|
|
|
|
Ερμηνεύουν κοινωνικά φαινόμενα, βοηθούν στη λύση κοινωνικών προβλημάτων,
στηρίζουν ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Όσο υπάρχουν κίνδυνοι για την
κοινωνία, κίνδυνοι για τον άνθρωπο, τα επαγγέλματα του κοινωνικού λειτουργού,
του κοινωνιολόγου και του κοινωνικού ανθρωπολόγου θα είναι απαραίτητα για την
κοινωνία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, όπως τονίζουν στον «ΥΠΟΨΗΦΙΟ» έμπειροι
επαγγελματίες του χώρου, ότι το έχει αντιληφθεί επαρκώς και η κοινωνία. Με
εξαίρεση τους κοινωνικούς λειτουργούς, οι άλλοι δύο κλάδοι δεν γνωρίζουν την
ίδια αποδοχή από την ελληνική κοινωνία και τους θεσμούς της και οι απόφοιτοι
των Πανεπιστημίων αντιμετωπίζουν προβλήματα επαγγελματικής αποκατάστασης.
Τα λιγότερα προβλήματα από τους τρεις κλάδους των κοινωνικών επαγγελμάτων
παρατηρούνται στους κοινωνικούς λειτουργούς. Πρόκειται για επάγγελμα
κατοχυρωμένο (χρειάζεται άδεια ασκήσεως επαγγέλματος) που παρουσιάζει μεγάλη
ζήτηση από την αγορά εργασίας. Μάλιστα, ειδικά σε περιοχές εκτός της Αττικής,
η απορροφητικότητα των αποφοίτων των Τμημάτων Κοινωνικών Λειτουργών κυμαίνεται
σε πολύ υψηλά επίπεδα.
H κατάσταση δεν είναι το ίδιο ρόδινη για τους κοινωνιολόγους και τους
κοινωνικούς ανθρωπολόγους. Ένα από τα κυριότερα προβλήματα που βιώνουν οι
απόφοιτοι αυτών των δύο επιστημών είναι η επαγγελματική αποκατάσταση.
Ετεροαπασχόληση
|
|
Κοινωνιολόγοι και κοινωνικοί ανθρωπολόγοι σημειώνουν ότι ένα πολύ μεγάλο
ποσοστό αποφοίτων ή ετεροαπασχολείται ή δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις
γνώσεις που έχει αποκτήσει στο Πανεπιστήμιο. Γι’ αυτό και συμβουλεύουν τους
νέους που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν σπουδές κοινωνιολογίας ή κοινωνικής
ανθρωπολογίας να προσπαθήσουν να αποκτήσουν εξειδικεύσεις και μεταπτυχιακά.
«Αργότερα, θα τους φανούν πολύ χρήσιμα στην αναζήτηση εργασίας».
Και επίσης δεν παραλείπουν να τονίσουν ότι για να αλλάξει η κατάσταση οι νέοι
απόφοιτοι πρέπει να διεκδικήσουν οι επιστήμες τους να γίνουν περισσότερο
αποδεκτές, χρήσιμες για την ελληνική κοινωνία.
|
|
Προτίμηση σε κατευθύνσεις εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας
|
| Κωνσταντίνος Κοσκινάς: «Εκτός από τη βασική θεωρητική εκπαίδευση οι Σχολές θα πρέπει να προσφέρουν στους φοιτητές και πτυχία “εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας”»
|
Όσοι νέοι ενδιαφέρονται για τις κοινωνικές επιστήμες, να επιλέξουν την
κοινωνιολογία αλλά παράλληλα να διεκδικήσουν ειδικά προγράμματα σπουδών και
κατευθύνσεις εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας. Κι αυτό για να μην αντιμετωπίσουν
προβλήματα επαγγελματικής αποκατάστασης. Αυτή τη συμβουλή δίνει στους
υποψηφίους των εξετάσεων ο πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Κοινωνιολόγων και του
ΟΠΑΠ κ. Κωνσταντίνος Κοσκινάς. Οι Σχολές Κοινωνιολογίας, τονίζει στον
«ΥΠΟΨΗΦΙΟ» ο κ. Κοσκινάς, εκτός από τη βασική θεωρητική εκπαίδευση και τις
δυνατότητες για έρευνα «θα πρέπει να προσφέρουν στους φοιτητές και πτυχία
“εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας”, ώστε ο κοινωνιολόγος να μπορεί να μπει στην
αγορά εργασίας». Όπως λέει, τα ελληνικά Τμήματα Κοινωνιολογίας δεν έχουν
προχωρήσει στον τομέα αυτό, κάτι που βλέπουμε σε αρκετές χώρες του εξωτερικού.
