρεπορτάζ που έκανα. Ουδέν αναληθέστερο αυτού. Την «περίμεναν». Για την ακρίβεια το είχαν καταλάβει ότι «θα την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια» σε πρώτη ευκαιρία. Στην πρόσφατη συνεδρίαση της ΚΟ προκειμένου να οργανωθεί η συζήτηση για την πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε ένα μικρό «πέρασμα» από την αίθουσα και εν συνεχεία «χάθηκε». Το τριήμερο της Βουλής δεν εμφανίστηκε πουθενά. Από το μεσημέρι της Κυριακής είχε κλείσει τα τηλέφωνα.

Ούτε ο φίλος της ο Γιάννης Δριβελέγκας γνώριζε κάτι περί της τύχης της. Ο Δριβελέγκας, άνθρωπος ειδικός για τέτοιες αποστολές, αυτοβούλως ρώτησε τον πρόεδρο Βαγγέλη «αν πρέπει να κάνει κάτι», «να πάρει πρωτοβουλία να της μιλήσει».

Ο πρόεδρος Βαγγέλης ήταν σαφής: «Ασ’ την, έχει πάρει τις αποφάσεις της, καλύτερα να φύγει».

Ο Δριβελέγκας μού είπε ότι κατόπιν αυτού παραιτήθηκε κάθε προσπάθειας. Αλλά είχε ψυχανεμιστεί ότι «η Θοδώρα, δεν θα ‘ναι πια μαζί μας».

Αναζήτησα και την ίδια τη Θεοδώρα Τζάκρη. Είχε όλη την ημέρα τα τηλέφωνα κλειστά. Δεν γνωρίζω αν παρέμεινε καν στην Αθήνα ή επέστρεψε στην περιφέρειά της, την Πέλλα. Εχει εξαφανιστεί από προσώπου γης.

Αναγκάστηκα να στραφώ προς άλλες πηγές. Ρώτησα άνθρωπο που ήταν πολύ κοντά της όλα αυτά τα χρόνια που βρισκόταν στο ΠΑΣΟΚ, αν ισχύει ότι «πάει για δήμαρχος» στην Εδεσσα και ήθελε το αντιμνημονιακό πιστοποιητικό να έχει να το δείχνει στους συμπατριώτες της. Μου το διέψευσε.

–Αλλη είναι η στόχευσή της, παρατήρησε.

–Ποια δηλαδή;

–Να επανεκλεγεί βουλευτής. Και επειδή έκρινε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει πλέον με το ΠΑΣΟΚ (θυμίζω ότι η Θεοδώρα πήρε τη θέση στη Βουλή του τεράστιου Γιώργου Πασχαλίδη, γνωστού και ως «εξαπτέρυγου» του Κ. Σημίτη), πήρε την απόφαση να ανοίξει για αλλού τα φτερά της.

–Για τη ΔΗΜΑΡ να υποθέσω;

–Τι απομένει; ξαναρώτησα, σχεδόν βέβαιος για την απάντηση.

–Ο ΣΥΡΙΖΑ, μου φώναξε σχεδόν πανηγυρικά η πηγή μου. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει βουλευτή στον νομό και η Θεοδώρα ελπίζει ότι θα είναι αυτή στις επόμενες εκλογές!

Καλό;

Ο,τι και να κάνει η Θεοδώρα πάντως, οφείλω να σημειώσω ότι δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που φεύγει από το ΠΑΣΟΚ. Ως εκ τούτου, δεν αντιλαμβάνομαι τα σχόλια αρκετών στελεχών του Κινήματος για τα ταγέρ και τις 12ποντες γόβες της! Με την έννοια αυτή, συντάσσομαι απολύτως με τα σχόλια της Αννας Διαμαντοπούλου και της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, που αποδοκίμασαν αυτήν την τακτική.

Παιδιά, να την κρίνετε πολιτικά τη Θεοδώρα. Για το ότι, ας πούμε, μέχρι τώρα είχε ψηφίσει «τα πάντα όλα» σε Μνημόνια και Μεσοπρόθεσμα Προγράμματα και τώρα στο παρά ένα έγινε αντιμνημονιακή. Αυτό μάλιστα. Αλλά όχι γιατί φοράει ταγέρ, γόβες και βάφει το μαλλί ξανθό. Ελεος…

Αυτό θα πει «global»!

