Αμφισβητείται ότι σκοτώθηκαν 650.000 Ιρακινοί

ΟΤΑΝ Η ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ «Lancet» τα πρωτοδημοσίευσε τον περασμένο Οκτώβριο τα στατιστικά αυτά στοιχεία έγιναν αμέσως πρωτοσέλιδα. Περισσότεροι από 650.000 Ιρακινοί- είχαν εκτιμήσει τότε ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς και από το Πανεπιστήμιο Αλ Μουστανσιρίγια της Βαγδάτης- είχαν ήδη σκοτωθεί εξαιτίας της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ. Η έκθεση είχε αμφισβητηθεί εξαρχής, μιας και η εκτίμηση ήταν δεκαπλάσια όλων των υπόλοιπων, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του ΟΗΕ. Τέσσερις μήνες αργότερα, η αμφισβήτηση έχει κορυφωθεί. Πολλοί ακαδημαϊκοί έχουν προσπαθήσει να εξακριβώσουν τον τρόπο με τον οποίο έγινε η έρευνα.

Ανάμεσά τους, ο καθηγητής Στατιστικής Μάικλ Σπάγκατ από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ο Αμερικανός ακαδημαϊκός δρ. Ρίτσαρντ Γκάρφιλντ και η δρ. Μάντλιν Χσάιο-Ρέι Χικς από το Ινστιτούτο Ψυχιατρικής του Λονδίνου· ουδείς θεωρεί πως οι αμφιβολίες και τα ερωτήματα που διατύπωσαν έχουν απαντηθεί επαρκώς. Οι εκτιμήσεις της «Lancet »βασίστηκαν σε επιτόπια έρευνα: οκτώ Ιρακινοί γιατροί επισκέφθηκαν 47 πόλεις, επέλεξαν τυχαία έναν κεντρικό δρόμο και έναν μικρότερο, κάθετο δρόμο και χτύπησαν πόρτες, ρωτώντας πόσους νεκρούς είχε κάθε σπίτι. Το πρώτο πρόβλημα αυτής της μεθόδου είναι πως οι πολίτες που μένουν κοντά σε μεγάλους δρόμους κινδυνεύουν περισσότερο.

Τα σημεία τριβής
Άλλωστε με βάση τον κανόνα «τρεις προς έναν»- σε κάθε νεκρό αντιστοιχούν τρεις τραυματίες- θα έπρεπε να έχουν υπάρξει σχεδόν δύο εκατομμύρια Ιρακινοί τραυματίες: τα μητρώα των νοσοκομείων όμως δεν στηρίζουν αυτή την εκδοχή. Άλλο σημείο τριβής: οι γιατροί που πήραν τις συνεντεύξεις υποστηρίζουν πως κάλυπταν 40 νοικοκυριά την ημέρα, κάτι που αμφισβητείται ως αδύνατο από πλευράς χρόνου. Ακόμα πιο παράδοξη, όμως, είναι η εκτίμηση της «Lancet» πως οι θάνατοι παιδιών έχουν μειωθεί κατά δύο τρίτα από την εισβολή και μετά! Αυτά και άλλα πολλά, κάνουν πολλούς ακαδημαϊκούς να πιστεύουν πως η μεθοδολογία της έρευνας όπως και ο έλεγχος των πορισμάτων ήταν πρόχειρα και πλημμελή- ορισμένοι μάλιστα αφήνουν αιχμές για πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από την έκθεση.

© Τhe Τimes, 2007