«Και είναι απαραίτητο να γίνει αυτό – όχι εις βάρος των θεωρητικών γνώσεων –
γιατί δεν είναι δυνατόν όλοι οι κοινωνιολόγοι που αποφοιτούν από τα ελληνικά
Πανεπιστήμια να γίνουν καθηγητές Πανεπιστημίου ή καθηγητές Μέσης
Εκπαίδευσης…».
Ο πρόεδρος των κοινωνιολόγων τονίζει: «Τα Πανεπιστήμια πρέπει να αφουγκραστούν
τις ανάγκες της κοινωνίας και να προσφέρουν πτυχία εφαρμοσμένης κοινωνιολογίας».
|
|
«Κυνηγήστε εξειδικεύσεις – μεταπτυχιακά
|
| Σπύρος Μεγαπάνος: «Όσοι αποφασίσουν να σπουδάσουν κοινωνική ανθρωπολογία, να μη μείνουν στο προπτυχιακό επίπεδο γιατί είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αντιμετωπίσουν προβλήματα στην εύρεση εργασίας»
|
Όσοι αποφασίσουν να σπουδάσουν κοινωνική ανθρωπολογία, να μην μείνουν στο
προπτυχιακό επίπεδο γιατί είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αντιμετωπίσουν
προβλήματα στην εύρεση εργασίας. Αυτή είναι η κύρια συμβουλή που δίνει στους
νέους ο κοινωνικός ανθρωπολόγος κ. Σπύρος Μεγαπάνος.
«H Ελλάδα στην αγορά εργασίας δεν είναι ώριμη να εκμεταλλευτεί σε ερευνητικό
επίπεδο τους κοινωνικούς ανθρωπολόγους και τις γνώσεις τους. Δεν υπάρχουν
πολλές θέσεις εργασίας για τους αποφοίτους, με αποτέλεσμα πολλοί να
αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην επαγγελματική τους αποκατάσταση», λέει ο
κοινωνικός ανθρωπολόγος κ. Μεγαπάνος που εργάζεται σήμερα στη δημοτική
επιχείρηση του Δήμου Αγίου Ιωάννη Ρέντη. «Παρά το γεγονός ότι εκπαιδευτήκαμε
ως ερευνητές, στη συνέχεια στην αγορά εργασίας χρησιμοποιηθήκαμε ως υπάλληλοι
σε γραφειοκρατικές διαδικασίες», εξηγεί.
«Άλλες δουλειές»
Προσθέτει μάλιστα ότι σχεδόν όλοι οι συμφοιτητές του κάνουν δουλειές που δεν
έχουν καμία σχέση με την έρευνα. «Όλοι όσοι γνωρίζω κάνουν άσχετες δουλειές με
την κοινωνική ανθρωπολογία. Αλλά κι αυτοί που ασχολούνται με το αντικείμενο,
σίγουρα δεν χρησιμοποιούν τις γνώσεις που διδάχτηκαν».
Ο ίδιος δεν διστάζει να πει ότι έχει μετανιώσει γι’ αυτό που σπούδασε γιατί
ξόδεψε χρόνο και χρήμα – φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στη Μυτιλήνη – και
τελικά αποδείχτηκε ότι ακόμα και σε δουλειές που εργάστηκε ως κοινωνικός
ανθρωπολόγος δεν χρησιμοποίησε τις γνώσεις που του προσφέρονταν στο
Πανεπιστήμιο.
