«Από τότε που άρχισα να μιλάω και να περπατώ, άρχισα και να χορεύω», έλεγε ο

ηθοποιός, χορευτής και χορογράφος Γκρέγκορι Χάινς, που πέθανε στα 57 του

«Μια ζωή θυμάμαι να χορεύω». Με τις πέντε αυτές λέξεις, ο Γκρέγκορι Χάινς είχε

δώσει, σε πρόσφατη συνέντευξή του, το περίγραμμα ολόκληρης της ζωής του. Ο

Νεοϋορκέζος Αφροαμερικανός καλλιτέχνης έγινε ευρύτερα γνωστός το 1984 με

βασικό ρόλο που κρατούσε στο δραματικό μιούζικαλ «Cotton Club» του Φράνσις

Φορντ Κόπολα, παίζοντας πλάι στους Ρίτσαρντ Γκιρ, Νίκολας Κέιτζ, Ντάιαν Λέιν.

Ωστόσο, ξεχώρισε έναν χρόνο αργότερα στην επίσης δραματική ταινία «Λευκές

νύχτες» του Τέιλορ Χάκφορντ, συμπρωταγωνιστώντας με τον Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ,

στην οποία έπαιζαν και οι Τζέραλντιν Πέιτζ και Ισαμπέλα Ροσελίνι. Το 1986

αποτέλεσε κινηματογραφικό δίδυμο με τον Μπίλι Κρίσταλ στην αστυνομική κωμωδία

«Δύο λαγωνικά από το Σικάγο» του Πίτερ Χάιμς.

Ο Γκρέγκορι Χάινς, που γεννήθηκε το 1946 στη Νέα Υόρκη ανήμερα της γιορτής των

ερωτευμένων, ήταν ολοκληρωμένος χορευτής αλλά και εμπνευσμένος χορογράφος.

Ήταν δε δεινός κλακετίστας. Μάλιστα, ρεσιτάλ επιδεξιότητας στις κλακέτες έδωσε

και στο «Cotton Club» και στις «Λευκές νύχτες».

Στον χορό και στις κλακέτες ειδικότερα, τον «έσπρωξε» από παιδί η μητέρα του

για να ξεφύγει από τη φτώχεια. Τα πρώτα μαθήματα τα πήρε παρακολουθώντας τον

μεγαλύτερο αδελφό του, ο οποίος του έδειχνε ό,τι μάθαινε εκείνος από τη σχολή

χορού. «Από τότε που άρχισα να μιλάω και να περπατώ, άρχισα και να χορεύω»,

είχε πει σε συνέντευξη πριν από δύο χρόνια.

Στον χώρο της σόουμπιζ μπήκε σε νεαρή ηλικία και για χρόνια εμφανιζόταν σε

νυχτερινά κέντρα μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μορίς και με τον πατέρα

τους, και έγιναν γνωστοί ως «Hines and Dad» («Οι Χάινς και ο μπαμπάς τους»).

Έκανε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του στην κωμωδία του Μελ Μπρουκς «H πιο

τρελή ιστορία, μέρος 1ον». Τον φώναξαν τελευταία στιγμή για να αντικαταστήσει

τον Ρίτσαρντ Πράιορ σε έναν μικρό ρόλο, διάρκειας ελάχιστων λεπτών και

εμφανιζόταν σαν δούλος στην αρχαία Ρώμη. Το 1992 τιμήθηκε με το (θεατρικό)

βραβείο Tony για την ερμηνεία του στο μιούζικαλ «Jelly’s Last Jam».

Εκτός από τον κινηματογράφο και το θέατρο, συμμετείχε και σε αρκετές

τηλεοπτικές σειρές. Το 1997 είχε δικό του τηλεοπτικό σόου, ενώ από τις

τελευταίες εμφανίσεις του στη μικρή οθόνη ήταν σε επεισόδια της δημοφιλούς

κωμικής σειράς «Will and Grace».