H Σωτηρία είναι άντρας!

«Ο στρατός της Σωτηρίας» ο τίτλος του έργου: ένας μονόλογος που υπογράφουν ο

Αντώνης και ο Κωνσταντίνος Κούφαλης. Ένας ακόμα μονόλογος; Ναι, αλλά η

παράσταση έχει κάτι διαφορετικό. Πέρα από τη δύναμη του κειμένου. Το

διαφορετικό είναι ότι τη Σωτηρία, τη γερόντισσα του έργου, ερμηνεύει ένας

άντρας ηθοποιός: ο Κοσμάς Φοντούκης, που έχει επωμιστεί και τη σκηνοθεσία.

Αριστούχος της Μαρασλείου, πτυχιούχος αγγλικών και γαλλικών, αστή βασιλόφρων,

χριστιανή και θεατρόφιλη, γενναιόδωρη στους φτωχούς, με ένα αρχοντικό πλάι στη

θάλασσα, η αινιγματική Σωτηρία του έργου τα έχει παρατήσει όλα και

περιπλανιέται στους δρόμους. Φίλοι της τα αδέσποτα σκυλιά που τη συνοδεύουν –

μια στρατιά.

Στον μονόλογο, που ανεβαίνει με σκηνικά και κοστούμια Γιάννη Πρώιου και

φωτισμούς Στράτου Κουτράκη, σκιαγραφείται η ζωή της. Όπως την έζησε ή όπως

θέλει να τη θυμάται: μια ιστορία σπαρακτική, με χιούμορ, ανατροπές και ένα

φινάλε απρόσμενο. Και ένας ύμνος στους ανέστιους και τους πλάνητες της ζωής.

Καβαλιώτες οι συγγραφείς, στενά δεμένοι με την πόλη τους, δικηγόρος ο Αντώνης

– για δύο χρόνια πρόεδρος στο ΔΗΠΕΘΕ της πόλης -, φαρμακοποιός ο Κώστας,

ακούστηκαν για πρώτη φορά με δύο έργα τους – «Το σπίτι με τα δώρα» και «Μη

σκαλίζεις την άμμο» – που τιμήθηκαν και τα δύο, το 2001, με κρατικό βραβείο.

«Το σπίτι με τα δώρα» είναι και το πρώτο που ανέβηκε – το 2003 στο «Σημείο».

«Το ερέθισμα ήταν μια άστεγη», μου λέει ο Κωνσταντίνος Κούφαλης όταν τον ρωτώ

για τον «Στρατό της Σωτηρίας». «Εμφανίστηκε ξαφνικά, ένα καλοκαίρι, στο

προαύλιο του Εργατικού Κέντρου της Καβάλας, απέναντι από το φαρμακείο μου.

Χωρίς κανένας να ξέρει ούτε από πού ήρθε ούτε πού θα πάει. Εμφανιζόταν,

εξαφανιζόταν… Δεν μου κίνησε την περιέργεια μέχρι που την άκουσα να μιλάει –

ερχόταν στο φαρμακείο πότε – πότε να της μετρήσω την πίεση. Αυτή η γλώσσα, ένα

κράμα μιας ιδιάζουσας ντοπιολαλιάς και μιας αρχαΐζουσας καθαρεύουσας που δεν

ακούγεται ποτέ πια, ήταν ένα πολύ ισχυρό ερέθισμα. Που με παρότρυνε να

προσπαθήσω να τη γνωρίσω καλύτερα. Όταν άρχισα να “δουλεύω” μέσα μου ότι κάτι

θα μπορούσα να γράψω, μου έγινε εμμονή. Άρχισα να την παραμονεύω – πού πήγε,

γιατί δεν άνοιξε τους κάδους των σκουπιδιών, από πού πήρε τη σύνταξή της, να

ρωτάω υπαλλήλους της τράπεζας… Κράτησε αρκετούς μήνες αυτό. Την άφησα όταν

κατάλαβα ότι για να γράψω θέατρο πρέπει να μπω στη σύμβαση. Το κείμενο σαφώς

δεν αφορά τη ζωή της. Το κείμενο είναι η κάθε Σωτηρία που για τον A ή τον B

λόγο βρίσκεται άστεγη, πένης και πλάνης δίπλα μας. Έπρεπε να επινοήσουμε πια

μια ιστορία για να έχει η περίπτωση της Σωτηρίας δραματουργικό ενδιαφέρον».

Και η πραγματική Σωτηρία τι απέγινε;

«Εξαφανίστηκε ξαφνικά. Όπως είχε εμφανιστεί. Παραμονές Ολυμπιακών Αγώνων. Μας

είχε δείξει περιχαρής ένα εισιτήριο διακεκριμένης θέσης που είχε για την

Τελετή Έναρξης. Έκτοτε δεν ξαναγύρισε».

«Διαδρομή με απρόοπτα»

Τι οδήγησε τον Κοσμά Φοντούκη να πει το «ναι» στην πρόταση των συγγραφέων να

αναλάβει το έργο τους;

«Ο λόγος του. Είναι εξαιρετικά γραμμένο το κείμενο αυτό. Και έχει εξαιρετικούς

ρυθμούς. Είπα “ναι” με το που το διάβασα. Γιατί μου υποσχόταν μια διαδρομή με

απρόοπτα. Και έτσι συνέβη. Τις ανάσες του λόγου και τους ρυθμούς του ακολουθώ.

Δεν ήθελα να το εικονογραφήσω. Και να “μεταμορφωθώ” σε γυναίκα. Γιατί έβλεπα

από την αρχή ότι το φύλο του ρόλου δεν είναι καθοριστικό. Θα μπορούσε να είναι

και άντρας».

INFO

Επίσημη πρεμιέρα απόψε, στις 21.30, στο θέατρο «Altera Pars» (Μεγάλου

Αλεξάνδρου 123, Κεραμεικός, τηλ. 210-3410.011). Μέχρι 26 Μαρτίου. Εισιτήριο:

15 ευρώ.