Aνενόχλητοι καταζητούμενοι

Πού μπορεί να έχει καταφύγει η διευθύντρια της Εθνικής Τράπεζας Ξυλοκάστρου

που πρόσφατα “σήκωσε” ένα εκατομμύριο ευρώ από το ταμείο της τράπεζας και

εξαφανίσθηκε; Αν δεν εντοπισθεί κάπου στην Ελλάδα ενδέχεται να έχει βρει

καταφύγιο σε κάποιο μικρό εξωτικό κρατίδιο ή σε κάποια αχανή φτωχή χώρα της

Ασίας ή της Ν. Αμερικής. Η διευθύντρια Γ. Παπαργυρίου θα είναι μια από τις

μελλοντικές «καταχωρίσεις αναζήτησης» που θα μπουν στα αρχεία της Ιντερπόλ ή

του ευρωπαϊκού SIS!

Από τις περίπου 200 χώρες του παγκόσμιου χάρτη, 16 κράτη δεν ανήκουν στην

Ιντερπόλ, ενώ διμερείς συμβάσεις εκδόσεων με την Ελλάδα έχουν υπογράψει μόνο

17 χώρες. Από την Ιντερπόλ και το SIS καταζητούνται αυτήν τη στιγμή, για

λογαριασμό της Ελλάδας περίπου 500 κακοποιοί – φυγόποινοι ή φυγόδικοι – που

έχουν διαπράξει (ή κατηγορούνται για) σοβαρά εγκλήματα στη χώρα μας. Πολλοί

εντοπίζονται, αλλά ελάχιστοι συλλαμβάνονται και εκδίδονται στην Ελλάδα. Το

2003 είχαμε μόλις 16 εκδόσεις καταζητούμενων προς Ελλάδα από τρίτες χώρες,

μέσω της Ιντερπόλ και του SIS, ενώ μια μικρή χώρα σαν την δική μας κατάφερε να

εντοπίσει, να συλλάβει και να εκδώσει σε τρίτες χώρες 50 «διεθνείς

καταζητούμενους»!

Αρνούνται συνεργασία. «Το πρόβλημα με τις εκδόσεις καταζητούμενων δεν

είναι νομικό και δεν έχει τελικά να κάνει τόσο με αν είναι ή δεν είναι μια

χώρα στην Ιντερπόλ ή στο SIS ή αν υπάρχει διμερής σύμβαση ανάμεσα στη χώρα

όπου καταφεύγει κάποιος εγκληματίας και τη χώρα που τον αναζητά», εξηγεί ο

αντιστράτηγος Νίκος Τασιόπουλος, επιτελάρχης της ΕΛ.ΑΣ., που έχει πείρα 20

χρόνων στα θέματα της «διεθνούς των… καταζητούμενων», όπως ο ίδιος την

χαρακτηρίζει.

«Υπάρχουν χώρες που είναι στην Ιντερπόλ, αλλά δεν συνεργάζονται στην πράξη και

δεν εκδίδουν καταζητούμενους προς άλλες χώρες με διάφορα προσκόμματα… H

Ιντερπόλ καλύπτει το 98% του παγκόσμιου χάρτη. Αν υπήρχε πραγματική συνεργασία

με τις αρχές όλων των χωρών- μελών, δεν θα είχαμε… καταζητούμενους»!

Οι διαδικασίες «κολλάνε» στη διαφθορά που υπάρχει στις τάξεις όχι μόνο απλών

αστυνομικών αλλά και ανώτερων κρατικών λειτουργών κάποιων χωρών.

Ο κ. Τασιόπουλος θυμάται την περίπτωση «του εγκληματία Δημητρίου που είχε

κατακλέψει την Τράπεζα της Ελλάδος, είχε καταφύγει στη Βραζιλία, που ανήκει

στην Ιντερπόλ, και ενώ δίναμε στις τοπικές αρχές ακριβή στοιχεία, ακόμη και

την οδό και τον αριθμό που βρισκόταν, κάποιος πάντα τον ειδοποιούσε και δεν

τον συνέλαβαν ποτέ…».

Ανάλογο πρόβλημα αντιμετωπίζουν συχνά οι ελληνικές διωκτικές αρχές και με την

Αλβανία, με την οποία έχουν διμερή σύμβαση έκδοσης και είναι μέλος της

Ιντερπόλ: «Στην Αλβανία καταφεύγουν, λόγω γειτνίασης, πολλοί καταζητούμενοί

μας και σε αρκετές περιπτώσεις, ενώ έχουμε στοιχεία και τους εντοπίζουμε, δεν

έχουμε αποτελέσματα…».

