Ενσαρκώνει την παραδοσιακή εικόνα των Χριστουγέννων στη Βικτωριανή Αγγλία, όμως ο Εμπενίζερ Σκρουτζ μπορεί να έλκει την καταγωγή του από πολύ μακρύτερα. Σύμφωνα με τον Σιέφ ντε Γιονγκ, έναν Ολλανδό ακαδημαϊκό, ο χαρακτήρας του πασίγνωστου μυθιστορήματος του Καρόλου Ντίκενς «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» μπορεί να είναι στην πραγματικότητα εμπνευσμένος από τον Γκάμπριελ ντε Γκράαφ, έναν νεκροθάφτη του 19ου αιώνα, ο οποίος έζησε στην Ολλανδία.
Ο Ντε Γκράαφ, ένας γερομέθυσος με εμμονή στο χρήμα, λέγεται πως είχε εξαφανιστεί μια παραμονή Χριστουγέννων για να επανεμφανιστεί χρόνια αργότερα με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Ενώ ο Ντίκενς ουδέποτε ταξίδεψε στην Ολλανδία, είναι πιθανό να είχε ακούσει για τον Ντε Γκράαφ ο οποίος, μέσω του φίλου του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, είχε αποδώσει τη μεταμόρφωσή του σε οράματα με νάνους.
Αλκοολικός. «Ο αληθινός Σκρουτζ φέρεται να ήταν ένας τρομερός άνθρωπος, δυσάρεστος, εθισμένος στο αλκοόλ και βίαιος με τα παιδιά. Επειδή αγαπούσε πολύ το χρήμα, έσκαβε τάφους ακόμη και την παραμονή των Χριστουγέννων. Μετά εξαφανίστηκε. Το μόνο που άφησε πίσω του ήταν ένα μπουκάλι τζιν στον τάφο», λέει ο δρ Ντε Γιόνγκ.
«Χρόνια μετά ο Γκάμπριελ εμφανίσθηκε ξανά λέγοντας πως άλλαξε αφού νάνοι τού έδειξαν ένα όραμα μ΄ ένα φτωχό μικρό παιδί το οποίο πέθανε επειδή δεν ενδιαφερόταν κανείς γι΄ αυτό».
Η «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Ντίκενς μεταφέρθηκε πολλές φορές στον κινηματογράφο. Εδώ ο Τζορτζ Κ. Σκοτ στον ρόλο του Σκρουτζ σε μια από τις πιο γνωστές διασκευές, από τον Κλάιβ Ντόνερ (1984)
