«Χρόνια ολόκληρα η πινακίδα έγραφε “χώρος προς απαλλοτρίωση”. Μέσα σε μια μέρα άλλαξε και έγινε “ιδιωτικός χώρος προς οικοδόμηση”. Το μοναδικό κομματάκι πρασίνου στην περιοχή μας κινδυνεύει και δεν μπορούμε να καθήσουμε με σταυρωμένα χέρια».


O κ. Κωνσταντίνος Ζάμπας, πολιτικός μηχανικός- κάτοικος των Κάτω Πατησίων, είναι μεταξύ εκείνων που αγωνίζονται για να παραμείνει χώρος πρασίνου η Γαζία. Με το όνομα «Γαζία» – από το όνομα της ταβέρνας που κάποτε λειτουργούσε εκεί- είναι γνωστός ο αδόμητος και κατάφυτος χώρος έκτασης περίπου δύο στρεμμάτων στα Κάτω Πατήσια, μεταξύ των οδών Σκιάθου, Αιλιανού και Ευγενίου Καραβία.

Η περιπέτεια της Γαζίας, που από χώρος πρασίνου προορίζεται πια για δόμηση, είναι αντιπροσωπευτική δεκάδων περιπτώσεων ελεύθερων χώρων, οι οποίοι δεσμεύονται από τον Δήμο Αθηναίων για χρήσεις πρασίνου και αναψυχής, αλλά τα χρονικά περιθώρια για την αποζημίωση των ιδιοκτητών εκπνέουν χωρίς να καταβληθούν τα χρήματα.

ΟΛΙΓΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

Εξαιτίας της ολιγωρίας της δημοτικής αρχής, το οικόπεδο αποχαρακτηρίσθηκε και πουλήθηκε σε ιδιώτη

Έτσι, τέτοιοι χώροι περιέρχονται και πάλι αδέσμευτοι στους ιδιοκτήτες, οι οποίοι μπορούν να τους διαθέσουν κατά την κρίση τους.

Οι αγώνες των κατοίκων της γειτονιάς στα Κάτω Πατήσια άρχισαν πριν από 15 χρόνια. Ο Δήμος Αθηναίων ανταποκρίθηκε στις κινητοποιήσεις τους το 1994: Τότε χαρακτήρισε το συγκεκριμένο οικόπεδο, ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας, χώρο πρασίνου και υπογείου σταθμού αυτοκινήτων, και τη γωνία Καραβία και Αιλιανού χώρο βρεφονηπιακού σταθμού, ενώ προέβλεψε πεζόδρομο στο τμήμα του μεταξύ Σκιάθου και Καραβία.

«Το οικόπεδο που φιλοξενούσε για χρόνια την ταβέρνα “Γαζία” είχε χαρακτηριστεί χώρος πρασίνου, αλλά εξαιτίας της ολιγωρίας της δημοτικής αρχής αποχαρακτηρίσθηκε και πουλήθηκε από την Εθνική Τράπεζα σε ιδιώτη εργολάβο», υποστηρίζει η κ. Νικολέττα Κόλια, κάτοικος της ίδιας περιοχής.

Από την πλευρά του δήμου παραδέχονται ότι οι απαλλοτριώσεις πρακτικά δεν προχωρούν. «Είναι αλήθεια ότι δεν προχωρούν οι απαλλοτριώσεις από τον δήμο, με αποτέλεσμα να προχωρούν αντίστοιχα οι αποχαρακτηρισμοί», παραδέχεται ο αντιδήμαρχος Αθηναίων Χρήστος Τεντόμας. «Ελλείψει χρημάτων δεν γίνονται εγκαίρως οι απαλλοτριώσεις και αυτό συνέβη και στην περίπτωση της Γαζίας. Ωστόσο θεωρώ ότι ο συγκεκριμένος χώρος θα σωθεί τελικώς. Ήδη δικαστικώς σταματήσαμε τις οικοδομικές εργασίες και έχουμε καταθέσει σε ειδικό λογαριασμό χρήματα για την απαλλοτρίωση. Είναι καθημερινός ο αγώνας μας για να κρατηθούν όλοι οι χώροι πρασίνου στην Αθήνα και στην περίπτωση της Γαζίας πιστεύω πως τελικά θα τα καταφέρουμε», υποστηρίζει.

«Το 1989 καταλάβαμε την παλιά βίλα Κανελλόπουλου επί των οδών Πάτμου και Καραβία, και την κρατάμε από τότε μέχρι σήμερα», λέει ο κ. Βύρωνας Γιαλούρης. «Επί ενάμιση χρόνο μέναμε μέσα κάνοντας βάρδιες φύλαξης και δεν φοβηθήκαμε ούτε τα ΜΑΤ ούτε τους εισαγγελείς. Το ίδιο θα κάνουμε και για τη Γαζία αν χρειαστεί».

Κρίσιμη συνεδρίαση στο δημοτικό συμβούλιο


ΤΟ ΘΕΜΑ της Γαζίας είναι προγραμματισμένο να συζητηθεί στην επόμενη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Αθηναίων, τη Δευτέρα. Όπως λέει η κ. Βασιλική Αθανασιάδου, «θα πάμε όλοι για να ζητήσουμε να ληφθεί απόφαση ανανέωσης της απαγόρευσης εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών για δύο ακόμη χρόνια, τουλάχιστον. Θα ζητήσουμε, επίσης, νέο χαρακτηρισμό του οικοπέδου ως χώρο πρασίνου. Δεν εφησυχάζουμε, επειδή στο παρελθόν παρά τους αγώνες μας χάσαμε ελεύθερους χώρους και δύο θερινούς κινηματογράφους που ήταν όαση για τα Πατήσια».

«Το 1990 δημιουργήσαμε τον Σύνδεσμο για Ποιότητα Ζωής στα Πατήσια», επεσήμανε ο κύριος Γιαλούρης. «Κρατήσαμε τον κήπο και τη βίλα του Κανελλόπουλου στην Πάτμου, αλλά χάσαμε τον ελεύθερο χώρο στην πλατεία Φυτευτής και τους θερινούς κινηματογράφους «Αμίκο» και «Νιρβάνα». Δεν πρόκειται, όμως, να χάσουμε τη Γαζία. Είμαστε όλοι μαζί αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε την ανάσα ζωής που προσφέρει στην περιοχή».

«Ώς πότε θα φυλάμε Θερμοπύλες;»


ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ της περιοχής δηλώνουν αποφασισμένοι για αγώνα, όπως έχουν κάνει και στο παρελθόν. Ωστόσο, δεν κρύβουν τον προβληματισμό τους. «Στις 15 Σεπτεμβρίου λήγει η απαγόρευση που είχε αποφασίσει το δημοτικό συμβούλιο και φοβόμαστε ότι θα μπούνε οι μπουλντόζες και δεν θα αφήσουν τίποτε όρθιο», λέει η κ. Ευδοκία Φωτοπούλου που μένει ακριβώς δίπλα από τη Γαζία, σε μια παλιά μονοκατοικία γεμάτη βουκαμβίλιες. «Στις 4 Ιουλίου το πρωί είδα τους εργάτες να σπάνε το λουκέτο και να προχωρούν μέσα και τους ζήτησα να σταματήσουν. Τους είπα ότι θα μαζευτούν σε λίγο 1.000 άνθρωποι για να τους εμποδίσουν και πράγματι όλοι ενωμένοι φέραμε την Αστυνομία και τους διώξαμε. Όμως, ώς πότε θα φυλάμε Θερμοπύλες;», λέει.