Από τη μια μεριά η Θεοδώρα και από την άλλη ο Γιώργος, ο global Γιώργος. Που βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Κωνσταντινούπολη, για μια (ακόμη) συνεδρίαση του προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, και προχθές Κυριακή βράδυ πήρε το αεροπλάνο και επέστρεψε στην Αθήνα. Πήγε κατευθείαν στο γραφείο του στη Βουλή και κατά τις 12 και κάτι, και αφού είχε ξεκινήσει η ψηφοφορία (τις ομιλίες τις παρακολούθησε από το κλειστό κύκλωμα της Βουλής), εμφανίστηκε στην αίθουσα. Κάθησε στην τρίτη σειρά, αντάλλαξε χειραψία με δυο – τρεις βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ψήφισε «όχι» και αποχώρησε. Χθες το πρωί επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνεχίζεται η σύνοδος του προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Αυτός είναι ο Γιώργος…

Μια που αναφέρομαι στον Γιώργο, δεν μπορώ να μην αναδείξω μια σημαντική είδηση που αφορά τους Παπανδρέου και συγκεκριμένα το Ιδρυμα Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, στο οποίο είχε διαταχθεί έρευνα από την Αρχή για το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Την έρευνα διενήργησε το ΣΔΟΕ και όπως ανακοίνωσε με έγγραφό του στη Βουλή ο Γιάννης Στουρνάρας περατώθηκε «χωρίς να διακριβωθεί η τέλεση οιουδήποτε αδικήματος». Ποιος είχε αγωνία για το πόρισμα του ΣΔΟΕ σχετικά με το Ιδρυμα Ανδρέας Γ. Παπανδρέου; Οχι πάντως ο Καμμένος που έχει ως γνωστόν αναλάβει εργολαβικά τη δίωξη των Παπανδρέου. Αλλά ο Νίκος «τα χριστιανόπουλα θα πάμε σινεμά/ να δούμε πράκτορα 007» Νικολόπουλος, εκ Πατρών ορμώμενος. Υποθέτω ο (δι)απορών Νίκος θα συνεχίσει να ζητάει πληροφορίες από το ΣΔΟΕ και για άλλους γνωστούς (του) και μη εξαιρετέους. Ε;

Η πίκρα του Αλέξη

Στον ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος Αλέξης πληροφορούμαι ότι είναι έξω φρενών με το φιάσκο της συγκέντρωσης στην Πλατεία Συντάγματος την Κυριακή το βράδυ. Είναι θυμωμένος για την αποτυχία επειδή ακριβώς τον είχαν πείσει ότι από μόνη της η συγκέντρωση θα αποτελούσε «πολιτικό γεγονός» πρώτου μεγέθους. «Πολιτικό γεγονός» ήταν. Αλλά στην αντίθετη κατεύθυνση. Γιατί κατέδειξε τις οργανωτικές αδυναμίες του κόμματος και ειδικότερα την αδυναμία των «κοτσακάδων» που είχαν αναλάβει το εγχείρημα.

Μου είπαν ότι ο πρόεδρος Αλέξης, αν πήγαινε καλά η συγκέντρωση, θα «πεταγόταν» από τη Βουλή να μιλήσει στους συγκεντρωμένους. Αλλά με δυο – τρεις χιλιάδες κόσμου στην πλατεία, τι… έκτακτη εμφάνιση να κάνει; Δεν κατάπινε καλύτερα ένα μαγκάλι κάρβουνα;

Ενδεικτικό της αποτυχίας θεωρώ την προσπάθεια που έγινε από διάφορους παρατρεχάμενους χθες να δικαιολογήσουν τα πράγματα. Διάβασα ας πούμε δηλώσεις («στο Κόκκινο») του αγοριού με το βελούδινο βλέμμα Σκουρλέτη. Αφού έκανε μια περικοκλάδα του είδους δεν είμαστε στη δεκαετία του ’80 κ.λπ. με τις μεγάλες συγκεντρώσεις, κατέληξε στον… επιτάφιο θρήνο της συγκέντρωσης της Κυριακής: «Προσμετρώντας όλες αυτές τις παραμέτρους, νομίζω ότι καλά κάναμε και καλέσαμε τον κόσμο να βρίσκεται έξω εκείνη την ώρα, γιατί φαντάζομαι ότι η νεκρή πλατεία την ώρα της συζήτησης, την Κυριακή το βράδυ, θα ήταν μια εικόνα που θα εξέπεμπε ένα μήνυμα θλίψης, ενώ εγώ είδα ένα μήνυμα αποφασιστικότητας και ελπίδας στη χθεσινή συγκέντρωση».

Good wines, παλικάρι μου…