Οι «παράδεισοι». Χώρες αχανείς και με υπερπληθυσμό, όπως η Βραζιλία, η

Βενεζουέλα και Ταϊλάνδη, μέλη όλες της Ιντερπόλ, είναι στην προτίμηση των

διεθνών κακοποιών: «Είναι αλήθεια ότι φημίζονται ως παράδεισοι των εγκληματιών

που καταφεύγουν εκεί, γιατί γνωρίζουν ότι είναι πολύ μεγάλες και μπορούν άνετα

να “χαθούν” ή ότι είναι πολύ εύκολη η εξαγορά συνειδήσεων, ώστε να μη…

συλληφθούν». Υπάρχουν βέβαια και μια σειρά κράτη, τα οποία δεν είναι στην

Ιντερπόλ και δεν έχουν διμερή σύμβαση με τη χώρα μας και μπορούν να γίνουν

καταφύγιο των καταζητούμενων εγκληματιών: «Οι εγκληματίες δεν πάνε στα τυφλά!

Θα προτιμήσουν μια μεγάλη χώρα όπου κάνουν τα στραβά μάτια οι αστυνομικοί, μια

χώρα που φημίζεται για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, για τη διαφθορά ή την

κάλυψη που προσφέρει στους εγκληματίες.

Θα προτιμήσουν όμως πιθανώς και μια μικρότερη, στην άλλη άκρη του κόσμου, όπου

ένας καταζητούμενος Έλληνας είναι δύσκολο να εντοπισθεί από τουρίστα Έλληνα

που θα έχει δει τη φωτογραφία του! Και στις δύο περιπτώσεις όμως, ο

καταζητούμενος έχει έναν πυρήνα ανθρώπων που τον περιμένει και θα τον

“φροντίσει”, διαφορετικά θα χαθεί πράγματι από τον παγκόσμιο χάρτη»…

H Ταϊλάνδη κρύβει τον 4άκις δολοφόνο

Δεκατρία ολόκληρα χρόνια η χώρα μας περιμένει από τις διωκτικές αρχές της

Ταϊλάνδης να συλλάβουν και να εκδώσουν στην Ελλάδα τον μπάτλερ που είναι ο

μοναδικός ύποπτος για τη δολοφονία των τεσσάρων μελών της οικογένειας

Χρυσαφίδη στην Εκάλη. Παρά τα σχετικά διαβήματα και τις διαπραγματεύσεις, οι

αρχές της Ταϊλάνδης δεν ικανοποιούν το αίτημα της χώρας μας – αν και η

Ταϊλάνδη είναι στην Ιντερπόλ!

Ο 48χρονος επιχειρηματίας Μιχάλης Χρυσαφίδης, η γυναίκα του Ελίζαμπεθ και τα

δυο τους αγόρια Αλέξανδρος και Γιώργος, 16 και 18 χρόνων αντίστοιχα, βρέθηκαν

άγρια βασανισμένοι και δολοφονημένοι στις 24 Ιουνίου 1991 στη βίλα τους στην

Εκάλη. H οικογένεια είχε εξαφανισθεί από τις 18 Ιουνίου και ο Ταϊλανδός

μπάτλερ Πρεσέρτ Σερτουασάνα απαντούσε στα τηλεφωνήματα φίλων και συγγενών και

ισχυριζόταν ότι έφυγαν ξαφνικά στο εξωτερικό. Δυο ημέρες πριν από την

αποκάλυψη του τετραπλού φονικού, ο μπάτλερ έφυγε μαζί με τη γυναίκα και τη

μητέρα του στην Ταϊλάνδη… Άλλα τόσα περίπου χρόνια η Ελλάδα περιμένει από

την ίδια χώρα τη σύλληψη και έκδοση του μαθηματικού παιδεραστή Μιχάλη

Δεληγιάννη!

Οι γνωστότεροι απ’ αυτούς που καταζητεί η Ελλάδα

Στη λίστα των 500 καταζητούμενων της Ελλάδας, περίοπτη θέση κατέχουν τα

ονόματα του Κων. Φεργάδη (για εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών), του Ηλία

Μαζαράκη (συνεργός του Κράμπη για τις δολοφονίες του Νικολαΐδη και της

Καλαθάκη), του κακοποιού Νίκου Παλαιοκώστα, του Χρήστου Ζαφειρόπουλου (για

εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων κοκαΐνης από Βενεζουέλα) και του Αντώνη

Ανδρουτσόπουλου, (μέλους της Χρυσής Αυγής, για την απόπειρα ανθρωποκτονίας του

φοιτητή Δημήτρη Κουσουρή).

Από τους αλλοδαπούς εγκληματίες που καταζητά η χώρα μας και αποτελούν περίπου

το 80% των αναζητήσεών της, σε διαρκή υπενθύμιση είναι τα ονόματα του

Ταϊλανδού μπάτλερ Πρασέρτ Σερτουασάνα (για τη δολοφονία των 4 μελών της

οικογένειας Χρυσαφίδη), του Κολομβιανού Ρικάρτο Σάνζεζ -Γκομές (για εκρηκτικά,

παραβάσεις του νόμου περί όπλων, μέλος της συμμορίας Σαμαρά – Παλαιοκώστα),

αλλά και του Αλβανού Πίνο Μπούκατζ (για ανθρωποκτονία, εκδόθηκε από την

Πολωνία στην Ελλάδα και απέδρασε από τις φυλακές Πατρών).