«Εξειδικευτείτε»
Γι’ αυτό συμβουλεύει όσους έχουν επιλέξει να σπουδάσουν κοινωνική ανθρωπολογία
να μην επαναπαυτούν στο πτυχίο, αλλά να «κυνηγήσουν» εξειδικεύσεις και
μεταπτυχιακά για να έχουν καλύτερο μέλλον.
|
|
Πολλοί κάνουν δουλειές που δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο το οποίο σπούδασαν
|
| «Όποιος επιθυμεί να σπουδάσει κοινωνιολογία πρέπει να ξέρει ότι πρέπει να την αγαπάει πολύ. Σε διαφορετική περίπτωση θα ταλαιπωρηθεί, αφού η επαγγελματική αποκατάσταση δεν είναι εύκολη υπόθεση» λέει ο κοινωνιολόγος κ. Μπάμπης Στέρτσος
|
«H μόδα της οικονομίας, σήμερα, έχει… υποσκάψει τις κοινωνικές επιστήμες.
Μοιραία και την κοινωνιολογία». Πρόκειται για έναν από τους λόγους που εξηγούν
γιατί οι κοινωνιολόγοι αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα σήμερα, λέει στον
«ΥΠΟΨΗΦΙΟ» ο κοινωνιολόγος κ. Μπάμπης Στέρτσος.
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του κλάδου των κοινωνιολόγων είναι ότι «η
αγορά εργασίας για την κοινωνιολογία δεν έχει ανοίξει. Οι φορείς δεν γνωρίζουν
τι μπορούν να προσφέρουν και τι πρέπει να προσφέρουν οι κοινωνιολόγοι»,
σημειώνει ο κ. Στέρτσος. Και συμπληρώνει ότι γι’ αυτόν τον λόγο «οι νέοι καλό
είναι να έχουν μία μεταπτυχιακή εξειδίκευση, που προσφέρεται σε αρκετά Τμήματα
Κοινωνιολογίας».
H σημερινή κατάσταση κυρίως όσον αφορά την επαγγελματική αποκατάσταση δεν
είναι ρόδινη, ενημερώνει τους νέους ο έμπειρος κοινωνιολόγος. «H κοινωνιολογία
– τουλάχιστον με τα έως τώρα δεδομένα – είναι ελκυστική, αλλά όχι αποδοτική».
«Γι’ αυτό και όποιος επιθυμεί να τη σπουδάσει πρέπει να ξέρει», τονίζει, «ότι
χρειάζεται να την αγαπάει πολύ. Σε διαφορετική περίπτωση θα ταλαιπωρηθεί, αφού
η επαγγελματική αποκατάσταση δεν είναι εύκολη υπόθεση».
Στην εκπαίδευση
Ο κ. Στέρτσος πληροφορεί τους υποψήφιους κοινωνιολόγους ότι σήμερα ο κύριος
όγκος των κοινωνιολόγων απασχολείται στην εκπαίδευση, ένα μικρότερο ποσοστό
στην τοπική αυτοδιοίκηση και σε άλλους φορείς, ενώ οι υπόλοποι κάνουν δουλειές
άσχετες με το αντικείμενο που σπούδασαν. Όπως λέει ο κ. Στέρτσος, μερικοί από
τους τομείς στους οποίους απασχολούνται οι κοινωνιολόγο είναι: το υπουργείο
Εσωτερικών (δήμοι, νομαρχίες κ.λπ.), υπουργείο Δικαιοσύνης (φυλακές),
υπουργείο Υγείας (κοινωνιολόγοι της υγείας), υπουργείο Εργασίας (σύμβουλοι
εργασίας του ΟΑΕΔ), στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, σε IEK και φροντιστήρια.








