«Η ζωή του Αρσένιεφ», το σημαντικότερο έργο του Ιβάν Αλεξέγιεβιτς Μπούνιν, του πρώτου ρώσου συγγραφέα βραβευμένου με Νομπέλ Λογοτεχνίας (1933), γράφτηκε αποσπασματικά και σε διάστημα δώδεκα χρόνων, με το πρώτο βιβλίο να κυκλοφορεί στη Γαλλία το 1927 και το πέμπτο και τελευταίο, το 1939 στις Βρυξέλλες. Αυτοβιογραφικό σε μεγάλο βαθμό και παρά τις ενστάσεις του ίδιου του Μπούνιν – «η ζωή του Αρσένιεφ δεν είναι η ζωή του Μπούνιν» δήλωνε ο ίδιος – το μυθιστόρημα του ρώσου νομπελίστα παρουσιάζει τα πρώτα είκοσι χρόνια της ζωής του Αλεξέι Αρσένιεφ στη Ρωσία και αποτελεί μια απόπειρα «καταγραφής έργων και πράξεων» (του συγγραφέα) με σκοπό να μην τα παρασύρει η λήθη.
